วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลงพื้นที่ตามรอยเส้นทางสายความดี กับ ครูไทยใจเกินร้อย


ภารกิจลงสำรวจพื้นที่ สำหรับ ค่าย สุข ยิ้ม ฯ ครั้งที่ 3 ในปลายปีนี้ เริ่มเร็วกว่าทุกครั้ง เพราะฉันเองเกรงว่าจะเตรียมตัวไม่ทัน เนื่องว่าได้รับข้อมูลจากครูเสก ครูไทยใจเกินร้อย บล๊อกเกอร์ แห่งเนชั่น ดอทเน็ท ว่า บ้านสบแป๊ะนั้น ห่างไกลทุรกันดารมาก การเดินทางลำบาก โดยเฉพาะหน้าฝน จะถูกตัดขาดจากโลกภายนอก เนื่องจาก ระยะทางระหว่างหย่อมบ้านนั้นอยู่ไกล แถมยังมีแม่น้ำลิดเป็นตัวกั้นหมู่บ้านออกจากโลกภายนอก หน้าฝนน้ำไม่แม่น้ำจะขึ้นสูงและไหลเชี่ยว ทำให้ชาวบ้านไม่สามารถออกจากหมู่บ้านไปไหนได้เลย ต้องอยู่ภายใต้ความมืด เพราะไม่มีไฟฟ้าใช้ อาหารอัตคัต เพราะอยู่ห่างไกลจากแหล่งชุมชน ..นั่น จึงเป็นเหตุให้ว่า ทำไม ปีนี้ ฉันจึงออกสำรวจพื้นที่ เร็วกว่าทุกปี หลังจากฉันได้ไปสัมผัส สภาพความเป็นอยู่ของคนที่นั้นแล้ว บอกตรงๆเลยว่า ฉันเองไม่รู้จะเริ่ม ด้วยอะไรก่อนดี ทุกสิ่งทุกอย่างมันดูจำเป็นสำหรับคนที่สบแป๊ะไปเสียหมด ตั้งแต่เรื่องปัจจัยสี่ คือ อาหารในยามหน้าฝน เครื่องนุ่งห่มโดยเฉพาะเสื้อชั้นในของผู้หญิง ยารักษาโรค นี่ไม่ต้องพูดถึง คงไม่รู้จักยาแผนปัจจุบันเป็นแน่ จะพอดูได้ก็เห็นจะมีแต่ ที่อยู่อาศัย ที่ยังพอกันลมกันฝนได้ ฉันเองก็แค่คนตัวเล็กๆ ลำพังคนเดียว คงงไม่สามารถช่วยเหลืออะไรใครได้หมด แต่ด้วยหัวใจที่อยากจะแบ่งปันแก่เพื่อนมนุษย์ด้วยกันแล้ว ค่ายสุข ยิ้ม ฯ ครั้งที่ 3 ปลายปีนี้ จึงอยากชวนเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่เคย หรือไม่เคย ไปสุข ยิ้ม ด้วยกัน ..มาแบ่งปันแก่พี่น้องคนไทยด้วยกันนะคะ

ออกเดินทางจากโรงแรมที่เชียงใหม่
ระหว่างรอขึ้นรถไปแม่สะเรียงนั่งเขียนโปสการ์ดให้ตัวเอง
 
พอไปถึงเช้าอีกวัน ก็เก็บภาพเด็กๆ
เสียงหัวเราะ และรอยยิ้มใสๆ
สนุกสนานกับการเล่นกีฬา
บางคนก็นั่งเหม่อ
ครูไทยใจเกินร้อย พาชมพื้นที่
บ้านพักครู
ระหว่างทางไปบ้านสบแป๊ะ
ทุลักทุเลเล็กน้อย
เป็นความท้าทายอย่างนึง
เมื่อมาถึงเด็กๆข้ามน้ำมารับ
แล้วก็แบกเทียนวิ่งกลับบ้าน !!

โดย คืนรัง

 

กลับไปที่ www.oknation.net