วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพื่อนนิยม ๒๕๕๔


   มีโอกาสได้ร่วมงานกับ เพื่อนเก่าคนหนึ่ง สมัยเรียนอยู่ที่เทคนิค ตอนนี้ทำงานอยู่แถวๆบ้าน(ดำเนิน) โทรคุยกันสักระยะหนึ่ง พอรู้ว่าเรากลับมาอยู่บ้านก็อยากจะไปเที่ยวหา และก็อยากจะพาเพื่อนที่ทำงานไปด้วย โดยมีวัตถุประสงค์คือการพักผ่อน ตกปลาบ้าง กินเหล้าบ้าง ตามประสา

   การมาคราวนั้นพวกเขาได้มีโอกาสได้เห็นสภาพชีวิตที่อัตคัต ของชนกลุ่มน้อยที่มาอาศัยแผ่นดินไทยอยู่  ก็เลยเกิดความคิดร่วมกันว่า คราวหน้าจะมาอีกแล้วจะหาสิ่งของ อาหาร ยารักษาโรคมาให้

และพวกเขาก็มา นี้เป็นครังที่ ๓ ที่เพื่อนๆจากบริษัท นิยมกิจ มาเยี่ยมเยียน  

 

ค่ำคืนที่อบอุ่น กับอาหารยอดฮิต (มาม่า)

ต่อด้วยรุ่งเช้า ที่.......................

น้ำใสไหลเย็น ข้างๆที่กางเต็นท์

เก็บไว้เป็นที่ระลึก แหล่งเรียนรู้ทางธรรมชาติ ห้วยพลู (ดูเอาเองว่าใครเป็นใคร )

มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านชายขอบ ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง

ยังได้อีกนะครับ  จำได้คุ้นๆว่ามีอะไรหล่นใส่หัวใครสักคน

 

และก็มาถึง เด็กๆก็เริ่มให้ความสนใจ

มา...มา..เร็วๆ ช้าอดหมดนะครับ (เสียงจากพ่อครัวมือ1)

รอนานสงสัยจะเมื่อย พักสักหน่อย

 

จากนั้น แกนนำของกลุ่ม คือ คุณบอลก็แนะนำตัว

ตัวแทนของชุมชนกะเหรี่ยง ขอจับมือเป็นการขอบคุณ

 

อันนี้ของส่วนรวม เป็นกล่องยาสามัญประจำบ้าน

 

น้องนิว จะมอมลุงเขาหรือไง (จริงๆแล้วข้างในเป็นเสื้อผ้า)

 

วิถีชีวิตอย่างเรียบง่าย นอกจากคนที่ยังมีเรี่ยวแรงที่ออกไปรับจ้างแล้ว ก็ยังมีคนเฒ่าคนแก่ แบ่งเบาคอยช่วยตัดดอกอ้อมาทำไม้กวาด

ฉากนี้เป็นตอนที่ให้เด็กๆพาชมวิถีชีวิต

โดนรุมขนาดนี้มีอะไรดีรึเปล่าพี่ (สงสัยจะเป็นลูกอม)

ดอกลำโพง ดอกจะหอมมากในตอนหัวค่ำ

ขุนทอง

จากนั้นก็ลงมาแวะกราบพระเจดีย์สยาม ที่สำนักสงฆ์ เขาหัวช้าง จากจุดนี้ก็จะมองเห็นชายแดนไทยพม่า ซึ่งห่างออกไปประมาณ ๑ กม.

 

 

ปิดทริปนี้ ด้วยรอยยิ้มที่สดใส อย่างน้อยพวกเราก็ทำให้รู้ว่ายังมีการให้เหลืออยู่บนโลกใบนี้

  ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้อะไรตอบแทน แต่ขอให้พวกเขารักและเคารพ ปกป้องผืนแผ่นดินไทยของพ่อหลวงก็พอ

ขอบคุณครับ

 

สังคมบ้านเราทุกวันนี้ เหมือนพึ่งจะเรียนรู้ หรือ พึ่งจะรู้จักการให้ ซึ่งมันมีมาช้านานแล้ว บางคนจะต้องรอให้ตัวเองรู้จักคำว่าได้รับเสียก่อน  จึงจะรู้จักคำว่าให้   ต่างจากบางคนที่เขาไม่แม้แต่จะคอยการได้รับ แต่กลับจะเป็นผู้ให้โดยที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน 

   ขอขอบคุณ ทีมงานเฉพาะกิจ พนักงานจาก บริษัท นิยมกิจ จำกัด  อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี

                   และทุกท่านที่ร่วมสนับสนุน สิ่งของ อาหาร ข้าวสาร  ยารักษาโรค

   ขอขอบคุณ ผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่๘ บ้านตะโกล่าง ร่วมบริจาคข้าวสาร

 

                               ขอบคุณจริงๆ

                                ............กระโจม......  ๒๐ พ.ค. ๒๕๕๔

โดย กระโจม

 

กลับไปที่ www.oknation.net