วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ในห้วงแห่งความคิดถึง


โอ้ใจเจ้า จำจน จันทร์คิดถึง

อังคารจึง จรจาก พรากโหยหา

พุธคำนวน จวนพฤ-หัส จัดเวลา

ศุกร์-เสาร์ พา หัวใจ ให้ถึงเธอ...........

   กาลเวลานาที ที่เคลื่อนคล้อย

ชะรอยความรู้สึก ลึกซึ้งเสมอ

ทุกห้วงวันผันผ่าน ดั่งคนละเมอ

พร่ำเพ้อถึงเธอ อยู่เดียวดาย............

    เธอจะรู้หรือไม่ ทุกสายค่ำ

ใจเจ้ากรรมย้ำเตือน มิเลือนหาย

เคยมีเธอเคียงอยู่ คู่มิวาย

ยามห่างกาย เฝ้าคิดถึงทุกนาที..........

   เป็นเช่นกันเช่นนั้น มั่นคงอยู่

จิตผูกพันธ์พรั่งพรู ทุกอณูที่

แม้ใกล้ไกลหมายเอ่ยเผยวลี

คิดถึงเธอคนดี ทุกค่ำคืน..................

    หากเปรียบความ คิดถึงเป็น เช่นโรคร้าย

คงมิวาย ล้มป่วย ไม่อาจฝืน

ด้วยพิษรัก แรงคำนึง ยามค่ำคืน

มิอาจฝืนยืนหยัด ขจัดไป.........

****************************

    แด่กวีเลื่อนลอยที่คอยอยู่

หากรับรู้ศัพท์เสียงสำเนียงนี้

สกุณาคืนรังร้อย ถ้อยวจี

แทนความคิดถึงที่มีอย่างเดียวดาย

                      ในห้วงแห่งความคิดถึง

                              4 พ.ค. 54

โดย คืนรัง

 

กลับไปที่ www.oknation.net