วันที่ อังคาร มิถุนายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทุกข์ปัญหาแก้ได้ด้วยวิธีคิด พิชิตได้ด้วยใจ


หลายครั้งหลายหนในช่วงเวลาของชีวิตของเรามีเรื่องมากมายเข้ามาทำให้สุข ให้ทุกข์อยู่เสมอ บางครั้งเราก็สุข สนุกสนาน เฮฮา เริงร่า ลั๊ลลา แต่บางครั้ง ก็เศร้าร้องไห้ระงม แต่ชีวิตก็ต้องยืนอยู่บนโลกใบนี้อยู่ดี ปัญหาบางอย่างก็หนักหนา บางอย่างก็เป็นเรื่องของตัวเอง บางอย่างก็เป็นเรื่องของคนอื่นที่เราต้องเกี่ยวข้อง บางปัญหาก็เป็นปัญหาของคนอื่น แต่เราก็ดั๊นทุกข์ไปกับเขาด้วยซะงั้น


มักมีคนมาถาม มาระบาย มาร้องไห้เพราะความทุกข์กับผมอยู่บ่อยๆ แต่พอคุยกันไปคุยกันมากลับเป็นว่าเรื่องของผมเองน่าจะทุกข์กว่าเรื่องของเขาเสียอีก ผมมักจะบอกกับคนที่มาคุยด้วยเสมอว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ เรื่องพวกนี้มันต้องเกิดกับชีวิตเราอยู่แล้ว ไม่มีทางเลี่ยงหรอก มันเหมือนกับการที่เราเดินไปตามถนนยังไงซะมันก็ต้องเจอรถ เดินเข้าตลาดก็ต้องเจอแม่ค้า เข้าผับก็อาจเจอโคโยตี้ เราจะให้ถนนไม่มีรถ ตลาดไม่มีแม่ค้า หรือผับไม่มีโคโยตี้ ไม่ได้ ในเมื่อธรรมชาติมันเป็นอย่างนั้น อันนี้คือสิ่งที่ต้องยอมรับให้ได้ซะก่อน


แต่ถ้าเราเจอรถแล้วทำตัวเกะกะตามถนนเราก็อาจโดนรถชนเอา เราก็ต้องระวัง รถก็คือปัญหาที่พร้อมจะพุ่งชนเราอยู่เสมอถ้าเราไม่มีสติ หรืออาจชนเราเข้าอย่างจังทั้งๆที่เราระวังอย่างดี ซึ่งมันก็ช่วยไม่ได้ แต่สิ่งที่สำคัญคือเราต้องรักษาอย่างถูกวิธี ให้ดีที่สุด ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะร้องโอยๆ โดยไม่ได้ทำอะไร แต่ต้องตั้งสติให้ดี ดูว่าตรงไหนเจ็บ ตรงไหนปวด ตรงไหนขยับได้ ขยับไม่ได้ วิเคราะห์ว่าจะรักษาตรงไหนก่อน ตรงไหนคือจุดสำคัญ ถ้าเรามัวแต่ร้องดิ้นไปดิ้นมาจะรักษาได้ยังไง หนำซ้ำยังทำอาจทำให้มันเลวร้ายขึ้นไปอีก


สติเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องตั้งให้มั่นแล้ววิคราะห์หาข้อมูล หาแนวทางในการแก้ปัญหา และทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นให้ได้ ผมมีแนวคิดในการทำใจกับปัญหาอยู่สองอย่างคือ หนึ่งคือการมองปัญหาเป็นประสบการณ์ผมมักคิดว่าปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวเราจะเป็น Profile ที่เราจะนำไปใช้ได้ในอนาคต ซึ่งไม่มีมหาวิทยาลัยไหนที่สอนเรื่องการแก้ปัญหาได้โดยมีทั้งประสบการณ์ อารมณ์ ความรู้สึก เท่ากับการที่เราเจอะเจอปัญหาด้วยตัวเอง ผมจึงคิดว่ามันเป็นการเรียนรู้ครั้งยิ่งใหญ่ สองผมคิดว่ายิ่งเมื่อเกิดปัญหากับตัวเรามากเท่าไรเรายิ่งต้องเข้มแข็งมากขึ้นมันจะทำให้เราต่อสู้กับปัญหาได้ง่ายขึ้น ถ้าเราอ่อนแอจะไม่มีทางสู้กับปัญหาได้เลยแม้ว่าปัญหานั้นๆจะเป็นปัญหาที่เล็กกระติ๊ดเดียว


ผมมักไม่ค่อยเอาจิตใจไปพัวพันกับปัญหา เพราะปัญหาเกิดกับตัวเราที่เราคุมไม่ได้ แต่เราคุมใจได้ ผมจึงเอาใจออกมานอกตัวแล้วก็ใช้ใจมองไปที่ปัญหา แล้วมันก็จะเห็นปัญหาที่เกิดอยู่รอบตัวเรา เห็นทางแก้ ถึงแม้มองไม่เห็นทางแก้ เราก็จะไม่ทุกข์ ไม่เจ็บปวด เพราะว่าเราไม่ได้อยู่กับปัญหา ปัญหามันเกิดกับตัวเราต่างหาก ไม่ได้เกิดกับใจเรา


ผมมักคิดเสมอว่าโลกมีไว้ให้เหยียบไม่ได้มีไว้ให้แบก และที่สำคัญปัญหาทุกอย่างมันจะคลี่คลายไปตามกาลเวลา และมันจะมีหนทางไปของมันเองเท่าที่มันจะเป็นไปได้

ทุกข์ปัญหาแก้ได้ด้วยวิธีคิด พิชิตได้ด้วยใจนะครับ^^

โดย อาจารย์เศก

 

กลับไปที่ www.oknation.net