วันที่ อังคาร มิถุนายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

~~รุ้ง~~


๏ สายรุ้งพร่างขวางทาบระนาบฟ้า
ขับนภาฟ้าพรายหลากหลายสี
ประหนึ่งแก้วแววเพชรเกล็ดมณี
เรื่อรุจีรวีวรรณอนันต์กาล

๏ หมายรุ้งเรียวเกี่ยวใจเอาไว้มั่น
ร่วมประคองคล้องฝันแห่งวันหวาน
สานสลักรักไว้ให้เนานาน
ชูช่อบานจารจรุงดั่งรุ้งทอ


๏ เมื่อสัมพันธ์นั้นกลายจากหมายมาด
เรียวรุ้งขาดพาดเกลียวดุจเรียวขอ
ภาพรุ้งงามยามเราเคียงเคล้าคลอ
ก็หักงอต่อหน้าท่ามฟ้าคราม


๏ พิรุณร่ำฉ่ำรินจนสิ้นสาย
ลำรุ้งพรายคล้ายแล้วสิ้นแววหวาม
สิ้นสายฝนหล่นรินใจสิ้นตาม
หมดแล้วงามยามขาดสวาทวาง


๏ หลังฝนโปรยโรยละอองจากท้องฟ้า
รังสิยาทาทุ่งครารุ่งสาง
แต่ฤดีนี้เหมือนกลับเลือนลาง
คล้ายฟ้าขวางกางกั้นยากบั่นไป


๏ หวังรุ้งเรียวเกี่ยวคล้องสองจิตมั่น
แต่รุ้งงามยามฝันกลับสั่นไหว
มาบังบดหมดค่าความอาลัย
ห้วงฟ้าไกลไร้ค่าให้อาวรณ์


๏ ความเดียวดายกรายกล้ำเข้าย้ำเหนี่ยว
เมื่อรุ้งเรียวเกี่ยวฝันในวันก่อน
มาสลายกลายกลับจนลับจร
สิ้นแรงโรยโหยอ่อนสะท้องทรวง


๏ สายรุ้งโค้งโยงจิตกลับบิดผัน
ทิ้งสัมพันธ์วันวารให้รานร่วง
รุ้งพรายสีคลี่ฉาบด้วยภาพลวง
ก็หายดวงล่วงหล่นหลังฝนซา


๏ เหลือเพียงคนหม่นคอยบนรอยเหงา
เหลือเพียงเศร้าเข้ารานหมายผลาญพร่า
เมื่อรุ้งงามล่ามพ่วงเพียงลวงตา
ไย....ถวิลจินต์หาด้วยอาลัย๚ะ๛


โดย ธีร์.ฤทธินาคา

 

กลับไปที่ www.oknation.net