วันที่ พฤหัสบดี มิถุนายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พรากแผ่นดิน


    พรากแผ่นดิน


สายฝน หล่นสาย

โปรยปราย หายนะ

รินใหล ไม่ลดละ

ปิ่มว่าจะ  โลกพังภินท์

ทะลัก ทะลายหมาย

ยะเยือกกาย ละลายสิ้น

สะทกฟ้า สะเทือนดิน

ดับดาวดิ้น ถ้วนถิ่นไป

สายน้ำ ที่ฉ่ำเย็น

ร้อนรุ่มเช่น ดั่งกองไฟ

สำลัก ความอาลัย

ปนเปื้อนใน ซากน้ำตา

มหาฝน ที่โถมถั่ง

ท่วมท้นบัง ไม่เห็นฟ้า

เลือนลั่น พรั่นผวา

รอยนัยน์ตา หวาดขณะ

สายฝน ที่หล่นสาย

ยังโปรยปราย ไม่ลดละ

รินใหล หายนะ

ฤาว่าจะ พรากแผ่นดิน

โดย เพียงถ้อยคำ

 

กลับไปที่ www.oknation.net