วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไทยศิลป์ฯ : โรงเรียนฝึกอาชีพแห่งแรกของผม


ข่าววานนี้(11 กค.50) มีคนงานบริษัท ไทยศิลป์ อาคเนย์ อิมปอร์ต เอ็กปอร์ต จำกัด ปิดถนนกิ่งแก้วประท้วง ทำเอาเราตาโต เฮ้ยยย  ไทยศิลป์  ...ไทยศิลป์... เป็นไปได้ยังไง


ภาพจาก ศูนย์ภาพเนชั่น

เพราะย้อนกลับไป บริษัทไทยศิลป์ อาคเนย์ อิมปอร์ต เอ็กปอร์ต จำกัด หรือ Thai Silp South East Asia Import Export Co.,Ltd.  ชื่อบริษัทที่ยาวเหยียดนี้ ยังติดแน่นในหัวป๋ม เพราะมันเป็นสถานที่ทำงาน อย่างเป็นเรื่องเป็นราว แห่งแรกของชีวิต 

จำได้ว่าวันแรกที่เดินทางไปสมัครงานที่นี่ แม้จะยังเรียน ป.ตรี อยู่ แต่เกิดกระสันต์ อยากทำงานด้าน อิมปอร์ต เอ็กปอร์ต แต่จับพลัดจับพลู ไปอยู่ในตำแหน่ง"Marketing Detail"  เอาวะ เรียนก็ไม่ได้เรียนมา แต่ไม่ลองจะรู้เหรอว่าชอบไม่ชอบ  ชอบก็ทำต่อ ไม่ชอบก็ลาออกเท่านั้นเอง 
 
แล้วก็ได้รู้ว่า ไอ้งาน Maketing Detail เกี่ยวกับบริษัทผลิตเสื้อผ้าเนี่ยะ ถ้าไม่รักจริงหวังแต่งล่ะก็ อยู่ไม่ได้แน่ ๆ  เพราะมันทำสารพัด ตั้งกะนัดเจอลูกค้า รับออเดอร์ สั่งผลิตตัวอย่าง เสร็จก็ต้องเอามาวัดไซส์ เขียนข้อความจารนัย สัดส่วนของมัน กระทั่งใช้ผ้าอะไร ก่อนจะแพ็กส่งไปให้ลูกค้าดู  

ถ้าลูกค้าโอเค ก็มาถึงขั้นตอนสั่งซื้อวัสดุ ปะๆ ติดๆ ตกแต่งเสื้อ เช่นกระดุม ตาไก่ เมจิกเทป กระทั่งป้ายบอกยี่ห้อ  แล้วก็ไปให้จัดซื้อ  ยูซื้อตามนี้นะ ส่วนไอก็จะไปว่าต่อด้วยการทำไซส์เสื้อกับกางเกง ขึ้นมาทุกขนาด แล้วก็เขียนคำสั่งผลิตบนหลังเสื้อตัวอย่าง เพื่อส่งไปยังฝ่ายโรงงาน "ผลิตตามนี้นะ" (ไม่งั้นชั้นหักเงินเดือน) ในวงเล็บนี่เจ้านายคิดนะ มะช่ายป๋ม 5 5 5

เมื่อก่อนไทยศิลป์ฯ รับออเดอร์ ผลิตชุดวอล์มหลากยี่ห้อจากต่างประเทศ ทั้งจาก เยอรมนี หรือ ฝรั่งเศส  จนกระทั่งมาหลังสุดก่อนที่ป๋มออก ก็ได้เห็น ยี่ห้ออาดิดาส แล้วก็ไนกี้

งานดูเหมือนสนุก แต่สำหรับป๋มแล้ว มันไม่สนุกเอาเสียเลย ด้วยเหตุผลหลายอย่าง ส่วนหนึ่งลูกค้าชอบดูตัวอย่างเก่า แล้วก็จะผลิตตามเก่า แล้วป๋มก็ต้องไปปีนชั้นเอกสาร มหาศาล เพื่อรื้อหาไอ้แฟ้มผลิตเสื้อแบบนั้น เพื่อการทำงานจะได้ง่ายเข้า  แต่ป๋มกลับคิดว่า มันยากกว่ามาก ในการที่ต้องมาทำงานต่อความคิดคนอื่น ที่สำคัญ เจ้านายป๋มจะเน้นมากๆ
ภาษาอังกฤษ อันนี้ต้องใช้คำนี้ (แถมบางตัวใช้ย่ออีก) คำอื่นไม่ได้ ผิดแก้ใหม่
 จำได้ว่า บ่ายวันหนึ่ง ป๋มยืนสัปหงกวัดเสื้อเฉยเลย ฮา ดีนะ ตอนนั้นกล้องวงจรปิด มันยังไม่วนมาถึงตรงที่ป๋มทำงานอยู่ 555

สุดท้ายทำได้ 2 เดือน ก็เดินก้มหน้าไปบอกเจ้านายว่า "หนูขอลาออกค่ะ"
"ไหนว่าเรียน ก็ทำงานได้ไง แล้วจะออกไปทำไม" เจ้านายของเจ้านายเรา ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทถาม
"คือว่าตอนนี้รู้ตัวแล้วว่า ไม่เหมาะกับงานนี้ ขืนทำไปสักวันมันก็จะไม่ดี ให้คนอื่นมาทำดีกว่าค่ะ"
สุดท้าย ท้ายสุด เราก็ได้ออกในเดือนที่ 3

แม้จะเป็นเวลาช่วงสั้นๆ  3 เดือนกับการทำงานอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ครั้งแรกในชีวิต ที่นี่สอนอะไรป๋มมากมาย 
เพราะลงมือทำทุกอย่าง เดินมันตั้งแต่หน้าโรงงานยันท้ายโรงงาน เดินไปร้องไห้ไป  ไม่ใช่หมาเศร้านะ แต่เพราะสารเคมีในผ้าต่างหาก ฟุ้งกระจาย ทำให้เราแสบตา ...เฮ้อ สงสารคนงานที่ต้องอยู่ในส่วนเย็บ

อยู่ที่นี่ รปภ. เค้าเรียกเราว่า เป็น เสมียน(ไม่ใช่เสมียร นะ) ฟังครั้งแรก ฮากร๊ากกก

อยู่ที่นี่ มีตาสับปะรด (กล้องวงจรปิด) ติดตั้งอยู่ตามจุดต่างๆ เรียกว่า ไม่มีพ้นหูพ้นตาเจ้านายไปได้  จนเคยคิดอยากเอาหมากฝรั่งไปแปะตาประหลาดนี้จัง

อยู่ที่นี่ ถ้ามาขึ้นรถโรงงานไม่ทัน เป็นอันว่า กว่าจะถึงที่ทำงานก็ 10 โมงเช้าเป็นอย่างต่ำ ก็ตอนนั้นพักอยู่สวนพลู-สาทร ส่วนโรงงานอยู่ถนนกิ่งแก้ว บางพลี   ....เฮ้อ... ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยยยยย

อยู่ที่นี่ ผู้บริหารใหญ่ เป็นฝ่ายภรรยาชาวฮ่องกง ส่วนคุณสามี เป็นผู้จัดการ  แมงเมาท์เล่าว่า เป็นเพราะสามีบริหารงานจนเกือบแย่ ภรรยาเลยต้องเข้ามาจัดการเอง  วิธีสั่งงาน เจ้แกจะเรียกไป แล้วก็ยื่นกระดาษที่จดโน๊ตให้อ่าน  หรือไม่ก็ให้เลขา เอาโน้ตมาแปะตามโต๊ะ  เลขาเล่าว่า แกจะเขียนคำว่า แกว่งเท้าหาเสี้ยน แต่เขียนไม่ถูก เรียกเลขาไปสะกดให้ เจ๋งมั๊ยหล่ะคร๊าบบบพี่น้อง ....ป๋มประทับใจนะ เค้าจะเขียนภาษาไทยตลอด

 ด้วยความที่ระยะทางไกล นั่งถรกลับบ้านเลยมีเรื่องขำ ๆ ตลอด  อย่างวันหนึ่ง ตลอดกลางวันกินข้าวเสร็จ เพื่อนเราเมาท์เพื่อนแม่ให้ฟังว่า ชอบพูดไทย คำ อังกฤษคำ จนคนงง อย่างเช่น ชี้บอกกับแม่เพื่อนว่า "เธอลุก ลุก" แม่เพื่อนก็ลุกขึ้นยืน แต่กลายเป็นว่าชีหมายถึง Look ดูซิดู....ทีนี้ตอนเย็น มาลงรถตรงอ่อนนุช เราก็ว่า ทำไมเพื่อนไม่ลงมาซะที  พอลงมาได้ ก็หน้าบ่จอย บ่นกระปอดกระแปด "ไม่ลงก็ไม่รู้จักเดินเข้าไปข้างใน ยืนคา Door อยู่ได้"
เธอพูดจบยังไม่รู้ตัว แต่พวกเราน่ะ หัวเราะกันลั่นสี่แยกไปเลย 555555555

นี่แหล่ะ ไทยศิลป์  โรงเรียนอาชีพแห่งแรกของวิกกี้

อัพเดทล่าสุด ..... เจ้านายเก่าโพ้ม ประกาศเปิดโรงงานตามปกติแล้วคร๊าบบบบบ
สมาคมสิ่งทอไทย ยื่นมือเข้าช่วย  แต่จะต่อลมหายใจได้อีกแค่ไหน แล้วเป็นเพียงการซื้อเวลาหรือไม่ ต้องรอดูขอร๊าบบบบ 

โดย vickie

 

กลับไปที่ www.oknation.net