วันที่ อาทิตย์ มิถุนายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฝน ฟ้า คะนอง...กระจาย


ฝน .....ร้อง  ระงม ไปทั่ว

ฟ้า..... เท ขมุกขมัว  มืดมิด

คะนอง.....น้ำ ตา  ท่วมปิด

กระจาย .....จิต เรา แหลกลาน

.......................

เสียงฝนเท ฟ้าร้อง คะนองก้อง

ระลอกฟอง  สาดกระเซ็น มาเป็นสาย

กระทบกระเทือนทั่ว สะท้านกาย

กอดกลิ่นอาย หมายใคร ไม่นำพา

ฟ้ากระหน่ำ คราคร่ำ ด้วยเม็ดฝน

สุดจะทน ความหนาว เฝ้าโหยหา

อ้อมอกอุ่น คุ้นเคย คำมารดา

มาลูกมา กอดแม่ แก้อาการ

หนาวเอยหนาว คราวนี้ เจ้าจงหาย

สองมือผาย ออกรับ ขับแว่วหวาน

แทรกพิรุณ คำราม ก้องกังวาน

เจ้าดวงมาลย์ ความหนาว จงหมดไป

คิดถึงคำ เคยคุ้น ยามฟ้าสั่ง

ฝนอยู่ยั่ง เย็นหนาว ร้าว-ฉไน

อกไออุ่น โอ้เอ๋ย อยู่แสนไกล

ยามหนาวใจ ..แม่จ๋า  มากอดที...

โดย คืนรัง

 

กลับไปที่ www.oknation.net