วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นาฏยศัพท์ ว่าด้วย วง


 

 นาฏยศัพท์  ว่าด้วย "วง"

 
            ๑. นามศัพท์
 
              วง    คือ  ส่วนโค้งของลำแขน   นิ้วทั้งสี่ชิดติดกัน  หัวแม่มือหักเข้าหาฝ่ามือ
 
          เล็กน้อย  เรียกว่า   การตั้งวง  เหยียดแขนออกไปข้างลำตัว  ฝ่ามือตั้งขึ้น 
 
          งอศอกเล็กน้อยให้คล้ายงาช้าง  (ไม่งอมากหรือเหยียดมากเกินไป)  แบ่งออกเป็น
 
 
             ๑. วงบน
 
                ตัวพระและตัวนางจะแตกต่างกัน ตัวพระวงบนจะอยู่ระดับแง่ศีรษะ (ขมับ) 
 
          ส่วนโค้งของลำแขนจะกว้าง  ส่วนวงบนตัวนางจะอยู่ระดับหางคิ้ว  ส่วนโค้งของ
 
          ลำแขนจะแคบกว่าตัวพระ แล้วหักข้อมือเข้าหาลำแขน 
           
 
            ๒. วงกลา
 
               เป็นการตั้งวงโดยยกส่วนโค้งของลำแขนขึ้น ให้ปลายนิ้วสูงระดับไหล่ ตัวพระ
 
           ลำแขนจะผายออกทางด้านข้าง ตัวนางลำแขนจะหุบเข้ามาทางด้านหน้าเล็กน้อย
                                
 
 
            ๓. วงล่าง
 
            เป็นการตั้งวงโดยทอดส่วนโค้งของลำแขนไปด้านล่าง ปลายนิ้วมืออยู่ระดับหน้าท้อง
 
         หรือระดับสะเอว ตัวพระกันศอกให้เป็นช่องว่างระหว่างลำแขนกับลำตัว ตัวนาง
 
         ไม่ต้องกันศอก ปลายนิ้วอยู่ระดับหัวเข็มขัด
 
                                         

 

            ๔. วงหน้า
 
          เป็นการตั้งวงโดยทอดส่วนโค้งของลำแขนไปด้านล่าง ปลายนิ้วมืออยู่ระดับหน้าท้อง
 
        หรือระดับสะเอว ตัวพระกันศอกให้เป็นช่องว่างระหว่างลำแขนกับลำตัว ตัวนางไม่ต้อง
 
        กันศอก ปลายนิ้วอยู่ระดับหัวเข็มขัด

 

                 

 


 

 

 

โดย ครูอัษ

 

กลับไปที่ www.oknation.net