วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ภาพชีวิตชนบทแบบเนปาลแท้ๆ ที่ หมู่บ้านบันดิเปอร์ (Bandipur)


ภาพชีวิตชนบทแบบเนปาลแท้ๆ ที่ หมู่บ้านบันดิเปอร์ (Bandipur)

ฉันมาเยือนเนปาลด้วยเหตุผลหลัก คือความต้องการได้เข้าใกล้ “หิมาลัย” ภูเขาแห่งทวยเทพ … หากแต่บนรายทางที่เดินผ่าน ฉันกลับได้ของแถมเป็นการพานพบวิถีชีวิตผู้คนที่มีบุคลิกอบอุ่น อ่อนโยน มีมิตรไมตรีกับนักท่องเที่ยวมากมายในดินแดนของเนปาล

หลังจากที่เฝ้าชมอรุณรุ่งและทิวเขาแห่งหิมาลัยในยามเช้าที่มีแสงอร่ามเรืองของดวงสุริยันอาบไล้จนพออก พอใจ และเต็มอิ่มกันถ้วนหน้าแล้ว เราตกลงที่จะเดินเท้าไปเยี่ยมชุมชนเล็กๆที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักนัก

อากาศตอนเช้าปลายเหมันต์ฤดูนั้นหนาวเย็น หมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่ง โอบกอดสรรพสิ่งที่ผ่านเข้ามาในอาณาเขต … ความเย็นสดชื่นถาโถมเข้ามาทักทาย จนหลายๆคนหยุดสูดอากาศที่หาได้ยากในเมืองร้อนที่เราจากมาจนเต็มปอด

เมื่อเดินลงบันไดผ่านเข้าสู่อาณาเขตของชุมชน ยังพอเมองเห็นคนส่วนหนึ่งที่เลี้ยงชีวิตด้วยวิถีแห่งเกษตรกรรมได้อย่างชัดเจน … บ้านดินหลังเล็กๆที่หมอบติดกับแผ่นพสุธาอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว เป็นบ้านของชาวบ้านผู้ยากไร้ ผู้ใช้ชีวิตสุข หรือทุกข์อยู่ตามอัตภาพ แต่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

แพะตัวเล็ก … สัตว์เลี้ยงของชาวบ้าน ฉันจินตนาการว่า มันเป็นสัตว์ที่น่ารัก น่าเอ็นดู จึงเป็นเพื่อนเล่นของเด็กๆเมื่อมันยังเล็ก ครั้นโตขึ้นก็ให้น้ำนม … ส่วนบางตัวก็ต้องพลีชีพเป็นสัตว์บูชายัญเทพเจ้ากระหาเลือก อย่างเจ้าแม่กาลี เพื่อให้พระองค์ปกป้องคุ้มครองบ้านไม้ให้ภูตผีวิญญาณมากล้ำกราย ขณะเดียวกันก็ถือว่าเป็นการช่วยให้มันได้ไปเกิดในชาติภพใหม่ที่ดีกว่า

ฉันชอบอาคารที่สวยงามที่มีลักษณะกึ่งอาคารของยุโรปและเนปาลีสไตล์ในหมู่บ้านบันดิเปอร์ ดูเป็นการผสมผสานให้เข้ากับบรรยากาศและสภาพแวดล้อมของเมืองหนาวท่ามกลางภูเขาสูงได้อย่างลงตัว … ด้วยการมีโครงสร้างหลักของอาคารที่ก่อด้วยอิฐเปลือย แต่คงองค์ประกอบอย่างอื่นที่ยังคงไว้ซึ่งร่องรอยศิลปะของบรรพบุรุษชาวเนวารี เช่น กรอบประตูหน้าต่างที่แกะสลักลวดลายวิจิตร

องค์ประกอบที่สำคัญของเมืองในหุบเขากาฏมาณฑุ คือ “มันดิร์” (Mandir) หรือเทวสถานที่สร้างถวายองค์เทพต่างๆที่ชาวเมืองเคารพนับถือ... เช่นเทวสถานพระคเนศ (Ganesh Mandir) ... เทวสถานบูชาพระนารายณ์ (Narayan Mandir) .. เทวสถานบูชาพระนางภัควาตี (Bhagwati Mandir) ซึ่งเป็นพระชายาของพระศิวะในภาคที่ทรงอวตารเป็น “พระไกรรพ” ผู้ขจัดสิ้นซึ่งความกลัว เป็นต้น

ลานกลางเมือง หรือ “ลานมเหนทรา” … ฉันไม่รู้ว่าบุคคลที่นั่งพนมมือบนดอกบัวหันหน้าไปยังเทวสถานนั้นเป็นผู้ใด แต่เดาเอาว่าอาจจะเป็นเจ้าเมืองที่เคยปกครองพื้นที่แถบนี้มาก่อน

ดูๆไปแล้ว ฉันคิดว่าเมืองนี้มีนักท่องเที่ยวมาเยือนไม่มากนัก … ไม่มีพ่อค้ารุมขายของ มีแต่สายตาของชาวบ้านที่จ้องมองด้วยความสงสัย ราวกับจะถามว่าเราเป็นใคร มาจากไหน? มาดูอะไรกันที่นี่?

เราเดินผ่านร้านรวงจิปาถะ ทักทายกับชาวเมืองที่ออกมาเป็นส่วนหนึ่งของความเคลื่อนไหวที่มีชีวิตชีวาของเมือง …

มาติดใจร้านกาแฟกลางแจ้งของเกสต์เฮ้าส์ในภาพค่ะ ดูเหมือนร้านเปี่ยมเสน่ห์แถวยุโรป … หากมีกาแฟร้อนๆบนโต๊ะไม้ กลางลานที่ปูลาดด้วยหิน ท่ามกลางแดดอุ่นในยามสาย คงทำให้บรรยากาศผ่อนคลาย ไม่เหมือนเดินครั้งแรกในเมืองแปลกหน้า

แม้จะเป็นพลเมืองของประเทศที่ยากจนติดอันดับโลก แต่ชาวเนปาลีกลับมีชีวิตที่ดูเหมือนจะมีความสุขดี บนฐานชีวิตบนความพอเพียง … เช่นเดียวกับเมืองนี้ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ เงียบๆ … ยามเช้าที่สายหมอกปกคลุมถนนหนทาง แต่ยังมีชาวบ้านออกมาเดิน และเริ่มกิจกรรมในวันใหม่อย่างมีชีวิตชีวา … สีสันของเสื่อผ้าดึงดูดให้เราเข้าไปใกล้ แล้วกดชัตเตอร์กล้อง

ในบางครั้งเมื่อนิ้วกดชัตเตอร์ของกล้อง ฉันนึกฉงนว่า … คนแก่ สตรี และเด็กๆที่เรารุมถ่ายรูปนั้นจะคิดอะไรในใจบ้างนะ เมื่อมีสายตาหลายคู่จ้องมองพวกเขา แล้วในช่วงเวลาต่อมาก็ส่งสายตาไปขออนุญาต ก่อนที่จะระดมยิงด้วยเลนส์ของกล้องถ่ายรูป? บ่อยครั้งฉันตั้งคำถามว่า เราใช้สิทธิ์ของการเป็นผู้มาเยือนเกินเลยมากไปหรือเปล่า?

อาคารบ้านเรือนที่นี่ก่อด้วยอิฐเปลือย มีหน้าต่างบานเล็กๆสลักเสลาด้วยลวดลายสวยงามที่บ่งบอกถึงหัวใจเปี่ยมงานศิลป์ของชาวเนปาล ที่เด็กๆมักจะโผล่หน้าออกมาพร้อมรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร …

อาคารแบบเนปาลเป็นแบบแคบๆและปิดมิดชิด ไม่มีอาคารโปร่งโล่ง กรุกระจกล่อนจ้อนอย่างบ้านเรา ด้วยบ้านเมืองของเขาเป็นเมืองหนาว จึงต้องทั้งแข็งแรงและให้มีช่องหรือรูให้ลมลอดเข้ามาได้น้อยที่สุด … ทางเดียวที่คนในบ้านจะเห็นโลกภายนอก ก็โดยมองผ่านช่องหน้าต่างบานเล็กนี่แหละ

เด็กนักเรียน … เดินมาเป็นขบวน มุ่งหน้าสู่โรงเรียนประจำชุมชน … หลายคนหยุดและเอื้อเฟื้อให้พวกเราถ่ายรูปเมื่อถูกร้องขอ

ยามเช้าช่วงปลายฤดูหนาวของเนปาล อากาศเย็นสบายจนทำให้การเดินชมหมู่บ้านเล็กๆแห่งนี้รื่นรมย์มากมาย … สายลมหนาว หมอกหนาลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบๆตัว ... อยากจะหยุดเวลาไว้ที่นี่จัง แต่เรายังมีโปรแกรมที่น่าตื่นเต้นรออยู่อีกมาก จึงต้องลาจากบันดิเปอร์ด้วยความอาลัย

โดย Supawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net