วันที่ อังคาร กรกฎาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แม่ชีที่รัก ตอน ๑


เคยฟังเพลงเพลงหนึ่ง

ประทับใจมาก

พี่จากบ้านนาไปห้าหกปี...

ท่อนท้ายเนื้อเพลงเล่าว่า

ได้ข่าวว่าสาวไปบวชเป็นชี

สูญเสียความดีพี่น้องเมินหน้า

ถูกมารสังคมหลอกขาย

รอดตายกลับมา

อยากไปเยี่ยมไปหา

กลัวเอาน้ำตาไปฝากแม่ชี

สุขเถิดแม่ชีอยู่ดีเถิดหนา

พลอยโมทนาหมู่มารอย่ามี

เจอแสงพระธรรมชี้นำเห็นทาง

เจอแสงสว่างรอดเวรกันที

ลาแล้วแม่ชี

ชาตินี้ขอโมทนา

---------------------

นั่นคือบทเพลงที่ประทับใจ

ผมเองก็รักแม่ชีอยู่รูปหนึ่ง

ถ้าจะเรียกใหถูกต้องเรียกชีแม่

เพราะคือแม่ของผมเอง

บวชเพราะอยากช่วยลูกชาย

มันเป็นบ้าเป็นบออะไรไม่ยอมหลับนอน

เดินไปเดินมา อาการไม่ปกติ

ส่งศรีธัญญาแล้วค่อยยังชั่วแต่ก็ไม่ยอมกินยา

ยังเดินไปเดินมาเหมือนหาของตก

แม่ก็เลยอธิษฐานอย่างดังว่า

ถ้าลูกชายหายจากเป็นบ้าเป็นบอ

ก็จะขอบวชชี

ไอ้ลูกชายก็ดีใจหาย

มันหากเป็นปกติตั้งแต่ตอนนั้น

บวชได้หลายเดือน

ในที่สุดก็สงสารพ่อผม

เลยสึกออกมา

ก่อนสึกก็ถ่ายภาพไว้

เป็นภาพแม่ชีที่งดงามที่สุดที่เคยเห็นมา

ตอนก่อนตาย

ลูกชายเอาภาพแม่ชีให้ดู

แกก็ถามว่าเอามาให้ดูทำไมไอ้บ้า

ไอ้บ้าก็บอกว่า

แม่ดูภาพนี้แล้วนึกย้อนไปตอนบวช

นึกถึงตอนทำสมาธิสิ

แม่ฟังแล้วก็เงียบไป

คืนนั้นแกก็ตาย

ตายแล้วก็ขึ้นไปบอกลูกชายที่นอนอยู่ชั้นบนว่า

แม่ตายแล้วนะ

ลูกชายก็บอกว่าไปเถอะ ไปดี

-----------------------

ตอนนี้ผมเอาภาพนั้นไปขยายใหญ่สุด

ใสกรอบอย่างดี

ดูแล้วดูอีก

เหมือนเพลง "วิญญาณในภาพถ่าย"

แม่ยังอยู่กับผม

ไอ้ลูกคนนั้นของแม่ชี

ก็คือผมเอง

โดย ศักดิ์ศิริ

 

กลับไปที่ www.oknation.net