วันที่ พฤหัสบดี สิงหาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ซื้อไข่ (ภาคสอง)


สืบเนื่องจากเรื่องซื้อไข่  http://www.oknation.net/blog/ruanglao/2011/08/11/entry-1 ที่สร้างความรู้สึกหงุดหงิด  รู้สึกว่าโดนเอาเปรียบแต่

วันนี้อยากได้ไข่มาตุนไว้สักหน่อยก็เลยไปตลาดเดิม  เป็นตลาดสดขนาดเล็ก มีร้านขายผักสามร้าน ขายปลาหนึ่งร้าน ขายหมูสองร้าน ขายไข่สองร้าน นอกนั้นก็เป็นร้านขายของกินสำเร็จรูปมีอย่างละร้าน เช่นไก่ทอดหนึ่งร้าน แกงปักษ์ใต้สองร้าน แกงภาคกลางหนึ่งร้าน ถ้าต้องการอะไรแทบไม่มีตัวเลือก  วันนี้ก็เลยลองไปดูอีกร้าน  แม่ค้าก็บอกเลือกหยิบได้เลย  ขายไม่จำกัดจำนวน ฟองเดียวก็ขาย  เราก็เลยรีบถามแล้วราคาละ คิดยังไง  แม่ค้าก็บอกว่าหารสิบ  เราก็ถามว่าทำไมจึงเป็นแบบนั้นล่ะ (ด้วยความอยากรู้ว่าแม่ค้าคิดอย่างไร)  แม่ค้าก็ตอบว่า  บางคนชอบซื้อน้อยๆแต่ซื้อบ่อยๆบอกว่าจะได้กินของสดๆ  บางคนก็เงินน้อยถ้าซื้อเยอะก็ไม่มีเงินซื้ออย่างอื่น ถ้าคนซื้อคนละฟองสิบคนก็ได้สิบฟองเหมือนกัน  ทำไมจะไม่ขายล่ะ  ขายออกไปของก็ไม่ค้าง  ก็ช่วยๆกันไปคนซื้อได้อย่างต้องการ  คนขายก็ขายของได้ เราก็เลยถามต่อว่าแล้วทำไมไม่คิดราคาขายปลีกต่างออกไปละ ทำไมหารสิบไม่อยากได้กำไรมากๆหรือ  แม่ค้าก็ตอบว่าใครไม่อยากจะได้  แต่ถ้าทำแบบนั้นคนซื้อก็รู้สึกว่าโดนเอาเปรียบ  ไม่มีใครอยากโดนเอาเปรียบหรอก  แล้วตัวเองทำอาชีพค้าขายก็อยากทำไปนานๆ  ถ้าเอาเปรียบคนซื้อ ลูกค้าไม่ซื้อแล้วจะขายให้ใคร

ดีใจจังวันนี้เจอแม่ค้าที่ดีแล้ว  อย่างน้อยแม่ค้าคนนี้ก็ได้ลูกค้าประจำหนึ่งคนละ แม้ว่าบางเดือนไม่ซื้อไข่เลยก็ตาม  แต่ถ้าซื้อวันใด  ก็ต้องแม่ค้าคนนี้เท่านั้น  แม่ค้าในดวงใจ  แต่จะว่าไปแล้วเรื่องนี้ยังกะนวนิยาย ตลาดนี้มีแม่ค้าไข่สองเจ้าอยู่ฝั่งซ้ายและขวา ความคิดก็ต่างกันเป็นตรงกันข้าม  แต่ชีวิตก็แบบนี้แหละบางครั้งหาเหตุผลไม่ได้  แต่ก็ดีแล้วนะไม่งั้นเราจะซื้อไข่จากที่ไหนล่ะ

ป.ล. เรื่องซื้อไข่ก็เลยต้องเขียนซ้ำอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม  ชีวิตมีสองด้านเสมอ  ความสมดุลย์ต้องมีอยู่ชีวิตและโลกจึงจะอยู่ได้(เกี่ยวกันไหมเนี่ย)  และก็เลยต้องมาเขียนซื้อไข่ภาคสองไว้เพื่อความรู้สึกดีๆ

  

โดย หญิงหลิง

 

กลับไปที่ www.oknation.net