วันที่ อังคาร กันยายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เส้นสายลายทาง


เส้นสีแสงแต่งเงาก็เท่านั้น

หากสีสันแต่งเติมเพิ่มเพียงสี

วาดลวดลายบรรยายคำกวี

ร้อยวลีคงคำรากจากแผ่นดิน

เป็นเพิงพักหลบฝนของคนหนาว

มีห้วงหาวดาวเดือนเป็นทรัพย์สิน

พร่ำลำธารละหานห้วยรวยระริน

เก็บความฝันอันหอมกลิ่นบุบผาบาน

หยิบก้อนหินมาเรียงรายถึงปลายฟ้า

กอบเลื่อมลายมณีมุกดามหาศาล

ขุดเรื่องราวเก่าแก่แผ่ตำนาน

ร้องขับขานบทเพลงเห่เร่แบ่งปัน

กวาดก้อนเมฆ เสกลม ห่มผืนฟ้า

เรียงดารา กอดสายรุ้ง กลางทุ่งฝัน

โอบราตรี คลี่ทิวา ท้าตะวัน

สู้บุกบั่นปีนป่ายเขายั่วเย้าเดือน

ล่องนาวาฝ่าคลื่นลมที่โถมซัด

ธงสะบัดโบกแกว่งไกวในไพรเถื่อน

รอยยับย่นบนใบหน้าอันพร่าเลือน

เขียนดาวเดือนพราวระยับจับใจเรา

ล้วนเสกสรรปั้นแต่งเพื่อแบ่งทุกข์

เพื่อปลอบปลุกจากภวังค์รั้งความเหงา

เพื่อเสริมสร้างศรัทธาหาร่มเงา

เพื่อคลายเศร้าให้คนทุกข์ได้สุขใจ

อักษรานันต์

ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ตครับ

โดย อักษรานันต์

 

กลับไปที่ www.oknation.net