วันที่ จันทร์ กันยายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...บางครั้ง..


...บางครั้ง...

เช้า-สาย-บ่าย-เย็น-ยามราตรี

บางครั้ง  ฉันก็ลืมกิจวัตรสำคัญๆ ของตนเอง
บางครั้ง  ฉันมัวแต่เพลิดเพลินกับการอ่านหนังสือ
บางครั้ง  ฉันมัวแต่วุ่นวายอยู่กับงานในหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ
บางครั้ง  ฉันนอนคิดอะไรเล่นๆ นานไปหน่อย
บางครั้ง  ฉันก็มัวแต่คิดและเขียนความคิดนานไปหน่อย
บางครั้ง  ฉันง่วงนอนจัด เมื่อยามอาทิตย์อัสดง
บางครั้ง  ฉันก็นั่งอยู่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์นานไปหน่อย
บางครั้ง  ฉันก็มัวแต่ทำโน่นทำนี่ เช่น ปัดกวาดเช็ดถูห้องนอน เป็นต้น
...จนเป็นเหตุให้ฉันลืมโทร.หาเธอ***....

*** คำว่า "เธอ" ในที่นี้ หมายถึง พ่อแม่,พี่น้อง,ครูอาจารย์,เพื่อน,คนรัก,ญาติ,คนคุ้นเคยกัน,และผู้มีพระคุณทั้งหลาย

..แต่ถึงแม้ว่า ฉันจะลืมโทร.หาเธอ นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า
ฉันไม่ได้คิดถึงเธอหรือหมดรักเธอหรอกนะ
ฉันยังคิดถึงและรักเธอเสมอ ชื่อ,ความดีงาม และพระคุณอันยิ่งใหญ่ของเธอ
ยังคงถูกจารึกไว้ในหัวใจของฉันตลอดกาล
ไม่เคยถูกอะไรทำให้ลบเลือนหายไปไหน

ขอโทษนะ...แม้จะฟังดูเหมือนเป็นข้ออ้าง
แต่นั่น คือ ความจริงในชีวิตของฉัน
ฉันได้แต่หวังว่า เธอจะเข้าใจฉัน
ส่วนฉันเข้าใจและรู้สึกได้ว่า เธอเองก็คิดถึงฉันเช่นเดียวกัน

...มนะพล  ชนสุรินทร์...

๙  กันยายน  ๒๕๕๔

โดย มนพล

 

กลับไปที่ www.oknation.net