วันที่ จันทร์ กันยายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อนกพิราบคาบช่อมะกอกออกทะเล...


"ขณะคนจะก้าวข้ามความเป็นสี
ผี-ที่ยังหายใจตามมาหลอก
ขณะหายามาแปะความช้ำชอก
ยังเหมือนพอกพิษซ้ำย้ำแผลเดิม
-ดอกไม้แห่งชัยชนะ
ฤาบานเบ่งได้ขณะ-ภาระเพิ่ม
แคระแกรนเรือนยอดปลอดปุ๋ยเดิม
เคลิบเคลิ้มกลั้วขม-คมความคิด
ธงน้อยสะบัดพริ้วบนคิ้วรถ

สติ๊กเกอร์ยังมิปลด-วิปริต
สองสิ่งยิ่งตอกย้ำช้ำประชิด
ว่าสองวิกฤติคือแนวรบ
-แนวรบที่มองไม่เห็น
ขับเค้นเหยียดหยาม-นามสงบ
ปานแค้นแสนทีทวีทบ
เป็นยาพิษคิดคบ-ใครซบใคร
นกท้อ-ช่อมะกอก-อุษาคเนย์

สนเท่ห์รูปขบวนตีรวนสมัย
เมื่อสัณฐานก้านกิ่งปลิดทิ้งใบ
เป็นหยากไหย้ใยโยง-โครงแมงมุม"
อุ่นเอยเคยถึงไม่ซึ้งซาบ
เป็นตีกระหนาบเลือกกราบเฉพาะกลุ่ม
พวกน้อย-หงอย-เผลอ เป็นเจอรุม
ใครควบคุม-ควบใคร-ใครครอบครอง
เหมือนนกพิราบคาบช่อมะกอกออกทะเล

เรือเอียงซัดเซทั้งขึ้นล่อง
เรือไหนอาจไหลงามตามครรลอง
ถ้ามุมมองคนคุมเรือคือเบื่อเมา
เหมือนแล้วแต่ยถากรรม
ตอกย้ำบทเรียน-เวียนขลาดเขลา
แนวรบนิ่งซุกแต่รุกเร้า
จนแนวรักร้องเพลงเศร้าอยู่เดียวดาย ฯ

โดย จันทนเวชะ

 

กลับไปที่ www.oknation.net