วันที่ ศุกร์ กันยายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ขันหมากบนซากคาน (ว.แหวนแทนใจ)


๐ มองดูแหวน..แทนใจ..พี่ให้น้อง
เพื่อจับจอง..ห้องใจ..จนไหวหวาม
เมื่อแรกได้..ให้สุข..ในทุกยาม
แทนถ้อยความ..แห่งรัก..และภักดี


๐ แหวนหยกเขียว..เกี่ยวใจ..ยามไกลห่าง
บอกให้นาง..วางใจ..มั่นในพี่
จะจัดแจง..แต่งน้อง..ในสองปี
จนวันนี้..พี่ไย..ยังไม่มา


๐ ไปทำงาน..นานปี..พี่ไม่กลับ
นางนั่งนับ..วันคอย..ละห้อยหา
รักษาร่าง..นางนี้..คอยพี่ยา
จนตี.นกา..มาเยือน..เกลื่อนหน้าไป


๐ อี“บัวผัน“..วันนี้..มีลูกสอง
นัง“บัวตอง“..น้อง“หมู“..ลูกผู้ใหญ่
ครู“เพ็ญศรี“..พี่“วรรณ“..อี“ขวัญใจ“
วันนี่ไซร้..ได้ผัว..ถ้วนทั่วกัน


๐ นางต้องเพลิน..เดินสาย..งานหลายแห่ง
ช่วยงานแต่ง..ใส่ซอง..ซื้อของขวัญ
ของชำร่วย..สวยสะ..สาระพัน
วันนี้นั้น..มันกอง..เต็มห้องนาง


๐ เพราะแหวนน้อย..วงนี้..ของพี่นั้น
มันกีดกัน..เหล่าชาย..ให้หายห่าง
ต่างหลบลี้..หนีหน้า..จนซาจาง
คงต้องค้าง..กลางลาน..บ้านคานทอง


๐ นางละห้อย..คอยพี่..หลายปีผ่าน
เคยสคราญ..ปานแย้ม..กลับแกมหมอง
เนื้อหนังย่น..จนยาน..คนคร้านมอง
เพราะแหวนจอง..ของอ้าย..ทำร้ายเอา


๐ ได้แต่ฝัน..วันหวาน..บนคานนี้
ได้แต่งพี่..นี้นั้น..คงวันเผา
รอฟังข่าว..เช้าเย็น..ไม่เห็นเงา
จนใครเขา..เย้า-หยัน..ฝันมลาย


๐ เด็กเคยเพรียก..เรียก"พี่"..วันนี้"ป้า"
รอพี่ยา..มาขอ..ก็รอหาย
ผ่านอีกปี..ที่เห็น..คงเป็น"ยาย"
ตกเป็นม่าย..ขันหมาก..บนซากคาน


๐ จึงฝากกลอน..วอนว่า..ส่งหาพี่
แหวนสักขี..ที่ให้..ก่อนไกลบ้าน
วันนี้ถูก..ผูกห้อย..ร้อยประจาน
บนคอหมา..หน้าลาน..วัดบ้านเรา.๚ะ๛

โดย ธีร์.ฤทธินาคา

 

กลับไปที่ www.oknation.net