วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แต่คนช่างฝัน...จรัล มโนเพ็ชร์


เป็นความบังเอิญโดยแท้...

เมื่อเช้า นั่งแท็กซี่มาทำงาน คนขับดูยังเป็นวัยรุ่นหน้าใสๆ และด้วยความที่ตื่นสาย ออกจากบ้านสาย ใจเราก็เลยร้อน แต่พอน้องโชเฟอร์เค้าเปิดเพลงของจรัล มโนเพ็ชร์ ไหงใจมันสงบ สะอาด เบาๆ แล้วก็โปร่งสบายขนาดนี้

ถึงที่ทำงาน เข้าเน็ต คลิกไปคลิกมา เจอ Blog ของคุณกนก มีรูปของศิลปินหลายคน/วง ที่คิดถึง และยังมีคอลเลคชั่นของคุณจรัลอีกต่างหาก

อดรนทนไม่ได้ เลยต้องขุดค้นบทกวีที่ตัวเองเขียนไว้ ในวันที่รู้ข่าวการจากไปของคุณจรัล ตอนนั้น...เผยแพร่ลงสื่อสิ่งพิมพ์ฉบับหนึ่ง ตอนนี้...ยกมาไว้ในโลกไซเบอร์ ...ต่างเวลาวาระ แต่ความคิดถึงคุณจรัล...ไม่ต่างกัน

................................................


"แด่คนช่างฝัน...จรัล มโนเพ็ชร์"


หนึ่งความฝัน หนึ่งใจรัก จากเมืองเหนือ
สู่เพลงเหงื่อ เนื้องาน อันล้ำค่า
ปลุกชีวิต คืนวิญญาณ แห่งล้านนา
ด้วยเนื้อหา แทรกเจือ เนื้อชีวิต

เสียงสะล้อซอซึง จึงซึมซ่าน
ผสมผสาน โฟล์คซอง ประสาทประสิทธิ์
ให้คำเมือง คำม่วน ควรค่าคิด
สะท้อนทิศ สายธาร ตำนานไทย

คิดถึง "สาวมอเตอร์ไซค์" "สาวโรงบ่ม"
ทั้ง"อุ๊ยคำ" เฉียบคม..."สาวเชียงใหม่"
"ลุงต๋าคำ" ขี่"สามล้อ"มารอใคร
"มิดะ" "เจ้าดวงดอกไม้" "น้อยไจยา"

ทั้ง"แม่ค้าปลาจ่อม" ที่ลาจาก
"ผักกาดจอ" คงคิดมาก คะนึงหา
"ของกิ๋นบ้านเฮา" ซบเซาซา
"พี่สาวครับ" พี่ชายข้า...อยู่หนใด

เขาสืบทอดภาพวิถีชีวิตถิ่น
แม้วันนี้ เขาสานศิลป์ ดินแดนไหน
ชื่อ"จรัล" อันแปลว่า "เดินไป"
ยังจรัส จรุงใจ ให้จดจาร

"มโนเพ็ชร" อันหมายว่าใจเพชร
ยังดีเด็ด ด้วยศรัทธา มหาศาล
"รางวัลแด่คนช่างฝัน" ยังฝันนาน
พร้อมขับขาน ก้องอยู่ใน...หัวใจชน

โดย จันทร์เพ็ญ_จันทนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net