วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพื่อน...พันธุ์แท้..**


                

***************วันนี้ผมขออนุญาต...ประกาศความเป็นเพื่อนพันธุ์แท้..ของผมคนหนึ่ง....ทำให้เราได้มองเห็นนิยามของคำว่า " เพื่อน " ได้อย่างชัดเจน  ยอมรับว่า..ดีใจที่มีเพื่อนคนนี้ ....

**************** ถึงแม้ว่า..เราจะมีเพื่อนมากมายหลายกลุ่ม  แต่อยากจะพูดถึง.."นาย นพ" คนนี้..  เจ้าเพื่อนคนนี้เราโตด้วยกันมาตั้งแต่ชั้นประถม  กระทั่งเริ่มขึ้นมัธยมฯ..ผมก็ไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ  ส่วนเจ้านพก็ต่อที่เดิม  ผมเข้ามาอยู่กรุงเทพฯกว่า 10 ปี  ไม่ได้พบเจ้านพเลย  แต่ก็พอทราบข่าวอยู่บ้างว่า  มันเรียนแค่มัธยมฯต้น  จากนั้นก็เกเรไปตามเรื่อง  จนผมต้องกลับไปอยู่ที่บ้านเดิม  วันหนึ่งก็ได้พบเจ้านพโดยบังเอิญ..." เฮ้ย..! เลี้ยงเบียร์กูขวดเด้.."   "เออ..กูให้มึง 2 เลย"...นับเป็นการกลับมาเริ่มต้นกันใหม่  ความเป็นเพื่อนสนิทก็มากขึ้น  เจ้านพ..เป็นเพื่อนร่วมคิดร่วมแรงทุกเรื่อง  ถึงแม้ว่าออกจะเกเรอยู่บ้าง  แต่กับเพื่อนฝูง..ไม่มี.  มีแต่..ช่วย  ไม่ว่าเรื่องอะไร..เจ้านพอาสาทั้งหมด  ช่วงที่กำลังจะมีงานแต่งงาน  เจ้านพลงมือทำทุกอย่างที่บ้านผม  ขัดwaxลงพื้น 3 วันเต็มๆ  ลูกน้องผมทำได้ไม่ถึงครึ่งของเจ้านพ  นับว่าเป็นผู้ชายที่สะอาดที่สุดเท่าที่ผมเคยพบ  ประทับใจที่สุดก็เมื่อภรรยาผมเกิดอาการแพ้ท้องอยากกินถั่วต้ม....เราตระเวนหากันทั้งเมือง..ไม่มีขาย   เจ้านพหายขึ้นกรุงเทพฯไปหาซื้อถั่วต้มมาให้จนได้  แม่บ้านผมกิน 4 เม็ดก็หายแพ้ท้อง  ความที่เป็นคนสะอาดบางครั้งหน้าที่เลี้ยงลูกก็ตกเป็นของเจ้านพ  เวลาที่เราไปไหนทั้งครอบครัว  ก็หน้าที่มัน  รับรองของไม่มีเสียหายแถมบ้านจะสะอาดขึ้นอีกด้วย  ญาติผูใหญ่คนไหนของผมไม่สบาย  เจ้านพอาสานอนเฝ้าให้ตลอด (อ้อ..แต่มันกลัวผีสุดสุดเลยแฮะ..)  มีปัญหาเรื่องอะไรกับใคร  มันออกหน้าให้หมด  อย่าได้บอกกล่าว..ทุกเรื่อง..เจ้านพ..อาสาเต็มร้อย  ผมจึงบอกได้ว่า..นี่แหละ..เพื่อนพันธุ์แท้..แต่อย่ามองว่าเจ้านพมันเป็นลูกน้องผมนะครับ  เป็นไปไม่ได้เพราะมันทั้งด่าพระมารดาตบกระโหลกผมเป็นประจำ  ข้อเสียของเจ้านพมันก็มี  คือทุกวันนี้การงานที่ทำมาหากินก็เลี้ยงตัวลูกเมียได้  แต่ใจร้อนชอบทำลายของ  ลูกเมียเอามันไม่อยู่หรอก  มีผมนี่แหละ..แต่กว่าจะไปถึงบ้านมันของก็พังฉิบ..หมดแล้ว  อารมณ์ดีมันก็ซื้อใหม่  อารมณ์เสียก็ทุบอีก  แต่กับเมียไม่กล้าแตะพราะผมเชียร์มาสุดฤทธิ์  (ถ้าผมเจอก่อนละ..มันไม่ได้แอ้มหรอกเฟ้ย)  ชีวิตประจำวันหลังเสร็จงานก็เบียร์ 2 ขวดตามสไตล์ใส่หลอดยาวดูด  กับบุหรี่อีกวันละซอง  ห้ามยังไงมันก็ไม่ฟัง  หาว่าละเมิดสิทธิ์มัน  เมื่อตอนที่ผมเลิกบุหรี่  มันยังว่า..มึงนะโง่..ของอร่อยๆเลิกทำไมว๊ะ?.. แต่ยามที่มันดริ๊งค์เกิน 2 ขวดก็มีเรื่องทุกทีซิน่า..วันหนึ่งก็ขับมอเตอร์ไซด์ไปชนเขา   มันเองขาหักก็เป็นภาระผมต้องคอยแบกรับส่งมันจนตัดเฝือก.......วีรกรรมอีกมากมายคงบรรยายกันไม่หมด  แต่เราก็เอื้ออาทรต่อกันมาตลอด  ไม่เคยทิ้งกัน..แม้..แต่ละคนจะมีภาระต่างกัน.........

        

******** แม้..ใครจะคิดอย่างไรกับเจ้านพ  แต่..หมอนี่  คือ เพื่อน...ที่สุดของที่สุดของผม..ครับ........

โดย psl_cp127

 

กลับไปที่ www.oknation.net