วันที่ พุธ กันยายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Pura Unung Gawai หุบผากษัตริย์ อูบุด บาหลี


Pura Unung Gawai หุบผากษัตริย์ อูบุด บาหลี

อูบุด ตั้งอยู่ในเขตร้อน บนพื้นที่บริเวณภูเขา เมื่อเราเดินทางมาตามถนนจึงต้องผ่านบริเวณสูงๆต่ำๆ เลี้ยวลด คดเคี้ยว โดยมีสีเขียวๆของต้นไม้และป่าโปร่งเป็นฉากผ่านตลอดการเดินทาง

ที่น่าสนใจคือ ริมถนนมักจะมีธารน้ำแคบๆไหลลงสู่ที่ต่ำอยู่ทั่วไป ชาวอูบุดได้ใช้น้ำเหล่านี้ในการชำระล้าง ซักเสื้อผ้า ... แต่ไม่รู้ว่าใช้ดื่มกินด้วยหรือเปล่าค่ะ

ที่เห็นในภาพด้านบน คือ บ้านของชนเผ่าหนึ่งในบาหลีที่ได้รับการสร้างในอูบุด ... เราเดินทางมาได้ไม่นานก็มาถึงทางเข้าของสถานที่อันเป็นราชานุสรณ์ของราชวงศ์หนึ่งของอูบุด

ชาวบาหลีมีชีวิตแนบแน่นอยู่กับขนบธรรมเนียมประเพณีต่างๆ ประเพณีหนึ่งที่น่าสนใจคือประเพณีบูชาเทพเจ้าและทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่บรรพชนที่ล่วงลับไปแล้ว ซึ่งถือปฏิบัติปีละ 2 ครั้ง

ในวันที่มีประเพณีดังกล่าว หญิงชาวบาหลีจะเอาอาหารและขนมใส่พานเทินศีรษะเดินไปเทวาลัย เห็นแล้วน่าทึ่งว่าทำไมจึงเทินสิ่งของได้มากมายอย่างนั้นโดยไม่ตกหล่นเลย … ที่น่าแปลกก็คือ มีแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่เทิน ไม่มีผู้ชายทำเช่นนั้นเลย

ใครบางคนบอกว่า … เป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่ให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายเทิน สิ่งของบนศีรษะยิ่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแสดงฐานะของผู้เทินเท่านั้น ผู้หญิงบาหลีจึงถูกหัดให้เทินของบนศีรษะตั้งแต่เด็กๆ และเทินไปจนแก่ .. ฉันเห็นผู้หญิงบาหลีทั่วๆไปรูปร่างดีมาก คนอ้วนไม่เจอเลยค่ะ และการที่รับการฝึกเรื่องเทินของบนศีรษะตั้งแต่เด็ก เลยทำให้หาคนหลังโกงยาก

ของบูชาที่ใส่พานเทินบนศีรษะนั้น ประกอบด้วยผลไม้ประจำถิ่นเป็นส่วนใหญ่ เช่น แอปเปิ้ล ชมพู่ กล้วย จัดใส่พานรวมกับขนมและดอกไม้ แต่งด้วยใบมะพร้าวและใบกล้วยสานเป็นรูปทรงต่างๆอย่างงดงาม … สำหรับขนมนั้นก็เป็นขนมซึ่งทำเป็นพิเศษสำหรับพิธีนี้ มีหลายชนิดที่คล้ายกับขนมทางปักษ์ใต้บ้านเราใช้ทำบุญเดือนสิบ เช่น ขนมท่อนใต้ ขนมลา ข้าวพอง ถั่วตัด งาตัด ซึ่งล้วนมีความหมาย

เราเดินทางไปเยือน ปูรา อูนุง กาวี ในวันฟ้าใส … เมื่อไปถึงที่หมาย มองเห็นผู้คนในเครื่องแต่งกายพื้นเมืองสวยงาม สีสันสดใส ผู้หญิงประดับประดาเนื้อตัวด้วยเครื่องประดับตามฐานะ เดินทยอยไปทำบุญ

สำหนับนักท่องเที่ยวอย่างเราที่ต้องการตามไปดูในสถานที่ที่เขาทำพิธี ก็ต้องนุ่งโสร่งและมีผ้าคาดเอว .. เราเตรียมมาด้วย จึงไม่มีปัญหาอะไร

ทุกคนเดินไปตามทางเดินซึ่งชาวบ้านทำเป็นขั้นบันไดคอนกรีตตามทางลาดชันลงไปตามหุบเขา

เนื่องจากพื้นที่ของเกาะบาหลีส่วนมากลาดชัน ดังนั้น เพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุดจากการใช้ผืนดิน ชาวบาหลีจึงนำระบบการทำนาแบบขั้นบันไดมาใช้ … การเพาะปลูกและทำนาแบบขั้นบันไดจึงเป็นภูมิทัศน์ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัวของเกาะบาหลี ที่ถูกถ่ายทอดผ่านปลายพู่กันของจิตรกรมากมาย ออกมาเป็นภาพวาดที่งดงาม …

แม่ค้าที่ขายไก่ย่างข้างทาง

ปูรา อูนุง กาวี ตั้งอยู่ ณกลางหุบเขาที่งดงามที่มองเห็นแม่น้ำปากรีซันอยู่เบื้องล่าง

จันดี หรือบริเวณผนังด้านนอกของตัววัด มีหินสกัดตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 11 ซึ่งยังคงอยู่ในสภาพเยี่ยม ซึ่งเป็นอนุสรณ์สถานของราชวงศ์วรมาเทวา ซึ่งเป็นช่วงที่เริ่มมีธรรมเนียมศพของราชวงศ์ ที่กษัตริย์และราชินีจะได้รับการบูชายิ่งหลังสวรรคต … แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่ฝังพระศพ ด้วยไม่เคยปรากฏว่าจันดีมีอัฐิหรือเถ้ากระดูกของผู้ตายบรรจุอยู่

จันดีหลักทั้ง 5 มีทฤษฎีที่บอกไว้ว่า สร้างขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติ์กษัตริย์อุทายานา พระมเหสีมเหนทราทัตตา พระสนม พระโอรสทั้ง 2 ของพระองค์ … อีกทฤษฎีหนึ่งเสนอว่า เป็นการสดุดีพระโอรสของกษัตริย์ อุทายานา พระนามว่า อานะก์ วุงซุง ผู้ปกครองบาหลีในช่วงศตวรรษที่ 11 และเหล่าพระชายาของพระองค์

จันดีอีก 4 ที่ ณ อีกฝั่งแม่น้ำมีไว้สำหรับพระสนม จันดีลำดับที่ 10 ซี่งตั้งอยู่โดดเดียวห่างออกไป (ไม่ได้ถ่าบรูปมาค่ะ) อาจมีไว้สำหรับขุนนางในราชสำนักชั้นสูง หรือนักบวช

ภายในวัดมีลักษณะของวัดบาหลี คือ มีศาลาไร้ผนัง แท่นบูชา ประตูแกะสลัก ทุกๆ 5 ปี ปูรา กูนุง กาวี จะจัดงานฉลองใหญ่โต มีเครื่องบูชาจัดเรียงอย่างสวยงาม และการร่ายรำศักดิ์สิทธิ์โดยหนุ่มสาวจากหมู่บ้าน

เมื่อผู้หญิงที่มีสิ่งของเทินอยู่บนศีรษะมาถึงเทวาลัย ก็จะเอาสิ่งของที่เทินมาวางบูชาตรงสถานที่ที่ทางเทวาลัยจัดไว้ให้ แล้วนั่งบนพื้นตรงหน้าเจดีย์ ทำพิธีสวดมนต์อุทิศส่วนกุศลให้ผู้วายชนม์

ชาวบาหลีไม่ได้ไปวัดเป็นประจำ แต่จะไปวัดในวันศักดิ์สิทธิ์ที่กำหนดไว้ และในช่วงพิธีต่างๆ เช่นพิธีครบรอบของวัด ที่รู้จักกันในชื่อ พิธีโอดาลัน อันจะจัดขึ้นทุกๆ 210 วัน (6 เดือน) ตามรอบพิธีกรรม หรือ 355 วันในปฏิทินจันทรคติ

เมื่อใกล้พิธีโอดาลัน … วัดจะคึกคักด้วยชาวบ้านที่มาทำความสะอาดลานวัด คลี่แถบผ้าและธงทิว ประดับประดาแท่นบูชาและรูปปั้นด้วยภูษาและเครื่องตกแต่ง มีการตั้งเสาไม้ไผ่สุงที่เรียกว่า “บาเตน (Batan)” ตกแต่งด้วยทางมะพร้าวสานเป็นรูปต่างๆอย่างสวยงาม

รูปศักดิ์สิทธิ์จะถูกนำออกมาให้นักบวชประดับด้วยดอกไม้ เครื่องตกแต่งและผืนผ้า … ท้ายสุด เทพจะเสด็จมาสถิตในรูปเคารพ และมีการบูชา ถวายเครื่องสักการะและความสำราญ … วงกาเมลันประโคมดนตรี มีการขับขานลำนำศักดิ์สิทธิ์ อ่านบทกวี …

เหล่าผู้หญิงจะเตรียมเครื่องบูชาจากดอกไม้ ใบไม้ และวัสดุจากพืชที่กินได้

พวกผู้ชาย จะตั้งแท่นบูชา และโครงสร้างที่ทำด้วยไม้ ไม้ไผ่ และมุงใยด้วยพืช … ที่น่าสนใจคือ เหล่าชายหลายวัยจะเป็นผู้ปรุงอาหารเพื่อเลี้ยงดูผู้มาช่วยงาน อันเป็นงานที่ผู้ชายไม่ทำเมื่ออยู่บ้าน

โดย Supawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net