วันที่ อาทิตย์ ตุลาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่านี้มีรางวัล


**

เรื่องเล่านี้ มีรางวัล

เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว  ตอน ประมาณ 3 ทุ่ม ได้มีโอกาส ไป shopping ที่ supermarket ชื่อดังแห่งหนึ่ง แต่สาขานี้ไม่เคยไป  ไปเพราะว่า อยากทานผลไม้มาก  จึงชวนน้องตาลว่าที่ลูกสะไภ้คนสวย แวะเวียนไปซื้อกัน  ซื้อไปซื้อมาเต็มรถเข็น คือ ซื้อของเข้าบ้านประจำเดือนซะเลย เมื่อไปถึงแคชเชียร์ เราเลือกช่องที่สั้นที่สุด คือ มีการบริการลูกค้า 1 ราย เท่านั้น และสินค้า ไม่กี่รายการ เพียงแต่จำนวนพอสมควร เราคิดว่า น่าไม่เกิน 3 นาที  คือ เปิดบริการแค่ 2 ช่องเท่านั้น อีกช่องแถวยาวมาก ลูกค้าเข้าคิวประมาณ 7 ราย  สำหรับช่องที่เราเลือกจ่ายเงิน ดูเหมือนลูกค้าตัดสินใจว่าจะซื้อดีไหม สอบถามพนักงานว่าเป็นอย่างไร ดีไหม  ทำนองนั้น พอ OK  ก็เริ่มตัดสินใจว่าจะซื้อเท่าไหร่ดี  พูดคุยกันนาน ไม่รู้ว่ากี่นาที แต่เหลือบดูอีกแถว ลูกค้าจะหมด line แล้ว พนักงานก็ดูแสนจะดีมาก ลูกค้าถามมาตอบไป หัวร่อต่อกระซิก โดยไม่ได้ดูเลยว่า มีลูกค้าอีกรายรออยู่ พอลูกค้าตัดสินใจได้ ถึงเวลาจ่ายเงิน ลูกค้าบอกว่าจะขอเข้าไปหยิบสินค้าอีกอย่างเพิ่มขึ้น เราคิดว่าเรารอไม่ต่ำกว่า 7 นาทีนะ ดูเหมือนหัวหน้างานก็เห็น และเข้ามาบริการอย่างดีกับลูกค้ารายนั้น เราคิดว่า พนักงานกับลูกค้ารู้จักกันเป็นพิเศษ เพราะภาษาที่ใช้ไม่ใช่ภาษาพูดที่ใช้ระหว่างลูกค้ากับพนักงาน เราไม่อยากเดาเลยว่าเป็นญาติกัน  เรารู้แต่ว่าเรารอนานมาก เริ่มอารมย์ไมดีแล้วนะ ที่สำคัญรู้แต่พนักงานไม่ได้สนใจเราเลย 

คำถามว่า หากคุณเป็นลูกค้าได้รับบริการนั้น คุณคิดว่าพนักงานควรจะแก้ไขปัญหาอย่างไรเพื่อดูแลลูกค้าได้ครบถ้วน

รางวัลสำหรับคำตอบที่ดีที่สุด(ขออนุญาตเลือกเองนะคะ) ขอมอบหนังสือ “โชคดี” ให้คะ หนังสือเล่มนี้เขียนโดยพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก เป็นเรื่องของการฝึกปฏิบัติให้มองโลกในแง่ดี คิดดี ทำดี พูดดี จะได้รับสิ่งดี

ส่งกันมา อาจมีคำตอบที่ดีมากกว่า 1 รางวัล หรือทุกคำตอบก็ได้คะ

โดย TrainerNamthip

 

กลับไปที่ www.oknation.net