วันที่ อาทิตย์ ตุลาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แรมราตรี ๑ วูบไหวในเงาจันทร์



 เหมือนปลายทางชานชาลาเรามาพัก

 เมื่อคืนค่ำเพรียกกวักอยู่ไหวไหว

 ด้วยขบวนยวดยานโดยสารใด

 หรือสายลมหนึ่งไหนที่พัดมา

 โดยลึกลับมนตราหรือาถรรพณ์

 แห่งน้ำทิพย์อำพันปรารถนา

 หรือธิดาเมรีร่ายลีลา

 เป่าเวทย์มนต์แห่งมหาสุราลัย

 จึงราตรีสำเริงเริ่มเริงร่า

 คนสำราญจึงพร้อมมาเริงสมัย

 คนว้าเหว่เร่มาเพื่อเริงใจ

 คนขี้เหงามาเหงาใจอยู่ในนั้น

 คือโลกแห่งคนธรรพ์ทิพย์สถาน

 และธิดารัตติกาลร่วมสังสรรค์

 เมื่อราตรีคลี่ปีกลงโดยพลัน

 จึงบทเพลงคนธรรพ์ร่ายบรรเลง

 ว่า-มาเถิดภราดามาดื่มทิพย์

 ในวงแก้วเนียนกริบประกายเปล่ง

 จิบน้ำจัณฑ์ในจอกกระฉอกเพลง

 และจิบเร่งน้ำใจไหวอารมณ์

 อา! ดื่มเถิดดื่มแด่แม่ยอดรัก

 แด่โฉมฉายลายสักใต้ไรผม

 แด่ชีวิตสามัญอันโสมม

 และสังคมสามานย์เสมอมา

 ดื่มให้เมาเราดื่มเพื่อลืมโลก

 เผาความกลุ้มสุมโศกปรารถนา

 เห็นไหมเล่าเงาไหวในจันทรา

 เห็นไหมว่าเงาไหวในใจเธอ

 เห็นหรือไม่เงาไหวในตาเจ้า

 ในเรือนผมสยายยาวอยู่เสมอ

 ในกรุ่นกลิ่นบุปผาข้าละเมอ

 ในอ้อมกอดของเธอข้าละไม

 ในเงาจันทร์ฉันเธอจึงเพ้อพก

 เมื่อเดือนต่ำดาวตกเราวูบไหว

 พอเงาจันทร์ทาบฟ้ามาโดยไว

 เราจึงทาบเงาใจกันและกัน

 เงาของเธอเงาของฉันเงาจันทร์เจ้า

 จึงหลอมรวมเป็นรูปเงาแห่งสวรรค์

 โอ้วิถีเมรัยใต้เงาจันทร์

 อ้าวิถีเธอ-ฉันใต้เงาใด?


โดย ไพฑูรย์ธัญญา

 

กลับไปที่ www.oknation.net