วันที่ พุธ ตุลาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คำแนะนำจาก'รงค์ วงษ์สวรรค์



*รงค์ วงษ์สวรรค์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ได้จากไปเมื่อตอนหัวค่ำ วันที่ 15 มีนาคม 2552 ณ โรงพยาบาลเทพปัญญา จังหวัดเชียงใหม่

*มีความคิดเห็นเกี่ยวกับงานเขียนหนังสือ ของ รงค์ วงษ์สวรรค์ ซึ่งผมเคย บันทึกไว้เป็นคติเตือนใจในการทำงานเขียน คำกล่าวนี้จะมีค่าแก่ความสนใจ ของใครหรือไม่นั้น ผมไม่ทราบ แต่อยากให้อ่าน ถ้าใครคิดจะเป็นนักเขียน

*เรียกมันว่าความราบรื่น ความราบรื่นบางอย่างในบ้านมุงจาก โคนต้นไม้ ริมคลอง คือมีโอกาสขโมยเวลาจากหลังแป้นพิมพ์ดีดเพื่อการอ่าน การ เปิดแฟ้มทบทวน ข้าพเจ้าค้นพบว่า การทำงานด้วยระบบแฟ้มบันทึก เหตุการณ์มีประโยชน์ยิ่ง ทั้งเพื่อติดตามความเคลื่อนไหวของโลก ชีวิต หรือเพื่อให้มันเป็นลิ้นชักแห่งความทรงจำ
- ฟ้าเมืองไทย ฉบับที่ 325

*เมื่อผมต้องเรียนวรรณคดีที่ตัดออกมาเป็นตอนๆ จึงเห็นว่าไม่สนุก เพราะ ผมเคยอ่านทั้งเล่มมาแล้วแทบทั้งนั้น แต่วรรณคดีบางเรื่องอย่าง “อิเหนา” ผมไม่มีความอดทนที่จะอ่าน ศัพท์แสงมากมาย ยอมรับว่าไม่รู้เรื่องเลย อย่าง “ขุนช้างขุนแผน” ผมชอบ และยังอ่านอยู่ถึงวันนี้ นับถือว่าเป็น วรรณคดีสะท้อนชีวิตคนไทยได้ดีที่สุด ใช้คำง่ายๆ ศัพท์ชาวบ้านๆ ผมอ่านหนังสือมากมายหลายประเภท จนรู้สึกว่าอ่านหนังสือไม่น้อยกว่าใคร

*ผมอยากเป็นนักเขียนตั้งแต่อายุยังน้อย ปี 2487 เรียนมัธยม ได้พยายาม เขียนเรื่อง แต่ไม่มีใครลงพิมพ์ ผมคิดว่าอาจเป็นเพราะ ผมอ่านหนังสือมากไป จึงอยากเป็นนักเขียน อ่านหนังสือประเภทที่เขาไม่ให้อ่าน ไม่มีใครเชื่อเลยว่า ผมอ่าน “มาดามโบวารี” ฉบับแปลได้อย่างละเอียดและรู้เรื่องตั้งแต่อยู่ มัธยมสาม ผมเขียนหนังสือโดยไม่ได้รับความสนใจจากบรรณาธิการนาน หลายปี ส่วนมากเป็นเรื่องสั้น

*ผมคิดว่าการเขียนหนังสือเป็นสื่อทางความคิดของเราไปสู่ผู้อ่าน ความคิด ของคนมันต้องมาจากความรู้สึก ผมต้องการให้ผู้อ่านรู้สึก หรือเข้าใจในภาษา ของผม ผมจึงต้องใช้ความรู้สึกของตัวเองเขียนเช่นกัน
- ฟ้าเมืองไทย ฉบับที่ 327

*นักเขียนไม่ใช่เทวดา นักเขียนไม่ใช่ผู้วิเศษ นักเขียนไม่ใช่คนมีพรสวรรค์ นักเขียนเป็นคนทำงานอีกประเภท หลายคนถกเถียงกับผมว่า ต้องมี พรสวรรค์ก่อน ผมว่าไม่จริง ไม่จำเป็น แต่ถ้ามีก็ดี เป็นโชคดีของใครคนนั้น
- ฟ้าเมืองไทย ฉบับที่ 328

*งานเขียนโดยนักเขียน ไม่ว่าใคร ไม่ว่าชาติใดภาษาใด บนถนนสายนี้ ที่ผมผ่านมาคิดว่าคล้ายกัน เริ่มต้นนักเขียนส่วนมากจะเขียนจากชีวิตจริง ถ้าคุณเขียนได้ แต่ต่อมาหลังจากมีประสบการณ์ มีความเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว แล้วคุณก็จะต้องเขียนความจริงของชีวิต *การเรียนรู้ความจริงของชีวิตทางลัดที่สุดคือ การอ่านหนังสือเกี่ยวกับศาสนา เพราะศาสดาทุกองค์เป็นผู้ประมวลความจริงของชีวิตไว้ให้กับเรา แต่ถ้า คุณมีเวลาน้อยอ่านจากหนังสือประเภทศาสนาเปรียบเทียบ ก็จะเรียนรู้ ได้มากเหมือนกัน
- ฟ้าเมืองไทย ฉบับที่ 329

*ผมเพียงแต่คิดว่าทำยังไง ชีวิตนักเขียนอย่างผมจะมีความมั่นคงทางการเงิน มีความเป็นอยู่สุขสบายบ้าง เพื่อจะทำงานน้อยลง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ การทำงานน้อยลงอาจได้ผลงานดีๆ ไว้บ้าง ขณะนี้ผมค่อนข้างรีบร้อน ผมรู้สึกยังงั้น ทั้งที่ผมเองเป็นคนทำงานค่อนข้างช้า ผมเขียนด้วยลายมือก่อน จึงลงพิมพ์ดีด วันหนึ่งเขียนได้ห้าหน้า และใช้ความคิดมาก ชีวิตแต่ละวัน ผมจึงไม่ค่อยได้คิดเรื่องอื่น นอกจากจะเขียนอะไร …. ทำไม ? แล้วทำงาน
- ฟ้าเมืองไทย ฉบับที่ 330

โดย สุดเขตเวชกุล

 

กลับไปที่ www.oknation.net