วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อคลองมาอยู่หน้าบ้านผม....และต่อมาบ้านผมก็จมลงในบึง


ผมย้ายมาอยู่บ้านนี้ได้ 5 ปีแล้วครับ

ปีนี้บ้านผมจมน้ำซะแล้ว

17 ตุลาคม 2554

วันนี้ผมอยากจะออกจากบ้านแต่ก็ทำไม่ได้ก็ดูสิครับ

คลองมาอยู่หน้าบ้านผมแล้ว

แล้วก่อบล็อกซะขนาดนี้ผมจะหนีไปไหนได้

18 ตุลาคม 2554

น้ำเริ่มซึมเข้ามาในบ้านจากขอบยาแนวกระเบื้องครับ

ทุกคนเค้ายุ่งๆ กับการอุดๆ ปั๊มๆ จนไม่มีใครว่างถ่ายรูปให้ผมเลย

19 ตุลาคม 2554

น้ำซึมเข้ามาจากดินรอบๆ บ้าน จนท่วมบริเวณที่จอดรถ

ผมต้องว่ายน้ำ เอ้ย นั่งโฟม (พ่อเข็นให้) ออกไปอยู่บ้านป้าซึ่งน้ำยังไม่ท่วม

วันนี้ทุกคนในบ้านผมก็หนีน้ำท่วมไปเที่ยวกันหมด

(จองล่วงหน้าไว้ไม่ได้ตั้งใจหนี)

จากนั้นจนวันนี้ผมก็ยังไม่ได้กลับบ้านอีกเลย

24 ตุลาคม 2554

น้ำยังขึ้นเรื่อยจนเข้าไปอยู่ในชั้น 1 ส่งผลให้ประตูบวม

ทำให้พี่สาวที่รับปากว่าจะไปดูบ้านให้เปิดประตูเข้าบ้านไม่ได้

ปิดตายไป 4 วัน

วันนี้ทุกคนในบ้านกลับมาแล้วรีบตรงเข้าไปดูบ้านกันแต่เช้า

ก็อย่างที่เห็นระดับน้ำบนถนนในหมู่บ้านต้นขาของคุณอาพอดี

แปลอีกทีก็ระดับเอวพี่ผมนั่นแหละครับ

คุณอาบ้านติดกัน

บ้านผมเอง

ในบ้านผมเอง

เนื่องจากเตรียมเสบียงเอาไว้มากพอสมควร

รปภ. ก็รับปากว่าจะมารับหากอยากออกข้างนอก

ทุกคนจึงตัดสินใจค้างอยู่ชั้น 2

อีกอย่างคือเพื่อนบ้านยังอยู่กันหลายหลัง

คุณอาข้างบ้านมีเรือพายให้ยืมใช้ได้

เจ้าของหมู่บ้านก็มีเรือเครื่องมาตรวจตราตลอด

โดยทิ้งผมโดดเดี่ยวที่บ้านป้า

25 ตุลาคม 2554

พ่อผมอยากดูสถานการณ์ข้างนอกหมู่บ้านและไปตลาด

เลยยืมเรือคุณอาพายไปในบึงอันกว้างใหญ่

วันนี้ระดับน้ำในบ้านวัดโดยแข้งขาของแม่ผมเอง

บรรยากาศดีสุดๆ

26 ตุลาคม 2554

น้ำยังขึ้นต่อไปเรื่อยๆ

จนทำให้ลานกว้างหน้าหมู่บ้านกลายเป็นทะเลสาบ

พี่ผม 2 คน ย้ายออกมาอยู่บ้านป้ากับผมแล้วดีใจจริงๆ

พ่อกับแม่ยังคงเฝ้าบ้านอยู่ชั้น 2 บอกว่าอยู่บ้านตัวเองสบายใจดี

27 ตุลาคม 2554

พ่อมีความสุขที่มีเรือให้พายไปไหนๆ ได้

ถนนคลองหลวงบริเวณหน้าหมู่บ้าน

มองเข้าไปในหมู่บ้านระดับน้ำถึงอกแล้วนะครับ

พี่สาวผมกับอาซึ่งเปิดร้านขายอาหารอาศัยรถยกสูงไปจ่ายตลาดที่บางขัน

(ตรงสี่แยกต่างระดับคลองหลวง)

ช่วยกันได้ก็ช่วยกันครับ

ตลาดบางขันและตลาดไทยังขายสินค้าได้ตามปกติ

ถนนคลองหลวง

ก่อนขึ้นทางต่างระดับคลองหลวง

น้ำมันยังขึ้นของมันต่อไป

ระดับน้ำสูงสุดในบ้านประมาณ 2 ฟุต

น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้รู้ว่าชั้น 1 ของบ้านเราต่ำกว่าถนนขนาดใหน

ผมและพี่ๆ ซึ่งมานอนกันที่บ้านป้าเริ่มคิดว่าน้ำต้องท่วมชั้น 1 ของบ้านนี้ด้วย

แหม เหลืออีกไม่ถึง 5 เซนติเมตร

29 ตุลาคม 2554

บ้านหลังสีส้มด้านในสุดคือบ้านที่ผมมาอาศัยอยู่

ส่วนบ้านไม้ด้านหน้าเป็นบ้านเก่าของปู่ย่าผม สร้างมาประมาณ 50 ปี

เป็นบ้านชั้นเดียวใต้ถุนสูง

เคยถูกน้ำท่วมใต้ถุนบ้านประมาณ 60 เซนติเมตร เมื่อปี พ.ศ. 2526

เดิมจัดเป็นบ้านริมคลองที่เกิดจากการขุดดินไปถมถนนคลองหลวง

ต่อมาถนนขยายถมคลองและยกสูงจนบ้านอยู่ริมถนนแทน

กลายสภาพเป็นบ้านชั้นเดียวไม่มีใต้ถุน

ก็ต้องจดจำไว้ ตุลาคม ปีพุทธศักราช 2554

น้ำท่วมใหญ่บ้านเปลี่ยนไปอยู่ในบึง

ผมอยู่บ้านนี้มา 10 ปี ก่อนจะย้ายไปบ้านใหม่

ผมว่าคุ้มค่าที่ได้เกิดมาแล้ว ทั้งบ้านทั้งผม จริงไหมครับ

วันนี้น้ำขึ้นสูงสุดยังไม่ท่วมตัวบ้าน แต่ท่วมบริเวณครัวหลังบ้าน

1 พฤศจิกายน 2554

เพื่อนพี่สาวผมเอาเรือเหล็กพร้อมพายมาให้

ไม่รู้ว่าได้มาจากไหนได้แต่ขอบคุณในน้ำใจงามๆ

วันข้างหน้าอย่าลงเลือกตั้งนะพี่ชายเสียดายคนดีๆ

น้ำเริ่มลดลงแล้ววันละประมาณ 1 นิ้ว (บ้านป้าเลยรอดหวุดหวิด)

เริ่มดำและเหม็น EM Ball หรือ น้ำหมักป้าเช็งดีกว่ากันน้า 5555

7 พฤศจิกายน 2554

สัปดาห์นี้พี่ผมไปทำงานแล้ว อาศัยที่ทำงานอยู่มันซะเลยจะกลับมาอีกทีก็วันศุกร์

น้ำยังตามเข้ากรุงเทพฯ ไปด้วย ใกล้จะถึงที่ทำงานแล้ว

กำลังลุ้นว่าจะต้องกลับมาอยู่เป็นเพื่อนผมวันไหน

อย่าท้อนะครับ น้ำท่วมเดี๋ยวก็ผ่านไป

เรื่องดีๆ ของน้ำท่วมเราก็เก็บไว้

เรื่องร้ายๆ ปล่อยลอยไปกับสายน้ำ

เดี๋ยวมันก็ออกปากอ่าวไปแล้วครับ

คนไทยมีน้ำใจช่วยเหลือกันในยามทุกข์ยากเสมอครับ

แต่ข้อสำคัญอย่าลืมว่าตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

น่าเสียดายตรงที่ปีนี้คงไม่มีโอกาสได้ลอยกระทงกับพี่ๆ ที่หน้าบ้าน

ปีนี้ลอยกระทงที่....หน้าบ้าน เหมือนเมื่อปีที่แล้ว

เฮ้อ หมาเซ็ง

นำโชคครับ

ผมอายุ 15 ปี เป็นคนเค้าเรียกว่า "วัยรุ่น"

แต่ผมเป็นหมาจึงอยู่ใน "วัยชรา"

โดย มารูโกะ

 

กลับไปที่ www.oknation.net