วันที่ อังคาร พฤศจิกายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฉันหรือเธอ



 อยู่คนเดียวในห้องเราท่องโลก

 แค่มือโยกคลิกไหวปรารถนา

 ไร้มิติสถานกาลเวลา

 ทั้งสามโลกเราข้ามฝ่าจากหน้าจอ

 เราสื่อสารผ่านสื่อทุกสื่อสาร

 ท่องเที่ยวทั่วจักรวาลเราย่นย่อ

 เปิดโลกกว้างทางไกลไม่รู้พอ

 จึงคับแคบห้องหอก็กว้างไกล

 เวิลด์ไวด์เวบตะเข็บโลกเราถกปลิ้น

 แค่คลิกเดียวโบยบินไหนต่อไหน

 คล้ายรู้สิ้นดินฟ้าชลาลัย

 จอสี่เหลี่ยมเรี่ยมไรมหัศจรรย์

 เราใกล้กันหันหลังนั่งประชิด

 ลมหายใจแนบสนิทขนาดนั่น

 จอสองจอใจสองใจใยห่างกัน

 ฝันของใครใครต่างฝันฉันและเธอ

 สนทนาคนรุ่นใหม่ในเฟชบุค

 สานสัมพันธ์กันสนุกสม่ำเสมอ

 เพื่อนของเธอเพื่อนของฉันหมั่นพบเจอ

 ทุกข์ สุขเล่าละเมอทั้งจริงลวง

 จึงขอบฟ้าเขาเขียวไม่เปลี่ยวเปล่า

 เราถ่ายเทความเหงาบรรลุล่วง

 บรรลุแล้วบรรลุเล่าความเปล่ากลวง

 ทะลุแล้วทะลุ่งล่วงความห่วงใย

 อยู่ร่วมหอห้องเดียวจึ่งเดี่ยวโดด

 เรามีเพื่อนคนโปรดทุกวันใหม่

 หมื่นรายชื่อเราเปิดรับขยับไป

 แต่หนึ่งเดียวชิดใกล้เราห่างกัน

 นานแค่ไหนเราปล่อยใจไปสุดหล้า

 มีบ้างไหมถามหาแม้ในฝัน

 ร้อนหรือเย็นเป็นไฉนในสัมพันธ์

 เคยใกล้ชิดสนิทมั่นเราเฉยชา

 จึงโลกเราเบื้องหน้าที่ปรากฏ

 มีคนอื่นเต็มไปหมดพันหมื่นหน้า

 เวิล์ไวด์เว็บกว้างไกลในมรรคา

 ยิ่งหดแคบคุณค่ายิ่งวกวน

 เราสื่อสารผ่านสื่อทุกสื่อสาร

 โลกหน้าจอเราทะยานไปสุดหน

 ใช่หรือไม่เราลืมใครไปบางคน

 ฉันหรือเธอสับสน "เป็นอื่น"ไปฯ


 ไพฑูรย์ ธัญญา

 ตุลาคม ๕๔

โดย ไพฑูรย์ธัญญา

 

กลับไปที่ www.oknation.net