วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Overcome หรือ Welcome? -A Classic Yingluck Unintelligibility.


OVERCOME or WELCOME
 - A Classic Yingluck UNINTELLIGIBILITY.
by Boon Song Klausner

"....Let me begin by OVERCOME the secretary .... "


ประโยค beginningที่นายกรัฐมนตรีแห่งประเทศไทย กล่าวต้อนรับรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา...ที่กลายเป็น the end ของภาพลักษณ์ของประเทศชาติในสายตาโลกภายนอกไปในบัดดล... *

สังเกตุว่าใน U TUBE หลายๆคนที่นิยมในตัวท่านนายก ออกมาแก้แทน อย่างไม่เข้าใจเวทีโลกว่า

"สื่อสารได้ พอเข้าใจ ให้เขาเห็นว่าพยายามพูดแล้ว ฝรั่งเขาเข้าใจดี มีแต่พวกที่ดัดจริต...(ว่าไป

จึงใคร่ขอเรียนถาม ท่านที่เคารพเหล่านี้ว่า ...ถ้าท่านเป็นนักมวย ท่านจะดิ้นรนขึ้นต่อยกับแชมป์โลก เพียงเพื่อ... จะก้อมแก้ม”ขอแค่ได้ชื่อว่ามายืนบนเวทีนี้ แต่ขอไม่ต่อยได้มั้ย?” ฉะนั้นหรือ?.. *
คนไทยที่รู้ภาษาอังกฤษดีพอ ฟังท่านนายกอ่านไป ...ลุ้นไป... ไม่กล้าหายใจ...กลัวท่านสดุด
แต่ท่านนายกมั่นใจเต็มร้อย... ไม่เคอะเขิน... ในความไม่รู้ภาษาอังกฤษของตัวท่านเอง...
ท่านอ่านอย่างสง่างาม... เนียน"ดำน้ำ" อย่าง "ดิ่งไม่คิดจะโผล่" *

...ทำให้ผู้ไม่ทราบ หลงไหลได้ปลื้ม ชื่นชม ที่ท่านสามารถพูดอังกฤษได้ อย่างน้ำไหลไฟดับ  ในขณะที่ English speakers คนที่ใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารประจำวันอย่างเราๆท่านๆ  อาย ส่ายหัว ในความมั่นใจที่เต็มร้อย แต่ ด้อยทักษะอย่างสิ้นเชิง...*

กราบเรียนท่านผู้อ่านที่รัก ด้วยความจริงใจ ว่าทั้งนี้ และ ทั้งนั้น ผู้เขียนไม่ได้มุ่งที่จะโจมตีทักษะภาษาอังกฤษของท่านนายก... แต่ฉงนในความมั่นใจของคนรอบข้างท่าน  โดยขอเชิญคำสอนของท่าน อาจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ ที่เคารพยิ่งมาเตือนใจตนและท่านผู้อ่านที่เคารพรัก

"อย่าถามว่า ...ใครผิด... 

ให้ถามว่า... อะไรผิด" *

คำตอบจึงน่าจะอยู่ที่บุคคล หรือ กลุ่มคนที่เขียน speech ให้ท่านนายก... ว่า... อะไรผิด...
ทราบทั้งทราบ ว่าท่านได้ ...ไม่ได้ ...แค่ไหน... ซ้อมแล้ว คำไหนอ่านไม่ได้ ต้องหาคำใหม่แทน

ท่านมีหน้าที่ ทำให้ท่าน "สามารถอ่านเหมือนพูด"... ด้วยความรู้สึก ที่ต้องการที่จะถ่ายทอด

ถึงท่านรัฐมนตรีต่างประเทศ สหรัฐอเมริกา และ สู่สายตาชาวโลก ผ่านเลนส์ของกล้องนักข่าวนานาชาติ...

อย่างผู้รู้โวหารภาษาอังกฤษ rhetoricในระดับผู้นำของประเทศ ที่มีสติปัญญา ไหวพริบ

พร้อมเผชิญทุกสถานะการ์ณ เพื่อจะนำคนในประเทศ ให้ฟันฝ่าวิกฤติไปได้

เป็นหน้าตาคนไทยทั้งประเทศ บนเวทีโลก ไม่ว่าจะเก่งอังกฤษหรือว่าพูดไม่ได้ *

ท่านทั้งหลาย ...ปล่อยท่านนายกออกมา ทั้งที่ไม่เข้าใจ script ละครที่ท่านเขียนให้

อย่าว่าแต่ ท่องบทยังไม่ได้ ... และ ตีบทไม่แตก...เลยค่ะ... เรียนขอท่านมากเกินไป  ไม่สงสารท่านบ้างเลย ว่าท่านลำบากใจ ที่อ่านไม่ออกตั้งหลายคำ? ...*

เวทีโลก ไม่ได้กำหนดให้ ผู้นำโลก ต้องพูดอังกฤษได้...
ภาษาของสหประชาชาติ ไม่ได้มีภาษาเดียว... ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะพูดภาษาของตนเอง อย่างภาคภูมิใจ...
ซึ่งผู้เขียนมีความประทับใจ ในผู้นำหลายท่าน โดยเฉพาะ อดีตประธานาธิบดี Gorbachov แห่งรัสเซีย
เป็นผู้รู้ที่ ได้รับเชิญไป lecture ทั่วโลก โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยที่มีชื่อหลายแห่งใน สหรัฐอเมริกา
ญาติๆที่ได้มีโอกาสใกล้ชิดท่าน ถ่ายทอดว่า ท่านว่ากลอนสดเป็นภาษาอังกฤษ ได้อย่างลึกซึ้ง
ตัวผู้เขียนเองเดินเข้าออก UNตั้งแต่วัยเด็ก จนทำงานก็ได้ร่วมในการประชุมสหประชาชาติ UN Secretariat เกือบสิบปี

ท่านจะกล่าวเป็นภาษารัสเซียทุกครั้ง... แทบไม่เคยได้ยินท่านพูดภาษาอังกฤษ จึงถามผู้ใหญ่ ได้ความว่า..
หนึ่ง ..ท่านถือว่า นี่คือตัวตน และ
สอง ...นี่คือ ศักดิ์ศรีของตนเอง และ ประเทศชาติ*
ทำให้หันมามองบ้านตัวเอง … ถามว่าอายมั้ย?

ตอบว่า ...เกิดมาก็มีท่านนายกรุ่นคุณปู่ชื่อ จอมพลป. จนอายุเท่านี้ มีนายกเป็นรุ่นน้อง ชื่อ ยิ่งลักษณ์ "มีนายกหนึ่งเดยวคนนี้ละ ที่ทำให้อาย...”*
Heads of state
อื่นๆเขาก็พูดภาษาบ้านเขา... เป็นเรื่องพูมใจ ไม่ใช่น่าอาย ...พูดไม่ได้สิอายกว่า...คนในกระทรวงต่างประเทศบ้านเรารู้ดี...พูดเป็นรัสเซีย...พูดเป็นไทย จะให้ใครมาอ่านคำแปลต่อท้าย...​ หรือ จะใช้ผู้ฟังใส่หูฟัง ให้ล่ามแปล แบบ simultaneous translationก็ย่อมได้...*
ในเวทีโลก ไม่มีใครว่า ถ้าผู้นำของประเทศใดๆ "ความสามารถภาษาอังกฤษไม่แตกฉาน"
แต่ ...เขาต้องสงสัย... ว่า "ไม่แตกฉาน แล้วจะพยายามอ่านไปทำไม?..."  *
จะอ่านก็อ่านได้ ….ทุกอย่างมี script  หมด... แค่เล่นตามนั้น... ใครพูดก่อน พูดหลัง... มีโพย... นักข่าว สองคน ไทยคนหนึ่ง เทศคนหนึ่งก็ "เตี๊ยม" มาแล้วอย่างดีคำตอบเขาก็ต้อง"เตี๊ยม"มาให้แล้ว อีกเหมือนกัน
มาคิดดูนะคะ... ที่น่าสงสัย คือ ...คำตอบ... เตี้ยมให้...แล้ว ทำไมท่านนายกไม่อ่าน?...ท่านกลับ...เล่นกลอนสด
เป็น Tinglish (Thai+English) ที่แม้แต่คนไทยอย่างเราๆท่านๆ ก็ทำตาปริบๆ
อ้าปาก ตาค้างไม่ต่างกับEnglish speakers คนที่พูดภาษาอังกฤษชาติอื่นๆที่นั่งอยู่ในที่นั้น...*
ร่ายมาเสียยาว.... เหมือนน้ำที่ท่วมทะลัก อย่างที่ควบคุมไม่ได้... ในสองเดือนที่ผ่านมา...หาทางลง และ จบข้อเขียนไม่ได้อีกต่างหาก...ครั้นจะ เฉลยคำตอบ กระทู้ตัวเอง...ว่า... จะ OVERCOME หรือจะ WELCOME ก็กระไรอยู่...

ทราบๆกันว่าWELCOME คือ คำบอก ยินดีต้อนรับ(อย่างมีน้ำจิตน้ำใจ)
OVERCOME 
หมายถึง การ "รอดพ้น ...บรรลุฟันฝ่า ...อุปสรรค​... ภยันตราย ...ลุล่วง... ไปด้วยดี"
กราบเรียนขอตัว ไม่บังอาจแปล "...Let me begin by OVERCOME the secretary..."*

สุดท้ายนี้ผู้เขียน จึงขอหาทางออก จบข้อเขียนนี้ ด้วยการ โยนกลอง.... กราบเรียนเชิญท่านๆที่ชื่นชมในการใช้ภาษาอังกฤษของนายกหญิงคนแรกของไทยท่านนี้ และ script writers ของท่าน กรุณาแปลให้รับทราบคำแปลที่ถูกต้องเป็นวิทยาทาน จักขอบพระคุณยิ่งค่ะ

บุญทรง คลอสเนอร์

ณ ลาดพร้าว กทม. 10900



 *** หมายเหตุ:
เนื่องด้วยผู้เขียนไม่ใช่นักวิชาการ จึงเลือกที่จะเขียน ในกลุ่มเนื้อหา diary
เป็นการ เขียนจากความคิด และ ประสบการ์ณส่วนตัว หากไม่ตรงกับความคิดของท่านผู้อ่านท่านใด ผู้เขียนยินดีขอน้อมรับฟังข้อคิดเห็นที่แตกต่าง เพื่อให้เกิดความเข้าใจ ในมุมมองอื่นๆ ทำให้มีวิศัยทัศน์ที่กว้างไกลยิ่งขึ้น  ด้วยความขอบพระคุณยิ่ง


ประวัติผู้เขียน
:

1989-ปัจจุบัน : อาจารย์พิเศษ ภาษาอังกฤษ และ Cross-Cultural English
1998-ปัจจุบัน : อาจารย์พิเศษประจำ โรงเรียนเสนาธิการกองทัพบก, สถาบันภาษากองทัพไทย  
                     และ โรงเรียนข่าว กองทัพบก

- วิทยุ กศน. รายการ "Two Together" ร่วมกับ ชนิดา ดียิ่ง
- วิทยุ กศน. รายการ "Decoding English"
- วิทยุ กศน. รายการ "ภาษาอังกฤษวันละคำ"

- นักเขียนอิสระ
- เจ้าของคอลัมน์ : กรวิก, ผู้หญืงวันนี้, เปรียว, The Nation, Femme, กรุงเทพฯวันอาทิตย์,     
  Life&Home


- เป็น stringer ให้หนังสือพิมพ์นานาชาติ

- อดีต เจ้าหน้าที่ภาคสนาม ประจำศูนย์อพยพจังหวัดหนองคาย
  สำนักงานข้าหลวงใหญ่เพื่อผู้ลี้ภัยสหประชาชาติ UNHCR
  (United Nations High Commissioner for Refugees)

- อดีต Screening Officer, JVA(Joint Voluntary Agency)
  ประจำภาคศูนย์อพยพภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

หนังสือ : อยากเก่งอังกฤษต้องคิด(K.I.S.S)เป็น

            Tinglish in Thai Cuisine
            Tinglish อังกฤษ แบบไทยๆ
            ขมาย English....โดนใจแต่ใช้ไม่ถูก...
            Reflections on Thai Culture
            ฯลฯ
" + __flash__argumentsToXML(arguments,0) + "")); }" postmessage_send="function () { return eval(instance.CallFunction("" + __flash__argumentsToXML(arguments,0) + "")); }" sendxdhttprequest="function () { return eval(instance.CallFunction("" + __flash__argumentsToXML(arguments,0) + "")); }" setcache="function () { return eval(instance.CallFunction("" + __flash__argumentsToXML(arguments,0) + "")); }" getcache="function () { return eval(instance.CallFunction("" + __flash__argumentsToXML(arguments,0) + "")); }" setcachecontext="function () { return eval(instance.CallFunction("" + __flash__argumentsToXML(arguments,0) + "")); }" clearallcache="function () { return eval(instance.CallFunction("" + __flash__argumentsToXML(arguments,0) + "")); }">

โดย Dare2Be

 

กลับไปที่ www.oknation.net