วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แอ่วเจียงฮาย..๓...ราตรีนี้ที่เจียงฮาย



แอ่วเจียงฮาย..๓...ราตรีนี้ที่เจียงฮาย

                เสาร์ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

                หลังจากที่ได้มาจับจ่ายซื้อของกันอย่างหนำใจแล้ว เราก็มารอขึ้นรถ เนื่องจากที่จอดรถไม่มี รถจึงต้องไปจอดที่อื่นแล้วนัดหมายเวลาให้มารับ แต่มาช้าไปนิด ทำให้เรามีเวลาได้คุยกันมาก บางคนซื้อของได้มาก บางคนซื้อได้น้อย ก็แล้วแต่ว่าใครจะชอบจะเลือกอะไรแบบไหน ต่างคนต่างคิด ต่างจิตใจ แต่ลูกทัวร์เราดีอยู่อย่างคือตรงเวลาดีครับ รับผิดชอบกันเอง ไม่ว่าบางครอบครัวจะพาน้อง ๆ ตัวเล็ก ๆ มาด้วย น่ารักครับ ไม่งอและ ไม่ได้เป็นภาระของใคร น่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง

                จากแม่สายมาเชียงราย ก็ไม่ได้ไกลมาก ราว ๔๐ กว่า กม. รถก็วิ่งมาเรื่อย ๆ ครับ ทีมงาน “จันทร์หอมทัวร์” ของเราจัดเต็มอยู่แล้ว ในการขับขี่และชินทางแค่ไหน สบาย ๆ กันไปครับ แต่ไม่รับประกันความหลงในตัวเมืองนะครับ เนื่องจากว่า โรงแรมที่เราพัก มันอยู่ติดกับตลาดคนเดิน ทำให้การเข้าถึงค่อนข้างซับซ้อน แต่ถ้าเป็นคน “เจียงฮาย” ก็คงไม่งง แต่คนรังสิตอย่างเรา ๆ ท่าน ๆ หาโรงแรมกันไม่เจอครับ ต้องตรวจสอบเส้นทางกันอย่างอลหม่าน แล้วเมืองเจียงฮาย เปิ้น “เดินรถทางเดียว” กันเยอะครับ มันเลยต้องไปข้างหน้าเรื่อย ๆ

                อย่างไรก็ดี ในที่สุด เราก็หาโรงแรมจนเจอ ผมอาบน้ำเสร็จแล้วก็พากันมาเดินตลาด หาดูของกันไป ตลาดกลางคืนที่เชียงรายกว้างมากครับ และมีลานแสดงอยู่หลายแห่ง ที่พบในคืนนั้นมี ๒ แห่ง โดยส่วนใหญ่จะเป็นลาน สำหรับรับประทานอาหาร และสังสรรค์กัน มีอาหารขายทั้งสองด้าน มีเวทีอยู่ตรงกลาง ช่วงนั้นเรากำลังหิว เลยสั่งอาหารมาประทังอยู่หลายชนิด แต่แปลกใจว่าอาหารราคาปกติครับ ไม่แพงมาก มีทั้งอาหาร ไทย ญี่ปุ่น ฝรั่ง มีหมดครับ สุดยอดจริง ๆ เรามานั่งกินที่ลานใหญ่ที่มีดนตรีแสดงสด ทั้งสองที่ก็เขียนไว้เหมือนกันว่า “เชียงราย ไนท์บาซ่าร์” แต่อีกที่หนึ่งจะมีป้ายบอกว่า “ลานกลางเวียง” คำว่า “เวียง” ก็คือ “เมือง” นั่นเองครับ ส่วนคำว่า “กาด” ก็คือ ตลาดครับ เช่น “กาดสวนแก้ว” (เชียงใหม่) เป็นต้น

                เที่ยวเชียงรายครั้งนี้นับว่าเป็นทางการมากสำหรับผม เพราะเคยผ่านมาเมื่อปีที่แล้ว ที่ไปคุนหมิง ผ่านด่านเชียงของ ผ่านลาว และเคยมาเมื่อสมัยเรียนมัธยมครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ได้มาเที่ยวแบบรวดเดียวแต่ยังไม่จุใจ

                เชียงรายมีประชากรประมาณ ๑ ล้าน ๓ แสนคน มีทั้งหมด ๑๘ อำเภอ มีพื้นที่ราว ๑๑,๖๗๘ ตร.กม. ใหญ่เป็นอันดับ ๑๒ ของประเทศไทย เป็นเมืองที่ติดกับชายแดนหลายประเทศ ทั้งลาว และ พม่า จึงเป็นเมืองท่องเที่ยวที่คนนิยมมาอีกเมืองหนึ่ง มี สส. ได้ถึง ๗ คน ดอกไม้ประจำจังหวัดคือ ดอกพวงแสด ต้นไม้ประจำจังหวัด คือ กาสลองคำ

                คืนนี้เราท่องราตรีกันอยู่แค่สองคน นั่งกินข้าว และฟังเพลงกันไป ได้ฟังเพลง “คันหู” เวอร์ชั่นกระเทยสู้ตายเจียงฮานนะเจ้า เข้าไปก็ขำกลิ้งเหมือนกัน ส่วนอีกลานหนึ่งซึ่งอยู่คนละด้าน จะเน้นเรื่องการแสดงประกอบเพลง การฟ้อนรำเป็นหลัก

                แต่ถนนคนเดินอีกด้านหนึ่งก็มีลานที่ประดับไฟอย่างสวยงาม แต่ผมไม่ได้ผ่านไป เพราะเดินไปไม่ถูก ไม่รู้ด้วย ถ้าหากมีไกด์ชาวเจียงฮาย มาคอยแนะนำด้วยก็น่าจะดี เสียดายจริง ๆ ครับ


                แวะซื้อของอะไรได้บ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ต้องรีบกลับเข้าโรงแรม ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทางมาทั้งคืน เราจึงพักผ่อนกัน อย่าง “หลับลึก”

วันอาทิตย์ที่ ๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

                เช้าวันนี้ หลังจากตื่นนอนแล้วเรากะว่าจะไปเดินตัวเมืองเชียงราย แวะเที่ยวชมอะไรไปเรื่อย แต่เนื่องจากว่า ไม่รู้จะไปไหนดี เราก็เลยต้องงด ไปกินข้าวเช้าแล้วก็กลับมานอนต่อ เพราะกว่าจะถึงกำหนดเดินทางไปวัดร่องขุ่นก็อีกหลายชั่วโมง คือจะเดินทางไป ๑๑.๓๐ น.

                แล้วจะมาเล่าเรื่องวัดร่องขุ่น กับ น้ำตกขุนกรณ์กัน ในตอนสุดท้ายครับ

 























 

โดย มัชฌิมาปกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net