วันที่ จันทร์ ธันวาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไม้กลายเป็นหิน (๒)


ไม้กลายเป็นหิน (๒)

 

๑๑.

มิใช่ดอกหรือ ที่รัก!

น้ำตาของเธอที่หยดลงหินนับพันล้านปี

จึงกลายเป็นผืนดินและแหล่งน้ำ

“สำหรับโลกเราวันนี้”

๑๒.

“ขุดหลุมฝังศพคนอื่น”

ต้องรอคนอื่นตาย

“ขุดหลุมฝังศพตัวเอง”

ทำได้ทั้งที่ตัวเองยังเป็น

๑๓.

คน

คิดถมทะเล

ไม่ถามคน

“ถามทะเลหรือยัง?”

๑๔.

“อ่าวไทย”

หรือสงบนิ่ง?

รอคนทำสงครามแย่งชิง

“สมบัติใต้ท้องทะเล”

๑๕.

“ดีแต่พูด”

“สองมาตรฐาน”

มันง่ายที่จะย้อนทิ่มแทงทุกคน

ที่มักง่ายใช้มันทิ่มแทงคนอื่น

๑๖.

“หลากสีหลายทรง”

ผีเสื้อและดอกไม้

ใครออกแบบความหลากหลาย

ให้แก่สวนแห่งกาลเวลามนุษยชาติ

๑๗.

“ข้าวสุกในท้องหวนคิดถึงท้องทุ่ง”

“เจ็ดสีโค้งรุ้งหวนคิดถึงละอองน้ำ”

“ความทรงจำหวนคิดถึงความหลงลืม”

“การหยิบยืมหวนคิดถึงการให้คืน”

๑๘.

“ลูกเป็นของพ่อแม่”

“ลูกเป็นของ-ของเล่น”

“ลูกเป็นของลูก”

“ลูกเป็นของโลก”

๑๙.

ตู้หนังสือในบ้าน

ทำด้วยไม้เก่าแก่ที่เคยจมอยู่ใต้น้ำ

ตู้ไม้แอบถามกระดาษหนังสือ

“ในเล่มของท่านมีประวัติศาสตร์ของข้าบ้างไหม?”

๒๐.

ข้อใดที่มนุษย์มิอาจหลีกเลี่ยงได้ด้วยเหตุผลใดๆ?

ก. “กฎหมาย”

ข. “กฎศีลธรรม”

ค. “กฎธรรมชาติ”

ฯลฯ

 

โดย ไพวรินทร์

 

กลับไปที่ www.oknation.net