วันที่ เสาร์ ธันวาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไดอารี่ 7 วัน 7 ภาพ ( 26 )


วันศุกร์ 2 ธันวาคม 2554



ความสามารถของสาวไทย

ระหว่างเดินมาขึ้นรถ เพื่อมาทำงาน ก็เห็นผู้หญิงคนนี้กำลังเดินอยู่ครับ เธอเดิน ฉับๆๆๆๆ แบบไม่สนใจใคร 

เธอเดินค่อนข้างเร็ว โดยที่ไหล่ทั้งสองข้างห้อยกระเป๋าใบโตเอาไว้ 2 ใบ เธอเดินโดยไม่ได้ใช้มือจับ หรือประคองกระเป๋าทั้งสองใบแต่อย่างใด เธอเดินเหมือนกับเดินตัวเปล่า

แสดงว่าเธอมีไหล่ที่พิเศษมากๆ ทำให้กระเป๋าไม่ร่วงตกลงมา 5555555 

วันเสาร์ 3 ธันวาคม 2554



วันนี้ต้องเดินทางไปสัตหีบ เพื่อไปรับลูกชายคนเล็ก และเอารถที่ไปฝากไว้ที่บ้านน้องสาวกลับบ้าน เพราะโรงเรียนใกล้จะเปิดแล้ว และระดับน้ำในหมู่บ้านเราลดลงมากแล้ว ถึงขนาดเอารถยนต์เข้ามาจอดได้แล้ว

เนื่องจากไม่มีรถใช้ งานนี้ก็เลยต้องไปขึ้นรถโดยสารที่เอกมัยครับ

และก็เพิ่งได้รู้ว่า รถปรับอากาศ หรือที่เรียกว่ารถ ป.1 สายที่วิ่งระหว่าง สัตหีบกับกรุงเทพฯ ตอนนี้สูญพันธุ์ไปแล้ว โดยที่มาให้บริการแทนก็คือรถตู้แบบนี้แหละครับ

สอบถามข้อมูลได้ความว่าเลิกมาได้ราวปีนึงแล้ว ในขณะที่สายอื่นๆยังใช้รถใหญ่กันอยู่

คงจะเป็นเพราะว่าสัตหีบอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนัก และคนที่ไปสัตหีบส่วนมาก เอารถไปกันเอง รถโดยสารแบบคันโตจึงไม่คุ้มทุน

แต่รถแบบ ป.2  หรือหวานเย็นปรับอากาศ สายที่วิ่งระหว่าง กรุงเทพ – สัตหีบ ยังมีอยู่ครับ

วันอาทิตย์ 4 ธันวาคม 2554



ลูกชายคนเล็กออกมาเดินเล่น เพื่อสัมผัสกับน้ำท่วมครั้งแรกในชีวิต เพราะตอนที่น้ำกำลังท่วมหนัก ถูกอพยพไปต่างจังหวัด เพิ่งจะพากลับมาบ้านเมื่อคืน 

วันจันทร์ 5 ธันวาคม 2554



สิ้นสุดกันที่กับน้ำท่วม

วันนี้น้ำออกจากโรงรถหมดแล้ว เท่ากับว่าบ้านเราหลุดพ้นจากปัญหาน้ำท่วมโดยสิ้นเชิง หลังจากที่เจอกับน้ำท่วมมาตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม 

ตอนนี้ก็ยังเหลือแต่น้ำบนถนนหน้าบ้าน ที่ก็เริ่มจะแห้งจนพื้นถนนเริ่มสัมผัสกับอากาศบ้างแล้ว

วันอังคาร 6 ธันวาคม 2554



วันนี้เด็กๆไปโรงเรียนวันแรก หลังจากที่หยุดมานานช่วงน้ำท่วม ส่วนผมไม่ได้ไปทำงานเพราะลาพักร้อนตลอดสัปดาห์  ก็เลยได้ฤกษ์ตัดต้นไม้ที่ตายช่วงน้ำท่วมทิ้ง

ผมเป็นคนปลูกต้นไม้ไม่ขึ้น ปลูกต้นไหน ถ้าไม่ตายก็มักจะแคระแกน

จะมีก็แต่เจ้าต้นแก้วต้นนี้แหละครับ ที่โตได้โตดีมานานกว่า 7 ปี เวลาออกดอกที หอมเข้าไปถึงห้องนอน แถมร่มเงาของมันก็ยังช่วยบังแดดได้อย่างดี

แต่ก็ต้องมาตายเพราะน้ำท่วมคราวนี้ 

ก็นั่งคิดอยู่หลายวันเหมือนกันว่าจะตัดมันทิ้งดีไหม เพราะรัก สงสาร และเสียดาย และก็หวังไปว่ามันอาจจะฟื้นกลับมาได้อีก

แต่สุดท้ายก็ต้องตัดทิ้งครับ และคิดว่าจะไปซื้อต้นใหม่มาปลูกตรงที่เดิมนี่แหละ

วันพุธ 9 ธันวาคม 2554



เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน ภรรยาได้ไปยื่นเรื่องขอรับเงินเยียวยาน้ำท่วม 5,000 บาทจากรัฐบาลที่สำนักงานเขตบางเขน ซึ่งทางเขตก็นัดให้มารับเอกสารเพื่อนำไปรับเงินจากธนาคารวันนี้ครับ ผมก็เลยมีหน้าที่ไปรับเอกสาร

แต่ก็ต้องเสียเวลาเปล่า เพราะเจอกับป้ายเลื่อน

เจ้าหน้าที่บอก ระบบคอมพิวเตอร์เสีย

อันที่จริง ทางเขตก็คงจะมีการแจ้งประกาศทางอินเตอร์เน็ต ( หรือเปล่าก็ไม่รู้ ) แต่เพราะบ้านเรา คอมพิวเตอร์พัง ก็เลยไม่ได้เช็คก่อน

วันพฤหัสบดี 8 ธันวาคม 2554



อยู่กันมาหลายสิบปี ขายแล้วครับ

ราคา 80,000

พรุ่งนี้เขาจะมารับมันไปแล้ว

โดย รุสสกี้

 

กลับไปที่ www.oknation.net