วันที่ พุธ ธันวาคม 2554

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สีน้ำ ดูอิเหนาฉายกริช งานมรดกวัดโพธิ์


ได้ยินคำว่าอิเหนาฉายกริชมานาน วันนี้เพิ่งได้ดูละครใน เรื่องอิหนาตอนตัดดอกไม้ฉายกริช เรื่องอิเหนานี้เป็นบทละครที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของเรา ทั้งกระบวนร้องกระบวนรำ บทพระราชนิพนธ์ ร.๒   ความจริงเรื่องราวทั้งเรื่องนี้ก็ยาวน่าสนุกน่าติดตาม ไม่แพ้นิยายเรื่องไหน น่าที่จะมีใครเอามาเล่นเป็นละครทีวี เพราะไม่เคยได้ดูตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องซักที อยากดูจัง คุณแดงช่วยสงเคราะหฺ์หน่อย อุ๊ป ! ประทานโทษ

เรื่องราวมีทั้ง รัก ทั้งบู๊ เล่เหลี่ยม ปลอมตัว นางเอก นางรอง ตัวอิจฉา ครบครัน แถมมีความพิศดารหลายต่อหลายตอนอีกด้วย ฟังชื่อตอนก็น่าสนุก บุษบาเสี่ยงเทียน อิเหนาตัดดอกไม้ฉายกริช ประสันตาต่อนก อย่างนี้ ดัดแปลงเป็นละครทีวีหลังข่าว เรต น๑๓ ได้ทันที  พระเอกเป็นคู่กับนางเอก พระเอกดันไปทำเหตุให้นางเอกเข้าใจผิด จนทำท่าจะไปกับตัวโกง พระเอกต้องไปหาทางแย่งคืน ไม่ได้ด้วยเล่ ก็เอาด้วยกล จนเป็นที่มาว่า "อิเหนาเจ้าเล่" แถมเจ้าเล่อย่างมีคลาสกว่า "เจ้าเหล่" และพรรคพวกทาสขี้ข้ายุคใหม่ ที่ปลดปล่อยไม่ไป เพราะเป็นทาสเงิน จน "ตัวเป็นเงินตัวทอง"

ตอนอิเหนาฉายกริชที่แสดงนี้ ตอนที่สวยงามมากก็อยู่ตอนท่ารำอิเหนาตัดดอกไม้ ละครในนี้ตัวแสดงเป็นหญิงทั้งหมด อิเหนาก็ใช้ผู้หญิงเล่นและรำ ตอนนี้ต้องรำเดี่ยวคนเล่นต้องรำเก่งรำสวยด้วย


นางบุษบากับเหล่าสนมกำนัลพี่เลี้ยง พากันออกมาเก็บดอกไม้ จะไปทำบุหงารำไป เอาไปไหว้ศาลเทพารักษ์ นางยุบลค่อมทาสีของบุษบาหลงทางไปบนเนินเขา อิเหนาไปเจอเข้า ขอสัญญากติกาว่าถ้าช่วยลงเขาแล้ว จะใช้ให้ทำอะไรก็ต้องทำให้ นางยุบลค่อมก็รับปาก อิเหนาจึงไปตัดดอกปาหนันมาเขียนจดหมาย 

ก่อนตัดก็แต่งองค์ทรงคาดผ้าให้ทะมัดทะแมง ท่ารำตอนตัดดอกปาหนันงามมัก ๆ  หนุก! เจ๋ง! คูลแมน! คิดดูดิ ถือกริชรำฉายไปฉายมา แล้วเอากริชตัดดอกไม้ ตัดได้แล้วเอามาใช้เล็บเขียนจดหมายที่กลีบดอก 

พิสดารไหมล่ะ ! 

แอบซ่อนจดหมายไปกับกลีบดอกไม้ คิดได้ยังไง คนอื่นใครจะไปสังเกตออก นอกจากคนที่รับดอกไม้ จึงจะเห็นข้อความจารึกไว้ แล้วอ่านก่อนดอกไม้เหี่ยว พอเหี่ยวแล้วคงจะอ่านยาก คนไทยนี่โม้สะบั้นหั่นแหลกไปเลย ส่งสารลับทางกลีบดอกไม้มั่ง ส่งสารสลักไปบนชิ้นฟักมั่ง อ่านจบก็กินเข้าไปเลย ความลับไม่รั่วไหล มิชชั่นอิมพอสซิเบิ้ลอาย



นี่นางค่อมเอ็งต้องรับกติกาที่ข้าว่า ห้ามพริ้วแบบนักการเมืองเป็นอันขาด


พี่เหนาเตรียมจะตัดดอก แต่งองค์ทรงเครื่องพาดผ้าสองไหล่ ไม่ค่อยได้เห็น


ทรงเครื่องเปลี่ยนมาเคียนเอวทะมัดทะแมง จะไปตัดดอกไม้ เท่ระเบิดกว่า ละครช่องเจ็ด ที่พระเอกเอาผ้าขาวม้าพันคอ โอ้ ! คุณพระคุณเจ้า คนไทยที่ไหนเอาผ้าขาวม้าพันคอได้ทุกวี่ทุกวัน ราวกับเศษฝรั่ง ผู้จัดคงนึกว่าตัวเองเป็นเขมร หรือไม่ก็ทำละครเอาใจเขมรเป็นแน่แท้ ทำเป็นคน"อะไร"ใจเขมรไปได้



ท่าแทงกริชตัดดอกไม้ โอ้ ! ว้าว ว้าว ว้าว (สตีฟ จ๊อบยังต้องร้อง) 



ใช้ปลายเล็บเขียนจดหมายลงบนกลีบดอกปะหนันหรือปาหนัน คิดดูโม้ได้สนุกสุด ๆ ลองอ่านดูไหมเขียนได้ขนาดไหน

ในลักษณ์นั้นว่าจรกา                          
รูปชั่วต่ำช้าทั้งศักดิ์ศรี
ทรลักษณ์พิกลอินทรีย์                                        
ดูไหนไม่มีจำเริญใจ

เกศานาสิกขนงเนตร                                          
สมเพชวิปริตผิดวิสัย
เสียงแหบแสบสั่นเป็นพ้นไป                                  
รูปร่างช่างกระไรเหมือนยักษ์มาร

เมื่อ"ยิ้มเหมือนหลอกหยอกเหมือนขู่"                         
ไม่ควรคู่เคียงพักตร์สมัครสมาน
ดังกากาจชาติช้าสาธารณ์                                    
มาประมาณหมายหงส์พงศ์พระยา

"แม้นแผ่นดินสิ้นชายที่พึงเชย                                 
อย่ามีคู่เลยจะดีกว่า"
พี่พลอยร้อนใจแทนทุกเวลา                                  
ฤๅวาสนาน้องจะต้องกัน

ใช้เล็บเขียนบนกลีบดอกไม้ได้ยาวขนาดนี้เลยเชียว พ่อเจ้าประคุณเอ๋ย ดอกไม้ดอกเดียวของพ่อนี่ เมมโมรี่กี่กิ๊กกันจ๊ะ


เอ็งรีบเอาดอกไม้ไปให้นางบุษบา อย่าให้ใครรู้ว่าข้าฝากมานะ นังปากนกแก้ว


นางค่อมเอาดอกปะหนันถวายนางบุษบา


นางบุษบาอ่านแล้วให้ไม่สบอารมณ์ ฉีกดอกไม้กระจาย แน่ะพี่เลี้ยงเก็บมาอ่าน ปะติดปะต่อความได้อีกแน่ะ


 
อิเหนาเห็นบุษบาไม่สนเมสเซจที่ส่งไปบนกบีบดอกไม้ ก็แสดงตัวออกมาจะให้เห็น แต่นางบุษบาไม่มองมา อิเหนาจะส่งสัญญาณเอสเอ็มเอสไปเรียกก็แบตหมด เลยชักกริชออกมาฉายไปมา ให้แสงสะท้อนไปเข้าตานางบุษบา ดูดิ คิดได้ไง สนุกกระจายไปเลย นี่ไง อิเหนาฉายกริช


แต่ว่าบางบุษบาเธอขวัญอ่อน อะไรนิดอะไรหน่อย ก็พาลขี้มูกโป่ง ทำอย่างกับเป็นน้องเล็กถูกพี่ชายตลบแตลง นางบุษบาเจอแสงกริชสะท้อนเข้าตาแปลบปลาบ ก็ต๊กกะใจจนเป็นลมไปเสียนี่ ขวัญอ่อนจริงจริ๊งแม่นกแก้วสมองเบลอเบอรี่

อ้าว จบเสียแล้วกำลังสนุกเลยนะเนี่ย ขอบคุณวัดโพธิ์ที่จัดงานฉลองจารึกวัดโพธิ์ แล้วหามหรสพดี ๆ มาเล่นให้ ดู แถมมีฤาษีตัวเป็น ๆ มาเล่นดัดตนให้ดูกันสด ๆ ด้วย จะดัดได้พิสดารขนาดไหน รีบแวะมาดูได้ที่วัดโพธิ์ทุกวันจนถึงวันที่ ๒ มกราคมไม่ใช่มกรายนนี้ แถมว่าถ้าเคล็ดขัดยอก มีหมอโบราณมานวดรักษาให้ด้วย ไม่ว่าจะโรคปวดโรคเมื่อยแค่ไหนก็แก้ได้ ยกเว้นโรคไร้สติหัวสตึแต่กำเนิด



ดูอะไรต่อมิอะไรที่วัดโพธิ์แล้ว ก็เลยเดินไปหาอะไรกินที่ปากคลองตลาด เดี๋ยวนี้เขากำลังสร้างรถไฟฟ้าใต้ดินส่วนต่อขยายกันอยู่นะ ไม่รู้สายนี้รึป่าวที่เป็นฟ่อน ๆ



ตรงหัวมุมสะพานเจริญรัช31 ตรงปากคลองคูเมืองเดิม หรือเรียกว่าปากคลองตลาดนั่นแหล่ะ มีร้านอาหารอยู่ริมถนน ฝั่งตรงข้าม 7-11 ร้านหนึ่ง อาหารเขาแน่นอนไปเลย ผมแวะไปประจำถ้าได้ผ่านไปแถวนั้น อาหารจีนรสเข้ม อาหารไทยรสดี อร่อยเลยล่ะ



หน่อไม้ทะเลเจี๋ยนน้ำมันหอย
(ความจริงเป็นหอยทะเลชนิดหนึ่งแต่ไพล่ไปเรียกหน่อไม้ทะเลเสียนี่ เมนูนี้หกร้อยบาท)


แกงส้มปลาช่อนทอด รสจี๊ด ๆ กลมกล่อมซดได้ไม่เผ็ด


เฮ้อ  ! อิ่มซะขนาดนี้ ขอระบายสีน้ำการ์ดปีใหม่ง่าย ๆ แล้วกันนะ


ระบายเรียบแนวภูเขาไกล ๆ สีอ่อน รอให้แห้งดีระบายเรียบอ่อนแก่ ยอดภูเขาแนวถัดมาทีละยอด

ระบายยอดภูเขาแนวถัดลงมาอีกแนวหนึ่ง วิธีระบายเรียบอ่อนแก่ยอดภูเขา ทำอย่างนี้นะ สีน้ำเข้มหน่อยระบายเป็นรูปยอดภูเขา แล้วใช้พู่กันจุ่มน้ำสะอาดลากปาดด้านใต้ภูเขา ปล่อยให้สีไหลซึมลงมาตามธรรมชาติของสี


ระบายสีภูเขาแนวล่างสุดสีเข้มหน่อย


ระบายสีเข้ม ๆ แต้มลงไปขอบบนของกระดาษ


พู่กัน Rigger ลากเส้นกิ่งไม้ ก็เสร็จแล้วล่ะ


ระบายเสร็จแล้วคงยังสงสัยว่าื เอ๊ะ! ทำอะไร ของมัน ลองดูทีละรูปครับ



เมฆหมอก#1



เมฆหมอก#2


เมฆหมอก#3



เมฆหมอก#4



เมฆหมอก#5



เมฆหมอก#6


ก็ง่าย ๆ เท่านี้เอง ! Just simply like that !

พอดีผมไปได้กรอบกระดาษแฟนซี สำหรับเอาไว้ใส่รูปส่งเป็นการ์ดอวยพร เลยลองเอามาใส่ดูเล่น


โดย G.Peck

 

กลับไปที่ www.oknation.net