วันที่ ศุกร์ มกราคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทิวเขา...ลำเนาน่าน :: ยามเยือน "ห้องสมุด บ้าน ๆ น่าน ๆ"


ก็ไม่รู้ยังไง จู่ ๆ ก็มายืนอยู่หน้าสถานีขนส่งหมอชิตใหม่ แทนที่จะเป็นสายใต้ หรือบนรถตู้ปรับอากาศที่กำลังมุ่งหน้าขึ้นเหนือ สอบถามชื่อบริษัทฯ รถทัวร์ที่จะไปซึ่งก็ไม่ได้รายละเอียดอะไรมากนัก นอกจากบอกว่า

"บริษัทฯ อะไรก็ขึ้นมาเถอะ มาได้ทุกคัน"

ดังนั้น ฉันจึงควักตังค์ 600 บาทตีตั๋วรถทัวร์ปรับอากาศชั้นสอง แบบเสริมเที่ยววิ่ง กทม. - เชียงราย ทั้ง ๆ ที่จะไปแค่จังหวัดน่าน แต่ดูคนที่จะเป็นงงสงสัยยิ่งกว่าชั้น น่าจะเป็นคนที่ออกมายืนรอรับฉันที่หน้าปากซอยบ้านพักในเวลา ตี 5 เศษ ๆ เสียมากกว่า

ภิริสา เธอยืนหน้าง่วง และมึนตึบอยู่ตรงนั้น ก่อนที่จะพาฉันไปยังห้องพักในเกรส โฮม (เจ้าของบ้านเขาเรียกอย่างนั้นน่ะนะ) คุยกันได้ซักพัก ไม่มีคำถามอะไรถึงสาเหตุการเดินทาง เราก็หันหลังให้กัน เพื่องีบเอาแรงอีกซักนิด

เช้าที่ออกจะสายไปซักหน่อย ภิริสาพาฉันขี่จักรยานไปบนถนนในตัวเมืองน่าน ผ่านการจราจรที่เรียกได้ว่าเบาบาง จนไปถึงขบวนกีฬาสีของเด็ก ๆ ในพื้นที่ ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ที่หน้าตลาด "ตั้งจิตนุสรณ์" แต่อาจจะด้วยว่าเช้าของเราสายเกินไป ร้านรวงจึงทยอยกันเก็บข้าวของไปตาม ๆ กัน

ภิริสาบ่นอุบว่าอยากกินโจ๊กเจ้าอร่อย ในขณะที่ฉันพอใจกับปาท๋องโก๋สิบบาท ที่คนขายโครตหล่อ พร้อมทั้งชี้มือไปที่ร้านขายโจ๊กร้านหนึ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้ามตลาดที่ยังเปิดอยู่ "นั่นไง ร้านนั้นยังขายอยู่"

เราเดินข้ามถนนไปในขณะที่ภิริสาอุทานว่า "เอออ ร้านนี้หละที่หาอยู่" พร้อมทั้งสั่งโจ๊กใส่ไข่มาให้ตัวเอง ในขณะที่ชั้นปฏิเสธแต่ในใจคิดว่า "ร้านนี้แล้วทำไมวะ"

เหมือนเธอจะมีองค์ ที่ตอบกลับมาลอย ๆ ว่า  "ร้านเนี่ยที่เขาลงแนะนำไว้ในหนังสือ"

"แล้วกรูจะรู้มั้ยเนี่ย" ฉันพึมพำในใจให้รู้แค่คนเดียว แต่ตอนนี้คงรู้กันหมดแล้ว

ภิริสาจัดการกับโจ๊กตรงหน้า ในขณะที่ฉันจัดการกับปาท่องโก๋ที่กินไปก็นึกถึงหน้าคนขายไป แล้วรำพึงกับตัวเองอีกครั้งว่า "ถ้าคนขายไปหล่อนะทิ้งไปและ" ฉันและเล็มปาท่องโก๋อุ้มน้ำมันที่ค่อนข้างเย็นไปเรื่อย ๆ จนคุณป้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเราก็เริ่มชวนคุย ฉันจำไม่ได้แล้วว่าใครชวนใครคุยก่อน แต่ได้ความว่าคุณป้าแกเป็นคนนครศรีธรรมราช ย้ายถิ่นฐานตามลูกแกที่รับราชการในจังหวัดเชียงใหม่ และจะขอย้ายมาน่าน มาตั้งหลักรออยู่ที่นี่

แต่ทำไปทำมาจับพลัดจับผลูลูกแกดันย้ายมาได้แค่เชียงราย อีกหลายป้ายกว่าจะถึงน่าน แกเลยต้องอยู่กันลำพังตายาย มีสวนยางพาราเอาไว้ให้ดูแลแก้เหงา บ่นตามประสาคนแก่พอซัดโจ๊กเสร็จตบยารักษาโรคเบาหวานตาม แล้วแกก็ขอตัว (ซะอย่างนั้น) ร่ำลากันตามประสาคนถูกอัธยาศรัย

ระหว่างรอภิริสาสำเร็จโทษโจ๊กในจาน ฉันนั่งมองผู้คนไปเรื่อยเปื่อย เด็กน้อยน่ารักนั่งตักกินโจ๊กอยู่กับแม่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแม่ลูกกัน ไม่ใช่เพียงกริยาอุ้มชูดูแลเท่านั้น แต่หน้านี่โขลกมาจากเบ้าเดียวกันเลยทีเดียว อย่างนี้ที่เรียกว่า "สำเนาถูกต้อง" ฉันนั่งทนฝืนกันปาท่องโก๋จนหมด ในขณะที่ภิริสาก็พิพากษาโทษเจ้าโจ๊กในชามเรียบร้อยแล้วเหมือนกัน

เราขี่จักรยานกลับบ้านไปเรื่อย ๆ ตามเส้นทางที่ทอดยาว เลี้ยวเลาะเข้าในซอยที่เมือคืนมองเห็นอยู่แล้วว่าเป็นร้าน เจ็ดสิบเอ็ด  และอยู่ข้าง ๆ ซอยเทคนิคอาชีวะอะไรซักอย่างหนึ่ง ที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงเพราะไม่ค่อยมีนักเรียนเป็นข่าวตีกันขึ้นหน้าหนึ่ง จึงจำไม่ค่อยจะได้

"ห้องสมุด บ้าน ๆ น่าน ๆ" คือ สถานที่ ๆ ฉันเข้ามาพำนักอยู่เมื่อรุ่งสาง ตัวบ้านไม้สองหลังตั้งอยู่ในรั่วเดียวกัน รกครึมด้วยพันธุ์ไม้นานาพันธุ์ที่เจ้าของบ้านสรรหามาจัดแต่ง บ้านหลังที่เราอยู่เป็นหลังด้านใน ชั้นสองมีโถงบ้านยาวไปแทบขนานไปกับตัวบ้าน ถูกแบ่งเป็นห้องเล็กห้องน้อย เพื่อเปิดเป็นเกรสโฮมต้อนรับนักท่องเทียว ในขณะที่ชั้นล่างนั้น เป็นที่อยู่อาศัยของเจ้าของบ้าน

ส่วนอีกหลังหนึ่งเป็นบ้านไม้ชั้นเดียว ใต้ถุนสูงแบบบ้านไทยทั่ว ๆ ไป ที่ใช้ภูมิปัญญาชาวบ้านในการสร้างบ้านทรงใต้ถุนสูงเพื่อป้องกันน้ำท่วม และให้ลมได้พัดผ่านได้อย่างสบาย ๆ ด้านล่างถูกจัดแต่งคล้ายห้องรับแขก มีเคาเตอร์สำหรับชงกาแฟ โซฟาและเครื่องประดับไม้สวย ๆ เอาไว้นั่งคุยกัน หรือหาหนังสือดี ๆ สักเล่มมานั่งอ่าน

ด้านบนเป็นโถงกว้าง และห้องสมุดสำหรับเก็บหนังสือ ที่ถึงแม้นว่าในตอนนี้ ยังมีหนังสือไม่มากนัก แต่ก็จัดได้ว่าเป็นหนังสือที่น่าสนใจ น่าหยิบจับมาอ่านหาความบันเทิงได้เป็นอย่างดี พื้นบางส่วนเป็นไม้ระแนงทำให้ลมสามารถระบายขึ้นมาได้ มีที่สำหรับนั่ง สำนอนหย่อนกายได้อย่างสบาย ๆ ทั้งยังปลูกพันธุ์ไม้เลื้อย ปล่อยทิ้งใบทิ้งกิ่งก้านเลื้อยละลงมาน่ารื่นรมย์

น่าเสียดายที่วันเวลาของเราสำหรับ ห้องสมุด บ้าน ๆ น่าน ๆ มีน้อยจนเกินไป ยังไม่ทันได้พักค้างกันเลยซักคืน ได้แต่คิดไว้ทั้งในใจและนอกใจว่า จะหาโอกาสมาแวะพักเสียให้ได้อีกสักครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะเก็บของพร้อมเดินทางต่อไป ใต้ดวงตะวันสีทองที่ยังคงเรืองรองส่องแสงอยู่ด้านบน

แดงชาดเชื่อม เลื่อมดอก ห้อยระย้า
ศรีมาลา ละเลื้อย ในทิวเถาว์
ดอกกระจ่าง กลางเหลืองแซม แย้มเบา ๆ
ดั่งกระเซ้า เย้ายั่ว กลั่วสายลม

ดังสาวน้อย ร้อยชั่ง สะพรั้งภู่
กระโปรงชู้ ยู้จีบ กลีบเกสร
ดังมาลา ศรีไสล แม่งามงอน
คู่ขจร พลายงาม ตามนิยาย

มังกรแดง แผลงแล้ว  แก้วเกสร
กลีบอ่อน ๆ  ยั่วตา ประสาสี
ทั้งแดงชาด คาดเหลือง ดูโสภี
สีขาวมี ปลี-กลีบ จีบบรรจง

จะเรื่อยรัด กวัดแกว่ง สำแดงเดช
การะเกด เนตรจำนง จงเฉลย
แมลงภู่ อย่างพี่เฝ้า เจ้าทรามเชย
จะลงเอย ด้วยเจ้า เคล้าแม่นาง

ปล. ดอกศรีมาลา มีอีกชื่อหนึ่งคือ มังกรแดง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ยามเยือน "ห้องสมุด บ้าน ๆ น่าน ๆ"

เยื้องย่าง "หอศิลป์ริมน่าน-เรือนมิตรภาพ" ศิลปะแห่งศิลปิน

เยี่ยมเยียน "บ้านป่าตอง ปัว"

ย่องยล "น้ำตกต้นตอง"

ย่ำยาม "อุทยานแห่งชาติดอยภูคา - บ่อเกลือ"

โดย สายลมที่ผ่านมา

 

กลับไปที่ www.oknation.net