วันที่ พุธ กุมภาพันธ์ 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทิวเขา...ลำเนาน่าน :: ย่ำยาม "อุทยานแห่งชาติดอยภูคา - บ่อเกลือ"


เจ้าหน้าที่เก็บเงินค่าเข้าอุทยานแห่งชาติดอยภูคา

หลังจากเดินหอบซี่โครงบานขึ้นมาจากน้ำตกต้นตองแล้ว เราจึงมองเห็นว่า มีอีกทางหนึ่งที่ใช้เป็นทางลงน้ำตก ซึ่งคนในพื้นที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่อาจเป็นเพราะคนพื้นที่นั่นไม่ค่อยได้ลงไป ทางนั้นจึงมีหญ้ารกชัฏมากกว่าทางเดินที่เราใช้ เพราะเป็นทางอ้อมเดินเข้าสู้บ้านคน

ฉันขับควบน้องพร โดยมีภิริสานั่งซ้อนท้ายต่อไปอีก ระยะทางไม่ไกลนักแต่ความสูงชันของภูผานั่นเป็นอุปสรรคสำคัญของการเดินทางโดยสองล้อในครั้งนี้

ดอกเสี้ยนฝรั่ง

กว่าที่เราจะมาถึงอุทยานแห่งชาติดอยภูคาก็ปาเข้าไปบ่ายคล้อย แวะชมตามจุดชมวิว ซึ่งในหน้านี้อย่าได้หวังว่าจะได้เห็นดอกชมพูภูคา มีเพียงดอกเสี้ยนฝรั่งที่แผ่กลีบดอกบ้านสะพรั่งเต็มแปลง แต่ทิวเขาที่สลับซับซ้อนก็เป็นทิวทัศน์ที่น่ามองไม่น้อยไปกว่ากัน

บ้านพักอุทยานฯ

เราแวะชมที่พักกางเต้นท์ภายในบริเวณอุทยานและพบว่า มันเหมาะแก่การมาตั้งแคมป์ และพักผ่อนเปลียนบรรยากาศเป็นอย่างมาก และคิดว่าเราคงจะได้กลับมาอีกเมื่อชมพูภูคาบานสะพรั่ง เราใช้เวลาอยู่บริเวณนั้นสักพักหนึ่ง ก่อนจะขับรถออกมาด้านหน้า เพื่อหาข้าวกลางวันกินกัน

ทิวทัศน์ ณ จุดชมวิว

ร้านค้าสวัสดิการของทางอุทยานแห่งชาติชมพูภูคา ทำอาหารได้ไม่เลวนัก ราคาก็ไม่ถือว่าแพงอะไร เรานั่งกินข้าวกลางวันแกล้มเสียงป่ากันไปเรื่อย ๆ และยังถกกันถึงฝรั่งสองคนที่ขับมอเตอร์ไซด์ทางเรียบขนาดเล็กขึ้นมากันสองคัน และเจ้าหน้าที่คิดว่าเรามากลุ่มเดียวกัน ทั้ง ๆ ที่เราขับรถกระเทย (มอเตอร์ไซด์มีเกียร์แต่ไม่มีคัช)และไม่ได้ดูเข้าพวกกันเลยแม้นแต่น้อย

(ซ้าย) ต้นชมพูภูคา ที่ไม่มีดอก, (ขวา) กล้วยป่าต้นยาวสูงชะรูด

หลังอิ่มข้าวและได้ขำกันไปคนละยก เราก็เริ่มออกเดินทางต่ออีกครั้ง ครั้งนี้จุดมุ่งหมายของเราอยู่ที่ บ้านบ่อเกลือ ซึ่งเป็นแหล่งทำเกลือสินธุ์เธาว์แหล่งใหญ่ของจังหวัดน่าน  เส้นทางไปบ่อเกลือนั้นไม่ง่ายเลย หลายครั้งที่เกือบถอดใจกลับ

บ้านบ่อเกลือ แหล่งเกลือสินเธาว์สำคัญ จ.น่าน

กว่าเราจะไปถึงบ่อเกลือก็ปาไปเกือบสี่โมงเย็น ดังนั้น เราจึงต้องใช้เวลาให้มีค่าที่สุด บ่อเกลือชื่อก็บอกอยู่แล้ว ดังนั้น จึงมีการสาธิตการทำเกลือสินเธาว์ตามบ้านให้เราดูอย่างมากมาย หลายเจ้า แต่ก็มีบ่อลักน้ำเกลืออยู่กลางหมู่บ้านและเปิดสาธิตอยู่เพียงบ่อเดียว ฉันกับภิริสาแยกกันตามความสนใจของใครแต่ละคน

สาธิตการตักน้ำเกลือจากบ่อมาทำเกลือ

หลังจากเดินดูจนทั่วแล้วฉันจึงได้แวะเข้าสักการะวัดเล็ก ๆ ประจำหมู่บ้านที่นี่มีวิธีปิดทองแปลก ๆ โดยการนำยางกล้วยดิบไปถูที่องค์พระ หรือรอยพระพุทธบาท แล้วจึงนำทองแผ่นเข้าปิด น่าแปลกใจที่แผ่นทองก็ปิดลงบนองค์พระได้ไม่ต่างกับชันหรือยาที่ใช้ปิดทองเลย

บ่อเกลือ

ต้มเกลือ

ฉันสองจิตสองใจอยู่นานว่าควรซื้อเกลือกลับไปด้วยดีหรือไม่ เพราะเกลือถุงโตขนาดกว่าสองกิโลราคาถุงละ 20 บาท 3 ถุง 50 ถือว่าใหญ่โตและเป็นภาระในการขับขี่น้องพรเป็นอย่างมาก จึงได้ตัดใจและเร่งรีบที่จะขับรถกลับบ้านในเส้นทางเก่า โดยพยายามให้ไปให้เร็วที่สุด เพราะฟ้ากำลังจะมืด การขับเจ้าสองล้อเลียบเขาจึงไม่ใช่เรืองที่ฉันอยากจะทำซักเท่าไหร่

ฉันขับรถเลาะไปตามเขาเรื่อย ๆ ทั้งขึ้นและลง สายลมที่ปะทะใบหน้า แม้นจะแสบตาไปบ้าง แต่ฉันก็ได้ความรู้สึกเดิม ๆ กลับมา แม้จะต้องมุ่งมั่นพากับกลับให้เร็วที่สุด แต่ก็ไม่ลืมที่จะซึมซับบรรยากาศโดยรอบ โดยเฉพาะแสงทองของพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า

แสงสีทองเรืองรองที่พาดผ่านยอดหญ้า ภายใต้สายลมที่พัดเข้ามาปะทะกับร่างกาย ราวกับเราเหาะผ่านไปตามเส้นทางที่ทอดยาวจากขุนเขาสู่ที่ราบ กว่าที่จะพ้นไหล่เขาลงมาก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง กว่าที่จะขับลงมาถึงถนนใหญ่ ก็ปาไปมืดค่ำ

จุดชมวิว ณ ลานดูดาว อุทยานแห่งชาติดอยภูคา (ขากลับ)

เราขับย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิม แต่ด้วยความมืดที่ไม่คุ้นเคยทำให้เราไม่แน่ใจ เราจึงรถวกกลับมาเพื่อสอบถามเส้นทาง อพปร. ที่รับหน้าที่เฝ้าเต้นท์ข้างทาง บอกเราว่า เรามาถูกทางแล้ว และให้ขับไปเรื่อย ๆ ในที่สุดเราก็ได้กลับมายังบ้านพี่ปุกโดยสวัสดิภาพอีกครั้ง และเตรียมตัวที่จะร่วมสนุกกับครอบครัวพี่ปุกสำหรับการต้นรับปีใหม่ในปีนี้

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ยามเยือน "ห้องสมุด บ้าน ๆ น่าน ๆ"

เยื้องย่าง "หอศิลป์ริมน่าน-เรือนมิตรภาพ" ศิลปะแห่งศิลปิน

เยี่ยมเยียน "บ้านป่าตอง ปัว"

ย่องยล "น้ำตกต้นตอง"

ย่ำยาม "อุทยานแห่งชาติดอยภูคา - บ่อเกลือ"

โดย สายลมที่ผ่านมา

 

กลับไปที่ www.oknation.net