วันที่ พุธ กุมภาพันธ์ 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อาสาสนุก ตอน: เมื่อครูเถื่อนแปลงร่าง....


"คูคับ เย็นนี้กินไรคับ?"  เด็กนักเรียนพักนอนชั้น ป.๔ เป็นคนตั้งคำถาม ส่วนมื้อเย็นเมื่อวานเด็กนักเรียนพักนอนชั้น ป.๓ เป็นคนถาม เห้อ..ช่างถามได้กะไรทุกวันจ๊ะเด็ก ๆ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเ้ล้ยว่าครูกุ้นก็จนปัญญาที่จะตอบ ก็ไอ้เรื่องเมนูอาหารเนี่ยะมันอยู่สุดปลายเซลล์สมองของครูหง่ะ มันคิดไม่ออกจริง ๆ  ส่วนใหญ่ครูกุ้นจะถนัดกิน เรื่องจะลงมือเองแทบจะนับครั้งได้เลย.... ไม่เชื่อก็ไปถามใครดูซิ แต่จะไปถามใครไม่บอกหรอกนะ ปล่อยให้ "งง และตามหากันเอาเอง" เหอะๆๆๆ ^_^

ตั้งแต่เด็กจนเข้าสู่วัยรุ่นตอนปลาย (ณ บัด Now) ....วิญญาณแม่บ้านแม่เรือนไม่เคยเข้าสิงร่างครูกุ้นซะที ส่วนเรื่องเสน่ห์ปลายจวักยิ่งแล้วใหญ่ ไม่ต้องพูดถึงกันหล่ะ  (คราวก่อนที่เขียนเรื่อง "ข้าวเบ๊อะ"  ก็เป็นแบบครูพักลักจำเอาซะมากกว่า เพราะถนัดอยู่ฝั่งผู้กิน มากกว่าฝั่งผู้ทำให้ใครกิน  ฮ่ะๆๆๆๆ)

ก็ในเมื่อครูประจำการไม่อยู่ ฉะนั้นหน้าที่ทำอาหารมื้อเย็นก็ตกเป็นของครูเถื่อนโดยชอบธรรม  เมื่อทำใจได้แล้วก็จัดแจงเกณฑ์เด็กพักนอนทั้งหลาย ชวนกันไปเก็บหน่อกะหล่ำซึ่งชาวบ้านแถวนี้เค้าปลูกกะหล่ำปลีเป็นรายได้หลักของครอบครัว ซึ่งหัวกะหล่ำปลีที่ตัดแล้ว เค้าจะปล่อยไร่ทิ้งไว้  ไม่มีการไถ่หรือกลบ เพียงแต่รอให้กะหล่ำมันตายเองตามธรรมชาติและช่วงนี้เองมันก็ยังอุตส่าห์ออกเค้าเรียกว่าอะไรหล่ะ? แต่ครูเถื่อนอย่างฉันจะเรียกมันว่า "หน่อกะหล่ำ" มันอร่อยกว่าหัวกะหล่ำปลีซะอีกนะ มันทั้งกรอบ ทั้งหวาน ยิ่งเก็บจากต้นสด ๆ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม.......



หน้าตาของพระเอกในเมนูวันนี้ "หล่อกะหล่ำ" แสนอร่อย

        

เด็ก ๆ ช่วยกันเก็บเจ้าหน่อกะหล่ำ เพื่อนำกลับไปทำอาหารเย็น


เมื่อทุกคนพร้อม รถพร้อมก็เป็นอันว่าออกเดินทาง ไร่ที่จะไปเก็บนี้เป็นของชาวบ้านที่เค้าใจดีอนุญาตเก็บได้ฟรี เก็บเท่าไหร่ก็ได้ ไม่อั้น 555 "ของฟรีมีที่ไหน?" ใคร ๆ ชอบถาม  ตอบตรง ๆ แบบแมน ๆ และไม่อ้อมเลยว่า "ของฟรียังมีอยู่ในโลก" เรื่องจริง

    

โฉมหน้าแก๊งหน่อกะหล่ำ กับรถ(วีโก้) ประจำโรงเรียน

เอาหล่ะ...กลับเข้ามาสู่โหมดการปรุงอาหาร.... เด็กพักนอนที่นี้ล้วนรู้หน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี   เด็กผู้ชายจะรับหน้าที่ไปหาฝืนซึ่งมีเยอะแยะในป่าหลังโรงเรียน ฟืนที่ว่านี้ก็เป็นแค่เศษกิ่งไม้ที่แห้ง ๆ ไม่ต้องถึงขนาดกับต้องตัดต้องฟัน อันนี้จะเน้นอย่างหนักแน่นว่าห้ามทำถึงแม้จะมีโอกาสก็เหอะเท่ากับว่าเป็นการปลูกฝังนิสัยไปในตัวด้วย....  ส่วนเด็กผู้หญิงก็จัดเตรียมวัตถุดิบที่หามาได้ มื้อเย็นของวันนี้เป็นเมนูถนัดของครูเถื่อนอย่างเรา นั่นก็คือ  มาม่าผัดผักใส่(วิญญาณ) หมูสับ  เมื่อทุกคนพร้อมก็ประจำตำแหน่งของตัวเอง  ฉันซึ่งเป็นผู้ใหญ่คนเดียว ณ ที่แห่งนี้ ก็แค่ทำหน้าที่คลุกเคล้าทุกอย่างให้เข้ากัน  เด็ก ๆ ช่วยกันล้างผัก ช่วยกันหั่นผัก ช่วยกันแกะซองมาม่าและซองเครื่องปรุง  และแล้วอาหารจานเด็ดก็ได้อุบัติขึ้น  จากนั้นก็เข้าสู่ขั้นตอนสำคัญนั่นคือการกิน



  
  
ลีลาของแม่ครัวจำเป็น

และเมื่อใดก็ตามที่ครูเถื่อนอย่างฉันแปลงร่างเป็น "แม่ครัว" รสชาดเป็นอย่างไรไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ หมดกะทะนะคร๊าฟฟฟฟฟฟ



โดย KungDoi

 

กลับไปที่ www.oknation.net