วันที่ เสาร์ กุมภาพันธ์ 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ครูหล้า...ตะกายดาว


ครูหล้า...ตะกายดาว

ครูหล้า....ตะกายดาว

                ครูหล้าเป็นคนอ้วน ต่ำ ผิวคล้ำจนเกือบดำ เสื้อผ้าแบบไหน ทรงไหน สีอะไร ครูหล้าไม่เคยคำนึงถึง ขอให้ใส่ได้เป็นใช้ได้   ดังนั้น  ใครแบ่งปันเสื้อผ้าเก่าให้ จะเล็กจะใหญ่  ครูหล้าไม่เคยปฏิเสธ    เครื่องสำอางก็มีเพียงแป้งราคาถูก กลิ่นฉุน  ครูหล้ารู้ตัวดีว่า เป็นคนขี้เหร่  เทียบกับครูคนสวย คนงามเขาไม่ได้  ความรู้หรือก็ต่ำกว่าครูคนอื่น  เป็นแค่ครู ม.6  ตั้งแต่บรรจุ จนถึงปัจจุบัน พยายามสอบวิชาชุดครู เพื่อยกระดับวุฒิทางครูกับเขาเหมือนกัน แต่ก็ไม่เคยสอบได้สักที  

                สมัยก่อนเขาเปิดสอบเพียงปีละครั้ง บางปีก็ไม่ได้อ่านหนังสือ หรือไม่มีหนังสืออ่าน  ซ้ำบางปีก็ไม่มีเงิน เพราะจะต้องเดินทางไปสอบต่างจังหวัด ค่ารถ ค่ากิน ค่าที่พักก็ไม่มี  โถ...สมัยนั้น ครู ม. 6 บรรจุได้เงินเดือนแค่ 450 บาทเอง  เรื่องที่จะเรียนเพิ่มเติมวันเสาร์อาทิตย์เหมือนสมัยนี้หรือ เมินเสียเถอะ แค่มีวิทยุ เอเอ็ม.ฟังก็โก้ที่สุดแล้ว  ครูหล้าจึงเป็นครูบ้านนอกที่สมบูรณ์แบบ สอนหนังสือไปวันๆ โดยไม่คิดถึงความก้าวหน้าในอาชีพครู

ถึงแม้ว่าความรู้จะต่ำ  ความสวยก็สู้คนอื่นเขาไม่ได้  แต่ความดีของครูหล้าก็คือ  เป็นคนโกรธยาก  ใครจะพูดจาประชดประชัน ว่ากล่าวเหยียดหยามอย่างไร  ครูหล้าก็ไม่ถือสา  ซ้ำยังเป็นคนมีน้ำใจ  ใครใช้ไหว้วานอะไรไม่เคยขัด  ทำได้ทุกอย่าง ทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ถ้าทำได้  ครูหล้าเป็นต้องโดดเข้าใส่ทันทีไม่มีเกี่ยงงอน  มีแต่ความจริงใจ ไม่มีพิษภัยและเล่ห์เหลี่ยมกับใคร 

                ครูหล้า ก็ไม่แตกต่างไปจากผู้หญิงคนอื่นๆ  ครูหล้าอยากจะมีผู้ชายรูปหล่อ   มีความรู้  มีฐานะดีมาเป็นคู่ครอง  แต่ความฝันนั้นดูจะเลือนหายไปกับวัน เวลาที่ผันผ่าน และอายุที่เพิ่มขึ้นทุกปี

 แต่ที่สุด  แม้จะไม่ได้ดั่งสมใจนึกเสียทุกอย่าง  แต่ครูหล้าก็ได้สามีคนแรก  สามีของครูหล้าเป็นหนุ่มชาวบ้าน ไม่มีงานทำเป็นหลักแหล่ง   ขี้เหล้าเมายาอีกต่างหาก  แม้ใครจะห้าม  ครูหล้าก็ไม่ฟัง  ครูหล้ามีความสุขกับสามีคนแรกได้เพียงปีเศษ    สามีก็หายหน้าไป ทิ้งลูกไว้ให้ดูต่างหน้าอีก 1 คน   ครูหล้าจึงต้องก้มหน้าก้มตาเลี้ยงลูก ท่ามกลางสายตาเยาะเย้ย เหยียดหยามและคำพูดซ้ำเติมให้ครูหล้าเจ็บปวด 

                ความหวังของครูหล้าในขณะนี้ก็คือ อยากมีแฟนใหม่อีกสักคน เพื่อจะได้มาช่วยปลอบใจและทำมาหากินเลี้ยงดูลูกซึ่งนับวันจะโตขึ้นเรื่อยๆ     แต่ความฝันอันสวยงามนั้นกลับสร้างความเจ็บปวดให้ครูหล้าซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า กับสามีคนต่อๆมา  เหมือนกับคนแรกไม่มีผิด

               ครูหล้าจึงไม่ต่างไปจากศาลาริมทาง  มีไว้ให้คนเดินทางมาพักชั่วครั้งชั่วคราวแล้วก็จากไป  บางคนคิดว่าครูหล้าคงจะมีเงินมีทอง เพราะเป็นครูมีเงินเดือน แต่พออยู่ไปก็รู้ว่า  นอกจากจะไม่มีเงินแล้วยังมีแต่หนี้สิน ขืนอยู่ไปก็ไม่ได้ประโยชน์สู้จากไปเสียยังจะดีกว่า

                ในที่สุดครูหล้าก็พบกับชายในฝัน ซึ่งเป็นความฝันที่ครูหล้าฝันมาตั้งแต่สมัยแตกเนื้อสาว  เขาเป็นคนมาจากที่ไหนไม่มีใครทราบ  เป็นคนมีหน้าตาท่าทางดี  แต่งกายสะอาดเรียบร้อย  พูดจาอ่อนหวาน  คนทั่วไปทราบจากคำบอกเพียงว่าเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ มาจากกรุงเทพฯ    ครูหล้ามีความสุขกับสามีคนนี้มาก  ทุกเย็นจะพากันไปนั่งตามร้านอาหารบ้าง  ไปพบปะพูดคุยกับนายอำเภอหรือนายตำรวจบ้าง  

ถึงตอนนี้ครูหล้าต้องปรับปรุงตัวเองอย่างมาก   เสื้อผ้า  ทรงผม    เครื่องสำอางไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่  ครูหล้าต้องหามาให้ได้   รถมอเตอร์ไซล์คันเก่ายี่ห้อคุรุสภาสีขาวที่ยังผ่อนไม่หมดนั้น ดูไม่สมศักดิ์ศรี   ครูหล้าออกรถยนต์ใหม่ให้สามีสุดที่รักอีกคันหนึ่ง  บ้านเก่าดูโทรม ครูหล้าก็เรียกช่างมาปรับปรุงตกแต่งให้สวยงาม มีโรงรถ  มีสนามหญ้า มีสวนหย่อมหน้าบ้านสวยงาม  มีโต๊ะสนามเป็นที่รับแขกของสามีที่มาแวะกิน แวะดื่มในยามเย็นๆ เกือบทุกวัน เหล้าดีราคาแพง โซดาเต็มลัง น้ำแข็งเต็มถัง มีพร้อมเสมอ

                มันเป็นช่วงเวลาความสุขสุดๆของครูหล้า ทุกวันจะมีข้าราชการ ผู้นำท้องถิ่น มาแวะเยี่ยมทักทาย และบ่อยครั้งที่ครูหล้าขอลางาน เพื่อตามสามีไปงานสำคัญในอำเภอและจังหวัด  วันไหนอยู่โรงเรียน ครูหล้าจะเล่าเรื่องที่ไปพบมา ให้เพื่อนครูฟัง ครูหล้ากลายเป็นคนสำคัญของโรงเรียนขึ้นมาทันที เพราะครูหล้ารู้จัก ผู้ว่าฯ นายอำเภอ สารวัตรใหญ่ (ผู้กำกับการสถานีตำรวจ) และใครต่อใครอีกมากมาย  ครูใหญ่ก็พลอยมีหน้ามีตาไปกับครูหล้าด้วย

ความสุขของครูหล้าช่างผ่านไปรวดเร็วนัก  เพียงไม่ถึง  3  ปี   ครูหล้ากลายเป็นครูคนใหม่  คนใหม่ที่อยู่โรงเรียนไม่ติด  เข้าออกโรงเรียนทางประตูหลังหรือไม่ก็มุดรั้วโรงเรียนเข้าออก  ต้องคอยหลบหน้าหลบตาผู้คน  

จะไม่ให้ครูหล้าหลบได้อย่างไรเล่า  วันๆหนึ่งมีแต่คนมาทวงหนี้  สามีคนดีก็หนีหายไปพร้อมรถยนต์และเงินสดอีกจำนวนหนึ่ง  ซึ่งทั้งหมดล้วนได้มาจากสารพัดการกู้หนี้ยืมสินของครูหล้าทั้งสิ้น สหกรณ์ครูฯ  ธนาคาร แถมหนี้นอกระบบอีก  ไม่มีใครรู้ว่าครูหล้าเป็นหนี้ทั้งหมดเท่าไหร่  ครูหล้าต้องหลบทั้งเจ้าหนี้และสายตาของเพื่อนครูรวมทั้งคนรู้จักที่มองมาอย่างสมเพช และเยาะเย้ยถากถาง

                ครูหล้าทนเจ็บช้ำอยู่ได้อีกไม่นาน ก็มีผู้ชายคนใหม่เข้ามาอีก  คนนี้ต่างจากคนก่อนมาก  ถึงจะเป็นคนรับจ้างหาเช้ากินค่ำ  แต่ก็ขยันขันแข็งทำมาหากิน รับจ้างทุกอย่างที่มีคนจ้าง  เลื่อยไม้  ผ่าฟืน  ดายหญ้า  หาปลา  เข้าป่า  หาเห็ด  สอยไข่มดแดง  ทำทุกอย่างที่ได้เงิน หรือทำทุกอย่างที่ไม่ต้องใช้เงินไปซื้อ จึงดูจะเป็นคนดีที่สุดเท่าที่มีมา  สามีคนนี้ช่วยให้ครูหล้าพอจะลืมตาอ้าปากได้บ้าง  แต่อยู่ได้ไม่นานสามีคนล่าสุดก็จบชีวิตลงด้วยโรคร้ายที่กำลังฮิตกัน ทิ้งให้ครูหล้าอยู่กับลูกๆและโรคร้ายที่ติดจากสามีเป็นที่ระลึก    ซึ่งครูหล้าก็ไม่แน่ใจอีกนะแหละว่าโรคร้ายนี้เป็นของฝากหรือของแถมจากใครระหว่างตัวเองกับสามีคนก่อนๆหรือกับคนล่าสุดที่เสียชีวิตไปแล้ว

                ครูหล้ามีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานก็ตามสามีคนล่าสุดไป  เป็นการจบชีวิตที่มีแต่ความเจ็บปวด รันทด ขมขื่น ของครูหล้า  ซื่งขณะนี้ อาจจะเป็นวิญญาณที่สงบสุขอยู่กับสามีคนสุดท้ายที่มีความรัก ความจริงใจให้กับครูหล้าอย่างแท้จริง   หรือไม่... ครูหล้าก็ยังคงตั้งหน้าตั้งตาแสวงหาเทพบุตรในฝันอยู่ต่อไป   ใครจะไปรู้ ..... “แด่ครูหล้า ผู้มีแต่ให้”

#

                                         วัชระ    ศรีคำตัน

                                             vatchara_4@hotmail.com

ภาพ / ครูบ้านนอก

โดย vatchara_4

 

กลับไปที่ www.oknation.net