วันที่ อังคาร กุมภาพันธ์ 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดอยลาง กลางสายหมอก ... กุมภาพันธ์ 2555


ดอยลาง กลางสายหมอก ... กุมภาพันธ์ 2555

"ดอยลาง" ... คงเป็นชื่อต้นๆที่นักดูนกแทบทุกคนต้องหวังที่จะไปเยือน ด้วยเป็นสถานที่ที่ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งดูนกและถ่ายรูปนกที่สุดยอด มีนกสีสวยแวะเวียนมาให้กดชัตเตอร์กล้องอยู่มากมาย

ฉันเองก็เคยแวะเวียนไปที่ดอยลางหลายครั้ง ... ปีนี้ไปมาแล้ว 2 ครั้งที่ห่างกันเพียงแค่ 2 สัปดาห์ บทความในวันนี้จึงเป็นการนำภาพบรรยากาศและภาพนกของทั้งสองทริปมารวมกัน

การเดินทางสู่ "ดอยลาง" ... เมื่อออกจากเส้นทางฝางและแม่อายที่เส้นทางค่อนข้างจะราบเรียบ เหยียดตรง ให้ความรู้สึกที่ปลอดภัยได้ว่าถึงจุดหมาย ...

หากแต่เมื่อเลี้ยวเข้าเส้นทางสู่ยอดดอย เส้นทางเริ่มคดเคี้ยว และหลายช่วงเส้นทางถนนดินลูกรังนั้นขรุขระ เป็นหลุม เป็นบ่อด้วยร่องน้ำเก่า ทำให้การไต่ขึ้นไปนั้นไม่ง่าย ส่งให้ทั้งคน ทั้งรถต้องใช้เรี่ยวแรงและกล้ามกลีบหัวใจในการเข็นหัวรถสู่ยอดดอย ... ผู้โดยสารโยกเยกไปมาตามดีกรีความเอียงของสโลปเขา

แต่ถึงกระนั้น พอถึงช่วงที่ลมหนาวกรีดกัดดงดอย นักนิยมธรรมชาติและนักดูนกก็ไม่เคยปล่อยให้ยอดดอยเงียบเหงา ... เช่นเดียวกับในช่วงมรสุม เส้นทางที่สูงชันดูเหมือนจะกลายเป็นความท้าทาย เปี่ยมรสชาติ

จะว่าไปแล้ว "ดอยลาง" ก็เป็นส่วนหนึ่งของ "ดอยผ้าห่มปก" ซึ่งถือว่าเป็นดอยที่สูงเป็นอันดับสองของประเทศไทย ... สภาพอากาศบนดอยลางจึงหนาวเย็นเช่นกัน ในช่วงฤดูหนาว ตอนกลางวันอุณหภูมิจะอยู่ในช่วง 12-15 องศาเซลเซียส แต่ทันที่ที่ดวงอาทิตย์จูบลาโลกลับสันดอยไป จากตัวเลข 2 หลักก็จะเหลือแค่เลขตัวเดียว และมาถึงจุดหนาวเหน็บที่สุดก็ในช่วงรุ่งสาง ...

แน่นอนค่ะ การค้างแรมบนดอยแห่งนี้กับอุณหภูมิอย่างที่เล่ามาแล้วจึงเป็นความท้าทายอีกรูปแบบหนึ่งของนักแรมทาง นอกเหนือจากการมาแสวงหานกบนดอยแห่งนี้

"ดอยลาง" ช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ของปีนี้ ... ในตอนเช้ามีสายหมอกจางๆลอยต่ำเรี่ยๆพื้น ไอเย็นที่กระทบกับผิวหน้า นำมาซึ่งความรู้สึกสดชื่นมากมาย จนอยากจะวิ่งไล่ไขว่คว้าสายหมอกสวยเหมือนเด็กๆ

ด้านบนเป็นภาพบรรยากาศ ณ จุดชมวิวและสถานที่กางเต้นท์ ซึ่งปัจจุบันได้รับการพัฒนาให้เป็นที่รองรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการมาสัมผัสกับวิวสวยๆ ทะเลหมอก พระอาทิตย์ขึ้นและตก ดอกไม้ พรรณไม้สวยๆที่แหล่งท่องเที่ยวเมืองเหนือควรจะมี

ท่ามกลางสายลมเย็น และเส้นหมอกสวย ... เราต่างพยายามสอดส่ายสายตาหานก

นกในช่วงที่เราไปเยือนดูจะขี้อายอยู่ไม่น้อย จึงไม่ค่อยออกมาโชว์ตัวสักเท่าไหร่ ... แต่เราก็ไม่เหงาค่ะ เพราะหันมาถ่ายรูปคนกันเองกันซะงั้น

เราแวะไปที่วัดปางต้นเดื่อ ตรงทางขึ้นดอยลาง ... จากที่นี่สามารถมองเห็นหมู่บ้านใกล้เคียงที่สร้างลดหลั่นกันไปตามสโลปของภูเขา ดูมีมิติที่งดงาม ท่ามกลางแสงแดดที่สะท้อนกลับมา

สัตว์เลี้ยงของชาวบ้าน ... ฉันชอบสีสันจัดจ้าน และความขี้เล่นของเจ้าไก่ตัวนี้มาก มันเดินไปมา จิกหาอาหารที่ตกอยู่ตามพื้น ก่อนที่จะโก่งคอขัน ... น่าจะเป็นการเรียกหาตัวเมีย หรือเรียกไก่ตัวอื่นๆมาร่วมวงเสวนาก็ไม่รู้

นางเอ๊ก .. นางเอก .. แต่เธอก็น่ารักในแบบของเธอ

ภาพนี้ถ่ายที่บริเวณวัดปางต้นเดื่อ .. ฉากหลังส่งให้ภาพเด่นขึ้นมามากมาย แต่ไม่วายโดนเพื่อนๆแซวว่า มีไก่มาแย่งซีนซะนี่ ..

ก่อนจะถึงบริเวณฐานที่นั้งของตำรวจตระเวนชายแดน อันเป็นสถานที่ที่เราจะไปกางเต้นท์และตั้งฐานหุงหาอาหาร ... เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเล็กๆไม่กี่หลังคาเรือน ที่มองเห็นนาข้าวที่ผ่านการเก็บเกี่ยวไปแล้ว ในท้องนาจึงมีแต่ดินแห้งๆและซากต้นข้าว

เรือนนอนหลังน้อย พื้นที่ปลูกผักสวนครัวที่ล้อมรอบด้วยรั้วไม่ไผ่กันสัตว์เลี้ยงเข้าไปทำความเสียหาย รวมถึงปศุสัตว์ที่เดินไปมาอย่างอิสระ ... ดูจะเป็นภาพของวิถีชีวิตชนบทที่เราเห็นจนเจนตาในสังคมนอกเมืองใหญ่ ... ที่นี่นาฬิกาออกจะเดินช้ากว่าในเมืองที่เจริญแล้วมากมายนัก

ความสุขแบบควายๆ ... ดูไปก็เรียบง่ายดี ไม่ต้องมีข่าว ไม่ต้องรับรู้ความสับสนวุ่นวายเหมือยมนุษย์อย่างเรา

นกประจำจุด ประจำหมู่บ้าน ... ที่บินร่อนไปมา สามารถเห็นได้ไม่ว่าจะมาเยือนในฤดูไหน ทั้งเหยี่ยวหน้าเทาเจ้าเก่า .. เหยี่ยวทะเลทราย .. เหยี่ยวรุ้ง

บริเวณนี้สามารถเจอนกเขาพม่าได้เป็นฝูง .. กะเต็นธรรมดา นกปรอด นกยอดหญ้าหลังดำ และนกอีกบางชนิด

เพื่อนนักดูนกของฉันหลายคนบอกว่า การได้ออกมาผจญภัยดูนกบนดอย ทำให้รู้สึกกะปรี้กะเปร่า เป็นหนุ่ม เป็นสาวมากขึ้น ... และ Feeling old is just a state of mind !!

จำได้ว่าเมื่อปีที่แล้วขึ้นมาถึงดอยลาง มีสุภาพสตรีท่านหนึ่งที่มาเยี่ยมทหารซึ่งเป็นญาติที่ประจำการอยู่ที่ฐาน ตชด. แห่งนี้ เธอถามฉันว่า ... "คุณถ่ายรูปสาวน้อยแก้มแดงหรือยัง?"

การมาเยือนในต้นปีนี้ ฉันไม่เห็น "สาวน้อยแก้มแดง" หรือนกกะรางแก้มแดง ชนิดนั้นเลยสักตัว ... จะมีก็แต่ กะรางหัวแดง ที่แวะเวียนมาคุ้ยหาอาหารใกล้ๆกับที่ตั้งเต้นท์ของเพื่อเรา ... ใกล้จนรู้สึกว่าสามารถจะเอื้อมมือไปลูบหัวนกได้เลย

ช่วงที่เราไปเยือน นกกินปลีมีให้เห็นน้อยมาก เมื่อเทียบกับครั้งก่อนๆ ... ยังโชคดีที่สามารถเห็นเจ้านกสุริยันบางตัวออกมาวุ่นวาย ง่วนอยู่กับการดูดน้ำหวานจากดอกนางพญาเสือโคร่งที่บางสะพรั่งอยู่ข้างทาง

ณ จุดชมวิวที่สวยที่สุดบนดอยลาง ที่ซึ่งด้านหนึ่งเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อนและอีกด้านหนึ่งเป็นหุบเหวลึก หรือบริเวณที่หลายคนเรียกเนิน อนาคิน สกายว๊อกเกอร์ เพราะเป็นจุดที่มีการนำนกแร้งสีน้ำตาลหิมาลัยมาปล่อยให้กลับสู่ธรรมชาติเมื่อหลายปีก่อนนั้น ... ในวันที่ฉันผ่านไป พบว่ามีการเผาหญ้าที่ขึ้นตามเนินเขา ทำให้ต้นไม้ พงหญ้า และต้นดอกพู่นายพลหรือราชาวดีหลวงอันเป็นสวรรค์ของนกกินน้ำหวาน เช่นนกกินปลี ถูกเผาราบเรียบไปเช่นกัน ... นัยว่า เป็นการทำแนวกันไฟป่า

นกต่างๆทั้งที่เป็นนกประจำถิ่น และนกที่อพยพผ่านมาชั่วคราว ที่เคยใช้สถานที่แห่งนี้เป็นบ้าน และแหล่งอาหาร ทั้งนกจาบปีกอ่อน นกปรอด โพระดก ระวังไพร กระทา ฯลฯ ต่างหายวับไปกับตา ... รวมถึง นกเทพอย่าง กินปลีหัวสีไพลิน ที่หาดูได้ยากมาก ที่หลายคนอยากจะยลโฉม

Cutia ... นกขัติยา นกในฝันของนักดูนกและถ่ายรูปนกหลายคน เป็นนกที่นับว่าหาตัวดูได้ยาก ฉะนั้น เมื่อได้ข่าว นักเลงนกจากทั่วสารทิศก็ต้องหาเวลาปลีกวิเวกมาดูและถ่ายภาพกันทั่วหน้า

ฉันโชคดีที่บังเอิญเห็นนกชนิดนี้เมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน ... แม้ว่านกขัติยาทั้ง 3 ตัวที่เห็นจะเกาะหากินสูงมาก และฉันไม่มีขาตั้งกล้องไปด้วย แต่ดีใจที่สามารถเก็บภาพมาได้เล็กน้อย

ที่เห็นในภาพเป็นนกขัติยาตัวผู้ ส่วนตัวเมียนั้น ภาพสะเปะ สะปะมาก ... หากจะได้รูปเต็มตัวคงต้องตัดเอารูปนั้น รูปนี้มาปะติด ปะต่อกัน เป็นจิ๊กซอ

ติ๊ดหน้าเหลือง ... ถ่ายรูปได้ชนิดเดียว ส่วนนกติ๊ดหัวแดง (Black-throated Tit) ซึ่งเป็นนกประจำถิ่น (ที่พบไม่ง่ายนัก) ทางภาคเหนือที่พื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลปานกลางตั้งแต่ 1,500 เมตรขึ้นไปนั้น ถ่ายรูปไม่ทัน

Mr. & Mrs. Niltava ... เห็นทีไรก็อดใจไม่ถ่ายรูปไม่ได้

ปรอดที่มีลักษณะโดดเด่น ... ชอบสีเขียวที่แปลกตา และลักษณะหัวที่เปี่ยมเอกลักษณ์

นกชนิดนี้ก็ห็นน้อยมากในทริปนี้ ...

พญาไฟใหญ่ ...

นกที่มาเป็นเวฟ แล้วหยุดพักที่ต้นมันปู เพื่อกินลูกไม้ที่สุกเหลืองอร่ามอยู่หลายต้นตามทางเดิน ... หลายครั้งที่เกิดอาการกดชัตเตอร์ไม่ถูกว่าจะตามตัวไหน ... ผลลัพธืส่วนใหญ่เลยอดซะทั้งหมด ... เฮ้อๆๆๆๆ

นักเลงคุมซอย ... นกหางรำดำ เป็นนกที่มีอยู่มากมายในบริเวณดอยลาง และมักจะวางก้ามคอยรุมไล่นกอื่นๆที่มาหากินในบริเวณเดียวกัน

เสือแมลง ... ในทริปนี้พบทั้ง เสือแมลงปีกแดง และเสือแมลงคอสีตาล

ที่น่าสนใจคือ ... เราพบกะทาป่าไผ่ และกะทาคอสีแสดอยู่พอสมควร ... เอาไว้ครั้งต่อๆไปอาจจะโชคดี สามารถถ่ายรูปมาฝากกันได้ค่ะ

โดย Supawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net