วันที่ อังคาร กุมภาพันธ์ 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อินเดียในดวงตาข้าพเจ้า


"""อินเดียในดวงตาข้าพเจ้า"""

...อินเดียบอกอะไรให้ข้ารู้
 
ในสิ่งที่ข้าดูและข้าเห็น
ถ้อยคำข้ากับเรื่องราวที่เขาเป็น
ดูอ่อนด้อยกับประเด็นที่เร้นลึก

บ้านอินเดียง่ายง่ายใช้ดินอิฐ
เป็นมิตรกับหญ้าฟางผนังผนึก
คล้ายผุพังร้างจริตความคิดนึก
คล้ายครึ่งตึกครึ่งกระต๊อบอยู่รอบราย

อินเดียเกิดกับดินกินกับน้ำ
 
อาบเหงื่อจนตัวดำในแดดฉาย
แพะกับวัวดั่งตัวตนที่ไม่ตาย
กลมกลืนกับความหมายของชีวิต

อินเดียอยู่กับความจริงและความเชื่อ
 
เป็นหนึ่งเดียวกับเลือดเนื้อแนบสนิท
ต่างวรรณะรูปนามต่างความคิด
ร้อยพันปริศนาหนึ่งอารยธรรม

อินเดียยังไถนาด้วยวัวควาย
 
ท้าทายโลกไฮเท็คที่เขกขย้ำ
ยังใช้เลื่อนใช้ล้อที่ต่อทำ
เกวียนยังนำเมล็ดรวงแห่งความรัก

อินเดียมีขอทานเพื่อทานมัย
 
แทนบันไดถวายเทพผู้ทรงศักดิ์
แม้ใครมิอาจเห็นเป็นอริยมรรค
โลกก็ได้ประจักษ์มรรคฮินดู

อินเดียมีใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม
 
มีภาพพิมพ์สงบเย็นความเป็นอยู่
มีดอกไม้ในดวงตาเปิดประตู
ต้อนรับผู้มาเยือนอย่างเพื่อนมนุษย์

อินเดียคือปิยมิตรของธรรมชาติ
 
คือญาติแห่งพืชสัตว์บริสุทธิ์
บนหลังคาใต้เพิงครัวมีถั่วคุด
มีบ่อขุดน้ำขังรางหญ้าวัว

อินเดียชินกับเหย้าเรือนที่เปื้อนฝุ่น
 
มักคุ้นกับฝนฟ้าหลังคารั่ว
คล้ายชีวิตแค่ปรารถนาผ้าพันตัว
มีที่ให้ซุกหัวก็เพียงพอ

อินเดียทุกแมกมุมชุมชีวิต
 
มีภาพเปิดและปิดให้คิดต่อ
มีความงามมีความฝันดังป่านปอ
เชื่อมต่อมโนคติจิตวิญญาณ

อินเดียทั้งแผ่นดิน...คืออินเดีย
 
แม้เคยเสียเอกราชไม่ร้าวฉาน
ยังดำรงอัตลักษณ์บรรพกาล
มิเหมือนบ้านเมืองอื่นกลืนน้ำตา

มองอินเดียเห็นโลกอินเดียกว้าง
 
แม้ทุกอย่างมีให้ดูอยู่เบื้องหน้า
แต่ไม่เห็น..."ขี้เหล้าเมายา"
เห็นแต่คนดื่มชากิน “จะปาตี”

ไม่เจอะเจอ “เซเว่นอีเลฟเว่น”
 
ไม่เห็น “ปั๊มสะอาดอวดห้องฉี่”
ไม่พบ “โลตัส” และ “บิ๊กซี”
ไม่มี “แก๊งซิ่งมอเตอร์ไซค์”

อินเดียในดวงตาข้าพเจ้า
 
มีภาพเงาซ้อนทับมินับได้
เป็นดั่งตรรกศิลาชีวาลัย
ที่ต้องเรียนด้วยจิตใจอย่างแท้จริง


ศิวกานท์ ปทุมสูติ
บันทึกที่พุทธคยา, รัฐพิหาร, ประเทศอินเดีย
ศุกร์ที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
ระหว่างเส้นทางอินเดียศึกษา ๒-๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕









































โดย ธมกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net