วันที่ พุธ กุมภาพันธ์ 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดูการถ่ายทอดประชุมสภา...แล้วนึกถึงหมา(สุนัข)


วันนั้นผมกลับนึกถึงหมาใหญ่สองตัว..ตัวหนึ่งนั่งอยู่บนโต๊ะสูง  เป็นหมาที่เจ้าของจับไปนั่ง   ด้วยคงเอ็นดูว่าเป็นหมาแสนรู้ที่เชื่อฟังคำสั่งได้ดี  มันก็ได้แต่นั่งลำพองว่า..ตนคือจ่าฝูงที่ควบคุมฝูงให้สงบได้  แต่เสียดายที่เป็นหมาไม่ดุไม่สู้ใคร  ใครจะแยกเขี้ยวยิงฟันก็เฉย  จะกัดตอบแยกเขี้ยวตอบบ้างก็เฉพาะหมาต่างคอกเท่านั้น

ส่วนในคอกนั้นมีอยู่หลายตัวที่เป็นหมาเกเร  มีอยู่ตัวหนึ่งที่ดูแล้วมีพละกำลังดีกว่าเพื่อน  แต่เกเรไม่ยอมใครตัวไหนทั้งนั้น  ยกเว้นเจ้าของที่เป็นนายมัน  เจ้านายมันเองก็เอือมระอาในความมีนิสัยอันธพาลมันเต็มที  แต่ก็ยังมีเรื่องชอบใจที่มันปกป้องนายแบบถวายชีวิต  จึงมิได้ตักเตือนสั่งสอนมัน  มันจึงมีนิสัยเสียจนเคยชินกลายเป็นสันดานติดตัว

วันนั้นหลังจากมันเที่ยวไล่กัดตัวอื่นในฝูงจนหงอหมดแล้ว  ก็แอบไปกัดฝูงอื่น  หัวหน้าที่นั่งบนโต๊ะทั้งขอร้อง  ทั้งดุให้อยู่ในความสงบ  อย่าไประรานผู้อื่น  มันก็หาเชื่อฟังไม่มันกลับหันมาระรานหัวหน้าที่นั่งบนโต๊ะสูง  ไม่เชื่อฟังหัวหน้า  ทั้งยังแสดงพละกำลังว่าตนเองเหนือกว่า

ส่วนหัวหน้าเองก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น  ด้วยรู้ว่าเจ้านายรักมัน  ขืนลงไปกัดก็มีแต่จะเจ็บตัวเปล่า  ดีไม่ดีเจ้านายพาลจะเกลียดเอาด้วย  แม้ตัวที่คอกข้างเคียงจะตะโกนบอกว่า  เจ้าหมาเกเรตัวนั้นไปกินอาจมมาจนผิดสำแดงจนเป็นบ้าไปแล้ว  ตัวหัวหน้าฝูงก็ไม่สนใจ  ไม่กล้าแตะต้องเจ้าหมาเกเรตัวนั้น  ไม่กล้าแม้แต่จะใช้อำนาจของหัวหน้า  ทำได้เพียงแต่ให้เลิกแล้วกันไปเท่านั้นเอง

ภาพที่ผมเห็นวันนั้น  เป็นดังที่ผมเล่ามาจริงๆ…คนเป็นหัวหน้า  คนเป็นประธานหากไม่รู้บทบาทหน้าที่ตนเองมี  หรือรู้ ...แต่ไม่ใส่ใจทำตามบทบาทหน้าที่ที่ตนเองมี...คือไม่ทำตามอำนาจและหน้าที่ที่ตนเองได้รับมอบหมายมาให้ทำ  เกียรติยศจึงไม่บังเกิดแก่ผู้นั้น

ธนธัช  โกศิริสันต์

 

 

โดย tanatach

 

กลับไปที่ www.oknation.net