วันที่ จันทร์ มีนาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เดินทาง...อย่างเป็นสุข...ผ่านไต้หวัน ...


หลังจากเดินออกจากไฟล์ที่ยาวนาน 13 ชม. ข้าพเจ้า ตื่น...ดูหนัง

ตามโปรแกรมให้เลือกอย่างน้อย สองเรื่อง และ

ตามด้วยรายการ โชว์อีก หลายรายการที่มี ข้าพเจ้าพยายามทำตัว

ตามสบายนี่คือห้องนอน และบ้านเคลื่อนที่ในอากาศก่อนที่ห้องนั่งเคลื่อนที่

จะลงสู่พื้นดิน ในอีก 13 ชั่วโมงบนเพดานบินที่ศูนย์ญากาศ

นอกแรงดึงดูด ที่พ้นแรงต้านของมวลเมฆด้วยความเร็วของ

เครื่องบินโดยสารขนาด โบอิ้ง 777 มีทั้งหมด สองชั้น รองรับนักเดินทาง

จากฝั่งตะวันตกของประเทศในทวีปอเมริกา...สู่ ตะวันออกเฉียงใต้ทวีปเอเชีย...

อาหารของคนเดินทาง มื้อตรงหน้าข้าพเจ้าหากไม่นึกถึงรายละเอียด ก็เป็นเพียงอะไร

ที่ผ่านๆไป แต่ในความที่ผ่านที่ไม่ธรรมดา ของการบำรุงกำลังของวิธีการนำเสนอนี่สิ

เป็นเทคนิคที่...สำคัญมาก ทำให้ต้องสัมผัสทั้งลิ้นและการลิ้มลองมื้อ...

พิเศษ...โดยแท้

 

 

 

 
 
น้ำซุปขาหมูที่สนามบินไต้หวันในร้านบนเฉลียงชั้นลอย
ด้านในเยื้องๆกับ ร้านพักผู้โดยสารพิเศษ
ของสายเที่ยวบินของไฟลน์ที่ข้าพเจ้า
และไฟลน์อื่นๆ มารวมกันที่นั่น แยกออกจากทางเดิน
ไปสู่ดิพาร์ทเมนสโตว์ที่หรูหรา ขายสินค้าปลอดภาษี
ลายตาไปด้วยแบร์ดนยี่ห้อต่างๆ พออาหารลงถึงท้องก็นึกถึงว่าอืม...
เราได้มาถึงไต้หวัน และกำลังจะผ่านไป แต่ก่อนที่
จะผ่านไปนั้นในท้องต้องพกพานำเอาสิ่งที่
ความนึกคิดบอกว่าอย่าพลาดรสชาด ต่อจากนี้
ร้านติ๋มซำในอาคารฝั่งดิพาร์ทเมนสโตว์ ขึ้นลิฟท์ไปอีก สองชั้นลอย
และก็พบกับซุ้มร้านอาหารที่อยากออร์เดอร์มา
นั่งรอเที่ยวบินไฟล์นที่จะมาถึง เมืองไทย โอ้...พระเจ้า
แล้วท้องของข้าพเจ้าจะมีเนื้อที่บรรจุไหมนี้ ...
เยอะมากจนนึกในใจว่า เอาน่า ค่อยๆเคี้ยว
เดี๋ยวก็หมดไปเอง แต่ความที่นั่งเครื่องนาน...
ในบริการตลอดเส้นทางอากาศ ข้าพเจ้าก็ถูกปลุกด้วยการทานอาหาร
อย่างน้อยสองครั้งแล้ว ใจที่มาดหมายว่า ถึงไต้หวัน
จะขอบรรจุติ๋มซำ...สักมื้อในปีนี้ เที่ยวบินนี้แล้วจะได้
ถึงบ้านด้วยไม่ต้องไปนั่งทานอาหารก่อนกลับเข้าบ้าน
 


 
 
 คิดถึงบ้านจังค่ะ ขอบอกว่าอยู่ที่ไหนๆ ในโลกก็ไม่เป็นสุขเท่าอยู่
บ้านเมืองไทยของเราหรอกค่ะ ต่อให้มีสิ่งที่พูนสุขทางวัตถุ
และทางใจก็ยังจะมีข้อต่อรองกับ ตนเองเสมอว่า กลับไปบ้านไปเที่ยว
หรือพักผ่อนเติมพลังดีๆ เอาความมั่นใจ กลับไป
อีกแผ่นดินจะได้มีพลังใจทำงานและทำหน้าที่ของเรา
ให้สมบูรณ์การเรียนรู้สิ่งใหม่ในชีวิตนั้นมีทุกวี่วัน
สำหรับข้าพเจ้าเอง มันมาให้ได้มี สมองที่ตื่นเต้นกับ
บทบาทบริบทใหม่ๆ ทุกเรื่อง จากวิธีการ
ดำเนินชีวิตที่เหมือนจะคล้ายๆกัน ที่จริงๆนั้น ไม่เหมือนกัน
แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง...ข้าพเจ้ามีประสพการณ์ที่เหนือความคาดหมาย
มากมายที่ไม่รู้ เขียนบล๊อคใส่ในหน้าสร้างเมล์
แต่ไม่เคยได้ส่งเลยเพราะทำเป็นบึนทึกแบบร่างไว้
และก็ไปลงภาพตามมาภายหลังตอนที่เครื่องลงถึงพื้นและก็ได้
ส่งทุกสิ่งตามไปในแต่ละเรื่องราว
ของเหตุการณ์ รวมถึงในความถนัดของตนเอง
เหมือนจะเขียนเรื่องแบบเล่าๆ มากกว่าเป็นบทความ
แต่ในความหลากหลายในหน้าเพชของ...นามปากกาซันญ่า ...
รู้สึกว่าอิสระทางความคิดและส่งเรื่องราวถึงเพื่อนๆ
โดยทั่วไปในโซเชียลมีเดี่ย ได้อย่างรวดเร็ว
ส่งลิงค์จากงานเขียนดีๆ ของเพื่อนๆ บล๊อคเก้อร์ ที่ตัวเองชอบและเห็นประโยชน์
ต่อไปด้วยทวิชเตอร์ และเฟ๊ดบุ๊ค และ เมล์ส่งต่อ ไปด้วยระบบ
คลิกส่ง มันช่างง่ายกว่า ติดแสตมป์ส่งทางจดหมาย
มากมาย แต่ข้าพเจ้าก็ต้องยังไม่ลืมที่จะไป รับจดหมายค่าสาธารณูปโภค 
ที่ตู้ไปรษณีย์อยู่ทุกอาทิตย์อยู่ดีประโยชน์จาก
จดหมายติดแสตมป์นั้น มีมากและสำคัญกับทุกคนโดยรวม ในสังคมสากล

 
 

 
 
ช่างดีเสียจริงๆเลยที่ได้ผ่านมาเส้นทางตรงนี้เพราะความที่ไม่อยาก
แค่เพียงผ่านไปเท่านั้นจึงเติมเต็มกับการหาสิ่งที่น่าใส่ใจเพื่อจะได้สัมผัส
อย่างมีสีสรรและมีความสุข ต้องตักตวงเพิ่มเติมตามที่จะได้รับโอกาสนี้
มนุษย์และสังคมที่กลมกลืนกันยิ่งค้นคว้ายิ่งสนุกกับทุกเรื่องราวที่ประสบ
พบเห็นก็ถือได้ว่าเราเดินทางไปพร้อมท่องเที่ยว ไปกับสถานที่ต่างๆ
ที่ได้ผ่านไปและกำลังจะไปให้ถึง เมืองไทยและความเป็นอยู่เรื่องของ
ผู้คนที่ได้สัมผัสมิตรและเพื่อนยิ่งได้รู้จักกับคนมากก็ยิ่งทำให้ได้รู้จักกับ
ที่มาที่ไปที่สำคัญของแต่ละคนแต่ละเรื่องราว ...รับรองได้ว่าแต่ละคนแต่
ละสถานที่นั้น...ไม่ธรรมดา เช่นที่ข้าพเจ้าเข้าใจ แต่แรกจริงๆ

 

 
 การที่เวลาหมุนความเจริญเติบโตก็หมุนส่งวงล้อชีวิตบดล้อแห่งประสพการณ์
อย่างละเอียดไม่ลดละในสิ่งที่เราต้องรู้และรับต่อความเป็นไป ในแต่ละเหตุ
และผล ข้าพเจ้ารู้จักวิทยาลัยที่ยิ่งใหญ่ในโลกใบนี้ ยังไม่หมด และไม่ดีพอ
แต่ณ.ช่วงเวลานี้ ข้าพเจ้าพอใจแล้วที่ได้ลิมรสชาดของการ เป็นคนที่มีความ
เป็นตัวของตัวเองพร้อมกับขอบคุณ ทุกรสชาดชีวิต ทั้งอิ่มอร่อย และฝืดเฝื่อน
เป็นบางช่วงบางตอนของ...วันเวลา โดยที่บางครั้งก็ไม่รู้หรอกว่า นำพาความ
สุขมาก หรือทุกข์มากเพียงใดให้กับชีวิตตนเอง เช่นเดียวกับการที่ต้อง
พาตัวเองท่องเที่ยวแสวงหาจุดหมายของความมุ่งมั่น ไม่ได้สะดวก และสบาย
และในหลายๆโอกาสก็ปรอดโปร่ง...ไร้ปัญหาคละๆกันไป อีกไม่นานข้าพเจ้า
ก็จะพาตัวเองไปกลมกลืนกับวงษ์เผ่าที่ระลึกถึง...ด้วยใจจดจ่อ
แล้วพบกันใหม่ในเรื่องเล่า ต่อไป
ด้วยจิตคาราวะ
ซันญ่า
ขอบคุณภาพอาหารมื้อที่ตั้งใจรัปทานจากสนามบินไตหวัน
ยินดีที่เพื่อนแวะมาอ่านและต้องขออภัยหากข้าพเจ้าไม่ได้กลับไป
เยี่ยมเพื่อนๆ ในหลายโอกาส แต่จะไปกดโหวตฝากไว้แทนคำขอบคุณ
.
.

......

Thank u Music

From Kenny G

"""""

โดย ซันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net