วันที่ พฤหัสบดี มีนาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รู้ใช่ไหม แม่มีคนเดียว และหาซื้อไม่ได้


๐ เนิ่นนับนานผ่านล่วง แล้วดวงใจ
สังขารแทบไม่ไหว แล้วลูกเอ๋ย
กี่ร้อนผ่าว หนาวพรมลมรําเพย
ก็เช่นเคยอ้างว้างเส้นทางรอ

๐ ยังหวังเจ้ามาสู่ทุกตรู่สาย
คือความหวังสุดท้ายแล้วซิหนอ
ฝืนร่างกายโอดโอยและโรยรอ
ได้กอดเจ้าเคล้าคลอสักครั้งครา

๐ แม่ยังอยู่ที่เดิม ที่เริ่มท้อง
จวบเจ้าร้องส่งเสียงไร้เดียงสา
เฝ้าแต่มองถ้วย-ช้อน เคยป้อนยา
ก็ต้องหลั่งนํ้าตาเพราะห่วงใย

๐ หนาวนักแม่ก็อุ่นด้วยกรุ่นฟืน
ค่อยค่อยก่อต่อคืน ยังทนไหว
หลังคารั่วนิดหน่อย ก็ปล่อยไป
ฝนกระเซ็นมิเป็นไร เดี๋ยวก็เช้า

๐ มีก็แต่ผ้าผวย ย้วยและขาด
เย็บทีไรก็พลาด โดนแผลเก่า
ตามันพร่า มือแม่ก็สั่นเทา
ตามประสาคนเฒ่าอยู่เฝ้าเรือน

๐ ลูกอยู่เย็นเป็นสุข นะลูกรัก
ถ้าเหนื่อย-เหงา ก็พักไปหาเพื่อน
อย่ามีไข้มีเจ็บมาเยี่ยมเยือน
ทุกคําเตือนห่วงหาและอาทร

๐ แม่จะฝืนลมใจ ไว้เพื่อลูก
และจะฝืนกระดูก อันผุกร่อน
หวังเห็นเจ้าสักตื่น กลับคืนคอน
ไม่อยากรอที่เชิงตะกอน อย่างเดียวดาย

...........................

..เพลงผ้า..

๑๕ มีนาคม ๒๕๕๕

ขอบพระคุณพระอาจารย์ครูหยาดกวี และครูกลอนทุกท่าน
ขอบคุณภาพจากเฟสบุ๊ค คุณหมอ สารภี
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยือนค่ะ

โดย เพลงผ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net