วันที่ ศุกร์ มีนาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ตลาดน้ำพัทยา..หรือเรากำลังโหยหาวิถีชีวิตวันวานที่หายไป


ตลาดน้ำพัทยา..หรือเรากำลังโหยหาวิถีชีวิตวันวานที่หายไป

ท่ามกลางแดดบ่ายที่ร้อนอบอ้าว และรถราที่วิ่งสวนกันวุ่นวายของเมืองพัทยาซึ่งเจริญทางวัตถุปลูกสร้างอย่างไร้ขีดจำกัดและผู้คนพลุกพล่านไร้ระเบียบ..เราเดินออกมาจากรับประทานอาหารเที่ยงที่ร้านอาหารชื่อดังแถวนาเกลือ “มุมอร่อย”   ...แล้วเราแวะเข้าไปในร้านขายไอศกรีมที่อยู่หน้าร้านมุมอร่อย ซึ่งดูน่ากินมากๆ มีผลไม้ต่างๆ หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ราว 30 กว่าชนิด สีสวยงาม อาทิ มะม่วง สตรอเบอร์รี เงาะ ลำไย กีวี กล้วย ลูกชิด ถั่ว ข้าวโพด ฯลฯ  ใส่อยู่ในช่องๆ สำหรับตักราดหน้าไอศกรีม

        

ฉันถามเด็กสาวหน้าจิ้มลิ้มปากแดง อายุราว 15 ปี วัยรุ่นหนึ่งในสองคนที่ขายไอศกรีมหน้าร้านว่า...

“มีไอศกรีมรสอะไรบ้าง”

“ มี ทุ โระ ..สะ ไอ ติ สอ ก้อ.. โระ อะ ไร กะ ได้...จะ สะ โผะ ละ มะ อะ ไร กะ ได้  สะ ได้ สา อย่า..ถัวะ ละ โหะ สิ เก้า  บะ” เด็กสาวพูดเร็วจนฉันฟังไม่ทัน

“โอ้ย..ขอโทษนะน้อง พูดใหม่ได้ไหม ฟังไม่รู้เรื่อง ..” ฉันหัวเราะ หรือว่าหูของฉันแก่ไปเสียแล้ว ฉันบอกให้เด็กสาวคนนั้นพูดอีกครั้ง

“มี ทุ โระ..สะ ไอ ติ สอ ก้อ.. โระ อะ ไร กะ ได้...จะ สะ โผะ ละ มะ อะ ไร กะ ได้ .. สะ ได้ สา อย่า..ถัวะ ละ โหะ สิ เก้า  บะ” เด็กสาวพูดอีกครั้งเหมือนเดิม

โอ้..พระเจ้า...สักครู่..มีเด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มอีกสองคนเดินออกมาจากด้านในครัว ตักไอศครีมออกมาให้..ยังเป็นเด็กวัยรุ่นน่าจิ้มลิ้ม..แต่พูดภาษาพม่ากันทั้งร้าน... ทั้งหมดเป็นชาวพม่า  นี่เมืองไทยกำลังถูกกลืนเมืองเราเสียกรุงอีกแล้วหรือเนี่ย..

ฉันงัดคำภาษาพม่าขึ้นมาพูดบ้าง “มะม่วง สตรอเบอร์รี พีช” ทันใดนั้นฉันเกิดความคิดว่า...อา... ฉันน่าจะนำนักเรียนที่เรียนภาษาพม่ามาฝึกสนทนาภาษาพม่าที่ร้านไอศกรีมนี้ ถ้าจะดีแน่ๆ...

เราหัวเราะอย่างสนุกสนานระหว่างยืนกินไอศกรีมที่ราดหน้าด้วยผลไม้ที่เราต้องการ แล้วเราก็กลับมาขึ้นรถตู้ คนขับถามว่า

“พี่ไปไหนต่อ ครับ”

“ตลาดน้ำพัทยา ยังไม่เคยไป จะไปดูสิว่าเป็นอย่างไร คุณรู้จักไหม” ฉันบอกคนขับรถตู้

(ในภาพเป็นคุณพ่อคุณแม่ของเจ้าของตลาดน้ำพัทยา..ขอขอบคุณที่สร้างสถานที่นี้ โดยไม่เก็บค่าเข้าชม)

“อ๋อ พี่ ..เป็นตลาดน้ำจัดตั้ง ครับพี่ เค้าเอาไว้ให้นักท่องเที่ยวต่างชาติไปเที่ยวตลาดน้ำ มีของขายในเรือ อะไรทำนองนี้” 

“เออน่า..พี่อยากไปดูให้รู้ว่ามีอะไรน่าสนใจมั่ง” ฉันตอบ


ยู..ไปภาคใต้ บ้านฉานหละกัน..ส่วนฉัน..ไปภาคกลาง ฮิๆ

โอ๊ะ..คนเยอะ..เขามุงดูอะไรกันนะ

หอยใหญ่..จากนิวซีแลนด์ ซะด้วย

จี่หอย..ชักตีน และหอยแมงภู่..ใหญ่คับเปลือกนิ

โอ้..มะม่วงน้ำดอกไม้..ของโปรด..เอาแต่มะม่วงจ้า

ไอ..ขายไอศครีม..เตอรกิช..เป็นคนประเทศ..ตุรกีนิ ซื้อม่ายๆ

ภาพสามมิติ..ก็มีขาย น่าซื้อนะ มิตินี้เนี่ย

ไม่ได้ถาม..แผ่นเท่าไหร่..เอาแผ่นนี้ค่ะ

เนื้อจระเข้ย่าง ค่ะ ..โอ้..ฝากลุงตุ่ยดีกว่า..ฮิๆๆ

บึ๊ดจ้ำบึ๊ด..ไปต่อดีกว่า..ขืนอยู่ เสร็จไอ้เข้แน่

โอ๊ะ..ขึ้นบกมั่ง ดีกว่า..เดินๆ ดูซะหน่อย

ว้าว..เดินตาม..สาวสวยๆ ค่อยสดชื่น หายร้อน

หนุ่มๆ สามคนนั้น..ส่องอะไร ถึงได้เงยหน้า

อ๋อ..น่าจะเป็นโรบิน..คนปทุมนั่นเอง..

อุ๊บส์...เผลอถ่ายไปแล้ว..ทำไงดี ก็มันสวยนิ ฝากชบาตานี

ไอติม ทุเรียน..เนี่ยแหละอร่อยที่ซูด..เจ๊รู้ไหม ควักเงินเร็วๆ

อาหารไทยๆ

ของดีมีประโยชน์

ตลาดน้ำเมืองไทยนี้..แสนดีนักหนา..น่ารักษาเอาไว้นะ

สะพานจะพังไหมเนี่ย..ทางนี้ไปไหน..ไปกัน

จ้ำบึ๊ด มาอีกลำ เย็นดีเนอะ

เฮ้ย..เข้าปากจระเข้..

มีโรงละครมายากลด้วย..ฮื๋ยยย..บ้านผีสิงก็มี น่ากลัวๆ

สงสัย..จะเป็นแพะ ของ..เบดูอิน..ฮิๆ น่ารัก

นมใครหว่า..

จ่ายตังค์ 25 บาท..ได้กินนะแม่นะ

อ้อน..เชียว..น่าอิจฉาแพะ นิ

ยิ้มเลยนะ พอได้กิน

เมนูเด็ด..แมงป่องทอด..ฝากคนปทุม..แมงดาทอดฝากยามเสาร์ แบ่งกับลูกแมวหน้าโรงหนัง..ฮิๆ

เก้าอี้ชุดรับแขกแบบนี้..สมัยก่อน บ้านฉันก็มีนั่งสบายฝากอะหนึ่ง

ชุดนี้ ..ฝากบังมุสซาชิซ๋าส์..ไว้ใส่เล่นดนตรีนะบัง กำลังเล่นเพลง "สาวโรงงาน"

มือเธอ ยื่นมายาวๆๆ ..มากๆ เงินนะมีไหม..

ขอขอบคุณบล็อกเกอร์ ป้าตุ้ย..กำกับการแสดง ฮิๆ หนุกมากค่ะ

เธอมือยาว..กันทุกคน..พร้อมที่จะล้วงเงินในกระเป๋าคุณ..ฮาๆๆ

 

โดย Chaoying

 

กลับไปที่ www.oknation.net