วันที่ อังคาร มีนาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...บทกวี ฟันหลอ *


คุณคะ คุณ คุ้นคุ้น ฉันบ้างไหม ?

กลับมาใหม่ยังบ้านเดิมเคยเริ่มฝัน

ห่างเหินห่างหายไปนานครัน

นับแต่ตะวันกลืนหายในอุโมงค์

 

ณ ที่นี่ แดนกวี เคยมีเพื่อน

นานวันเลือนลางหายใจเหวงโหวง

เหมือนผืนฟ้าไร้ดาวแต่งจรรโลง

บทกวีจึงเป็นโพลง ! หนอนกินฟัน

 

กลับมาเก็บหอมรอบริบกำลังใจ

ปลูกดอกไม้ดอกใหม่ในแดนฝัน

ต่อจิ๊กซอ รอเธอร่วมอุดฟัน(อุดฝัน)

หวังมิตรภาพวันวานนั้นยังเหลือรอย

.............................................

http://www.oknation.net/blog/daoplatapean/2009/12/11/entry-2

หอคอยยืนร้าง           เวิ้งว้างกลางเล

ใบพร้าวไกวเปล         เห่กล่อมเพลงเศร้า

ผืนทรายไร้รอย                   เปลือกหอยหงอยเหงา

อาจไม่มีเรา              ในคืนพรุ่งนี้

 

เราจำบรรเลง            บทเพลงอำลา

รอวันกลับมา            เมื่อฟ้าเปลี่ยนสี

จุดไฟฝันรอ              ยามท้อชีวี

หอคอยแห่งนี้            คือกำลังใจ

 

ขอเธอเข้มแข็ง                   ดั่งแสงฉายฉาน

ดั่งไฟปราการ            ไม่มีมอดไหม้

ฝากถ้อยจำนรร          ก่อนจันทร์ลาไกล

จากดาวเคยใกล้        “ฉันท์ - คิดถึงเธอ”

โดย ดาวปลาตะเพียน

 

กลับไปที่ www.oknation.net