วันที่ พุธ มีนาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โกร่งบอก สู้ค่าแรงไม่ไหว ให้ไปทำธุรกิจที่อื่น ทำไมไม่บอกว่า ให้อด อย่าอยู่ อย่ากิน และไปตายเสียเถิดเลยล่ะ


มาฟังดู นักวิชาการด้านเศรษฐกิจไทย เขาพูดน่าฟังไหม 
"โกร่งแนะผู้ประกอบการไปเพื่อนบ้านหากสู้ค่าแรงไม่ไหว" 
ทำไมไม่พูดว่า "สู้ไม่ไหว อย่ากิน อย่าอยู่ จงตายเสียเถิด"

นักวิชาการหรือนักวิชาเกิน พูดง่ายจริงๆ ขอรับ

วันอังคารที่ 27 มีนาคม 2555 เวลา 17:35 น.

โกร่งพบไอเอ็มเอฟถกเรื่องค่าแรง แนะผู้ประกอบการใดสู้ไม่ไหวก็ย้ายไปเพื่อนบ้านที่ค่าแรงถูก
วันนี้ (27 มี.ค.) นายวีรพงษ์ รามางกูร ประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์เพื่อการฟื้นฟูและสร้างอนาคตประเทศ (กยอ.) เปิดเผยภายหลังการเข้าร่วมหารือกับนายนาโอะยูกิ ชิโนฮาระ รองกรรมการผู้อำนวยการกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) ว่า ไอเอ็มเอฟได้สอบถามถึงนโยบายการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำของรัฐบาลไทยว่าเป็นอย่างไรบ้าง โดยได้ชี้แจงไปว่า การปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำเป็น 300 บาททั่วประเทศเป็นสิ่งที่เหมาะสมแล้ว และถึงเวลาที่ผู้ประกอบการจะต้องยอมรับหากผู้ประกอบการรายใดที่ได้รับผลกระทบและไม่สามารถปรับตัวได้ก็ให้ย้ายโรงงานไปยังประเทศเพื่อนบ้านที่มีค่าแรงถูกกว่า ส่วนรัฐบาลก็จะรับหน้าที่จัดหามาตรการเข้าส่งเสริมให้ผู้ประกอบการย้ายฐานการผลิตต่อไป

“ต้องทำความเข้าในว่าไทยขาดแคลนแรงงานในอุตสาหกรรมหลายอย่าง และที่มีอยู่ก็เป็นแรงงานต่างด้าวที่ผิดกฎหมายกว่า 10 ล้านคน ดังนั้นจึงต้องทำใจว่าไทยจะเอาอุตสาหกรรมทุกอย่างไว้ในประเทศไม่ได้ โดยเฉพาะอุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานเป็นจำนวนมาก เช่น อุตสาหกรรมสิ่งทอ เครื่องหนัง รวมทั้งเอสเอ็มอี ก็ควรย้ายไปเพื่อนบ้านที่ค่าแรงถูก ส่วนที่อยู่ในประเทศก็ต้องเพิ่มประสิทธิภาพให้มากขึ้น เพื่อให้สอดคล้องกับผลตอบแทน”


พูดน่ะพูดง่าย  คุณโกร่งไม่ได้เป็นผู้กระทำเอง  ด้วยสภาวะที่ค่าแรงแพงอย่างนี้  คุณรู้ไหม เกี่ยวข้าว ดำนา วันละ สองร้อยกว่า กรรมกรตอกตะปูเป็น ถอนตะปูเป็น จะเอาวันละสองร้อยกว่า หากแต่อย่างอื่นทำไม่เป็น  คนจ้างก้อไม่มีปัญญาจ้าง  คนงานอยากได้ค่าแรงแพงๆ ก็ไม่มีงานทำ หากแต่สินค้าขึ้นราคาไปหมดแล้ว คุณว่ากรรมตกแก่ใคร????

โดย ค้ำฟ้าขวางตะวัน

 

กลับไปที่ www.oknation.net