วันที่ อังคาร เมษายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แก่นธรรม จากบทเพลงของ จรัญ มโนเพชร ขยายความโดย ว.วชิรเมธี เบญจเพศ คืออะไร เมื่อไหร่ ควรแต่งงาน เมื่อไหร่เริ่มบ้างาน และเมื่อไหร่เริ่ม หัวงู


แก่นธรรม จากบทเพลงของ จรัญ มโนเพชร
ขยายความโดย ว.วชิรเมธี

เบญจเพศ คืออะไร เมื่อไหร่ ควรแต่งงาน
เมื่อไหร่เริ่มบ้างาน และเมื่อไหร่เริ่ม "หัวงู"
.
.
.
.
.
เพลง อาขยานล้านนา

ขับร้องโดย จรัญ มโนเพชร

(๑) สิบแหลมซาวแหลม บ่เท่าแหลมใบข้าว
(๒) สิบเหล้าซาวเหล้า บ่เท่าเหล้าเดือนเกี๋ยง
(๓) สิบเสียงซาวเสียง บ่เท่าเสียงแมงว้าง
(๔) สิบจ๊างซาวจ๊าง บ่เท่าจ๊างเอราวัณ

(๕) อายุสิบปี อาบน้ำบ่หนาว
(๖) อายุซาวปี แอ่วสาวบ่ก้าย
(๗) สามสิบปี บ่หน่ายสงสาร
(๘) สี่สิบปี ยะก๋านเหมือนฟ้าผ่า

(๙) อายุห้าสิบปี สาวด่าบ่เจ็บใจ
(๑๐)หกสิบปี ไอเหมือนฟานโขก
(๑๑)เจ็ดสิบปี บะโฮกเต็มตั๋ว
(๑๒)แปดสิบปี ไค่หัวเหมือนไห้

(๑๓)อายุเก้าสิบปี ไข้ก่ตายบ่ไข้ก่ตาย จะเอาอันใดไป บ่ได้ซักอย่าง
(๑๔)บ่สว่ะบ่วาง บ่หายหม่นเศร้า คนบ่ะเก่า เล่าไว้มาเมิน เลย...วาง




ไล่เลียงมา ตั้งแต่ข้อแรกยันข้อสุดท้าย ก็ให้ได้รู้
ถึงความจริงของทุกชีวิต ที่เหมือนๆกัน ไม่มีข้อยกเว้น สำหรับใคร
ว่ามีเวลาสำหรับ แต่ละชีวิต จำกัดจำเขี่ย แค่ไหน


ช่วงอายุที่สำคัญที่สุด น่าจะ ตั้งแต่รู้ความ จนถึง ๒๕ ปี นั่นแหละ
เลย ๒๕ ปีไป ด้วยดี ก็คงไม่มีอะไรน่าห่วง

ความรู้ ความเข้าใจ และความดีงาม จะไปยัดเยียด ให้กับคนในช่วงอายุใดอายุหนึ่ง คงเป็นไปไม่ได้

พ่อแม่ ผู้ปกครอง รวมทั้งครูบา อาจารย์ จะต้องค่อยๆบอก ค่อยๆสอน
เด็ก หรือหนุ่มสาว ก็ต้องค่อยๆเรียน ค่อยๆรู้ จะไปรีบเร่ง รีบร้อน คงไม่สำเร็จ

อย่างคำโบราณที่ว่า
(๑) อบรม บ่มนิสัย
(๒) รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี
(๓) ไม้อ่อน ดัดง่าย ไม้แก่ ดัดยาก
(๔) แม่ปู พาลูกปู เดิน หรือ ลูกปู เดินตาม แม่ปู
อะไร ทำนองนั้น

แม่ปูเอง ก็ต้องรู้ทางเดินเป็นอย่างดี
หากเดินไป โดยไม่รู้ทาง ก็อาจ พาลูกปู ไปให้รถราทับเอาได้
.
.
.
.
.

หนุ่มๆทั้งหลาย ระวังตัวให้ดี ๕๐ ปี  "สาวด่า บ่เจ็บใจ" นี่แหละวัย ของเฒ่า หัวงู
.
.
.
.
.


จะแก่งแย่ง โลภมาก เบียดเบียนกัน ไปถึงไหน ก็ไม่รู้

กิน ก็กินกัน ไม่เท่าไหร่ กระเพาะเล็กนิดเดียว

ใช้ ก็ใช้กัน ไม่เท่าไหร่ ร่างกาย ก็แค่นิดเดียว

แต่แสวงหา และสะสม กันไป ไม่รู้จักพอ ไม่รู้จักจบสิ้น

"
๙๐ ปี ป่วยก็ตาย ไม่ป่วยก็ตาย จะเอาอะไรไป ไม่ได้สักอย่าง

ไม่ละวาง ก็ไม่หมดทุกข์ คนแต่เก่า เล่าไว้มานาน จึง...ละวาง
"