วันที่ ศุกร์ เมษายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหรียญกล้าหาญเหรียญสุดท้ายของโซเวียต


ประเทศคอมมิวนิสต์นั้นค่อนข้างจะคลั่งไคล้เหรียญกล้าหาญกันมาก เวลาออกงานที ทหารติดเหรียญกล้าหาญกันเต็มพรึ่ดไปหมด ดูท่าทางว่าคงจะหนักอยู่ไม่น้อย เวลาถอดเอาเหรียญออก เสื้อคงเต็มไปด้วยรูพรุนไปหมด

สหภาพโซเวียตนั้นล่มสลายมานานหลายสิบปีแล้ว แต่มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นเมื่อมีทหารนายหนึ่ง เพิ่งจะได้รับเหรียญกล้าหาญที่ออกให้โดยสหภาพโซเวียตเมื่อเร็วๆนี้ จากวีรกรรมการทำความดีของเขา และเรียกได้ว่านี่คือเหรียญกล้าหาญของสหภาพโซเวียตเหรียญสุดท้ายก็ว่าได้

เรื่องแสนประหลาด มีที่มาที่ไปเช่นนี้ครับ



เหรียญกล้าหาญ สำหรับผู้ที่ช่วยคนจมน้ำ

สมัยหนุ่มๆ อเล็กซานเดอร์ การ์กานอฟ หนุ่มโซเวียตซึ่งปัจจุบันอายุ 50 ปีแล้ว ถูกเกณฑ์ทหาร และถูกส่งไปประจำการณ์อยู่ที่เมืองมักเดอบูร์ก ในเยอรมันตะวันออก เพราะในยุคสงครามเย็น โซเวียตไปตั้งฐานทัพในประเทศบริวารทั่วไปหมด

วันหนึ่งในช่วงฤดูหนาวของปี 1991 ขณะที่เข้าเวรอยู่ในค่าย แต่ไม่นานก่อนที่เขาจะออกเวร ก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ เขาจึงรีบรุดไปยังที่มาของเสียงร้อง ก็เห็นเด็กหญิงอายุราว 14 ปียืนร้องโวยวาย ชี้มือชี้ไม้ไปทางแม่น้ำ เมื่อมองตามไป ก็เห็นเด็กชายคนหนึ่งกำลังจมอยู่ในน้ำที่หนาวเย็น หลังจากที่ลงไปเล่นสเก็ตบนน้ำแข็ง แล้วน้ำแข็งเกิดแตกออก โดยขณะนั้นอุณหภูมิของน้ำก็ประมาณ 5 องศาเซลเซียส  แต่ทหารกองทัพแดงนายนี้เก็กระโดดลงไปในน้ำเพื่อนำตัวเด็กขึ้นมา เมื่อนำขึ้นฝั่งมาแล้ว ปรากฏว่าเด็กไม่หายใจแล้ว เขาจึงทำการปฐมพยาบาลตามที่ได้รับการฝึกมาสมัยยังเรียนหนังสืออยู่ เช่นการผายปอด และนวดหัวใจ ทำให้หัวใจเด็กกลับมาเต้นอีกครั้ง หลังจากนั้นก็มีรถพยาบาลมารับเขาและเด็กไปส่งโรงพยาบาล และอันเดรส บิตเกา วัย 7 ขวบ ก็มาได้สติที่โรงพยาบาลนี่เอง ส่วนหนุ่มอเล็กซานเดอร์ ก็นอนป่วยอยู่หลายวันเหมือนกัน หลังจากร่างกายเจอกับน้ำที่หนาวเย็นจัดเป็นเวลานาน
 
สื่อเยอรมันตะวันออกต่างก็พูดถึงวีรกรรมของทหารกองทัพแดงนายนี้อย่างครึกโครม แต่ฝ่ายโซเวียตเอง กลับไม่มีการมอบเหรียญตรา ตอบแทนความดีของเขาแต่อย่างใด จนเพื่อนของเขาถึงกับแซวว่า แค่คนลงไปช่วยหมาจมน้ำ ก็ยังมีการกล่าวขอบคุณ แต่นี่เขาคงจะซวยมาก ถึงไม่ได้อะไรเลย



กับผู้ที่เขาช่วยชีวิต

ปลายปีเดียวกันนั้น สหภาพโซเวียตก็ล่มสลาย ความฝันที่จะได้รับเหรียญกล้าหาญจากทางการโซเวียตของเขาก็ดับสูญไป แต่เลร่า ลูกสาววัย 16 ปีของเขากลับเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ ตอนแรกเธอเข้าไปหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตว่า ไอ้เหรียญสำหรับการช่วยคนจมน้ำของกองทัพโซเวียตนั้น เขาให้กับใครบ้าง และพ่อของเธอมีสิทธิที่จะได้หรือไม่ ถ้ามีสิทธิ์ เธอก็จะไปตามทวงสิทธิ์นั้นมาให้พ่อ

แต่ข้อมูลที่พบบอกว่า พ่อของเธอมีสิทธิ์ทุกประการที่จะได้รับเหรียญนี้ และที่สำคัญก็คือ พ่อของเธอเป็นทหารคนสุดท้ายที่ทางการโซเวียตได้มอบเหรียญให้ โดยคำสั่งให้มอบเหรียญตรานี้มีการอนุมัติเมื่อ 20 พฤษภาคม 1991 หรือไม่กี่เดือนหลังจากเกิดเหตุ

แต่เมื่อไม่ได้รับคำสั่ง ไม่ได้รับเหรียญ หรือใบประกาศเกียรติคุณใดๆ ทหารกองทัพแดงนายนี้ จึงเดินขึ้นกระทรวงกลาโหมของรัสเซีย เพราะกระทรวงกลาโหมโซเวียตถูกยุบไปแล้ว เพื่อทวงถามถึงเหรียญของเขา

หลังเจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูล และตรวจดูข่าววีรกรรมของทหารที่ตีพิมพ์ในสื่อเยอรมัน ก็มีการแทงเรื่องให้มีการมอบเหรียญตราเพื่อตอบแทนความดีของทหารนายนี้

ในใบประกาศเกียรติคุณนั้น เนื่องจากไม่มีผู้นำโซเวียตแล้ว ผู้ที่ลงนามจึงเป็นประธานาธิบดีเมดเวเดฟ ของรัสเซีย ส่วนตราประเทศในใบประกาศเกียรติคุณ แทนที่จะเป็นตราของโซเวียต ก็เป็นตราของรัสเซีย เพราะจะได้ไม่ต้องเสียเวลาพิมพ์ขึ้นมาใหม่แค่ 1 ใบ เพื่อใช้กับคนๆเดียว

ส่วนเหรียญกล้าหาญนั้น ต้องมีการสั่งทำเป็นพิเศษเพราะเหรียญแบบเดิม ไม่มีการผลิตกันมานานแล้ว



อเล็กซานเดอร์ในปัจจุบัน กับข่าวในนสพ.เยอรมันตะวันออก

หลังได้เหรียญของตัวเองกลับคืนมา หนุ่มอเล็กซานเดอร์ก็บอกว่าตอนนี้หัวใจของเขาสงบลงแล้ว ส่วนเรื่องของความภาคภูมิใจก็ให้เป็นเรื่องของลูกหลาน ที่ได้มีคนอย่างนี้ในวงศ์ตระกูล ส่วนความหวังอีกอย่างหนึ่งของเขาก็คือ อยากรู้ว่าตอนนี้ เด็กชายคนที่เขาเคยช่วยชีวิตนั้น มีชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง หลังจากที่ขาดการติดต่อกันไปนาน
 

โดย รุสสกี้

 

กลับไปที่ www.oknation.net