วันที่ พุธ พฤษภาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ชิมขนมอินเดีย หว๊าน หวาน ที่ดาร์จีลิ่ง (ตอน 20 )


หลังจากใช้เวลาค่อนวันกับการชมสวนสัตว์พัดจามา ไนดู ฮิมาลายัน

และสถาบันนักปีนเขาฮิมาลายัน  เมืองดาร์จีลิ่ง รัฐเวสเบงกอล  อินเดียกันแล้ว

เหล่าสาวๆก็เรียกรถกระป้อด้านล่างสวนสัตว์กลับที่พักคนรัก.. เดอะบีทเทิ่ลทันที

เรียกรถที่นี่ต้องเข้าคิวด้วยนะคะ รถจอดที่ท่าเท่านั้น

 เมื่อถึงยังที่พักพวกเรารีบโซ้ยข้าวกันไม่รอช้า

สั่งอาหารเค้าไว้ตอนกลับจากนั่งรถไฟสายประวัติศาสตร์

เหตุที่พวกเราไม่ได้ไปชิมร้านข้าวที่อื่นในเมืองเลย เพราะติดใจความสะอาดและรสชาติ

มัสมั่นไก่เค้าอร่อยดี แถมห้องอาหารนี้ยังมี wifi ให้เล่นกันเพลินๆอีกด้วย

มิสไม่รอช้านขอนั่งอัพเดทข้อมูล facebook ก่อนค่ะ อิอิ

 Ralax ได้ที่ ก็ได้เวลาออกไปเยี่ยมเยียนสีสันยามเย็นบ้านเค้าหน่อยล่ะ

เราออกประตูข้างด้านหลังเหมือนเดิม

ลัดเลาะลงเขา ไม่แปลกใจว่าสาวๆที่นี่ ทำไมขาเล็ก

ก็เล่นเดินขึ้น-ลงเขากันทุกวัน เซลล์ลูไลท์หายหมดค่า

ผ่านอนุสรณ์ของเด็กน้อยคนหนึ่งเสียชีวิตเพราะจมน้ำค่ะ

เวลานี้ตรงกับโรงเรียนเลิกพอดี เด็กๆกำลังกลับบ้าน

ผู้ใหญ่ก็ด้วย เลิกงานเหมือนกัน

ผ่านร้านของชำเล็กไปดูว่ามีอะไรขาย..

เข้าไปด้านใน ได้กลิ่นมาม่าต้มหลายถ้วย เจอเด็กๆนั่งทานกันใหญ่เลยค่ะ

และเจ้ก็ได้สิ่งนี้มา (มีคนเค้าฝากซื้อจ้า)

เราเดินลงไปยังถนนเส้นล่าง

โอ้โห คุณพี่เค้าสามารถ ไม่กลัวตก.. กลัวแต่ไม่ได้เข้าเมืองซะงั้น

เอ้า.. ส่วนพวกเราก็เดินเข้าเมืองแทนนะ ไม่รู้จะไปเบียดตรงไหนของรถอีก

น่าจะเป็นรถทหาร ดูจากธงและสีรถนะคะ

ไหนๆล่ะ มิสดันสังเกตทะเบียนรถที่นี่ใช้ย่อว่า W.B.

เขต West Bengal น่ะคะ

ตอนไปกังต๊อกลืมสังเกตว่าใช้ย่ออะไร

สงสัยจะใช้ S.K. ขึ้นกับสิกขิมมั้ง

คนเดินขวักไขว่ หน้าแขกบ้าง จีนบ้าง ลูกผสมบ้าง แต่เราก็เป็นเอเชียไม่แบ่งแยกนะจ้ะ

 ท่ารถจี๊ป

รถติด คนแน่นขนัดตา

เดินผ่านจุดท่ารถไปตลาดดีกว่า

กล้วย มั้ยจ้า ส้มก็ได้ ขายไม่ถูก (แซวเล่นค่ะ)

มีทั้งของกิน

ของใช้ เสื้อผ้าก็เต็มเลย ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่

เห็นขายผ้าแคชเมียร์หลายร้านอยู่เหมือนกันค่ะ

ร้านนี้เค้าว่ามารับของจากกรุงเทพ ไม่รู้จริงอ่ะป่าว

นี่ เพิงขายของเหมือนบ้านเราเดี๊ยะ

มีทุกอย่าง กระจก ขัน กรรไกร หม้อ ไห เบ็ดเตล็ด

เหล่าเจ้กำลังซื้อแม่กุญแจ ติดใจมาจากกังต๊อก

ดีไซน์ที่อินเดียเป็นเอกลักษณ์ แบบสวยกว่าบ้านเรานัก

ใครไปก็อย่าลืมสังเกตดู เผื่อชอบจะได้สอยมาค่ะ ไม่แพงด้วย

ซอยถัดมานี่ขายกระเป๋าจ้า

มิสได้เป้มาใบนึง ตัวเป้ผ้าเหนียวนิ่ม แบบสวย ซิปใหญ่อย่างดี ราคา 180 บาทจ้า

และแผ่น CD dance เพลงแขก เพียง 10 บาท

Medley เปิดกันมันส์เลยค่ะ

ถ้าซื้อเพลงเนปาลหรืออินเดียทั่วๆไป เค้าจะหยิบทำนองแบบล่องไพรมาให้

.......ม่ายไหว วัยรุ่นฟังบ่ได้ จะหลับเอาค่ะ นึกว่า Green Music

ตลาดบ้านเค้าจะเหมือนตลาดจตุจักรแบ่งเป็นล็อกๆแนวยาว แต่ไม่ใหญ่เท่าบ้านเรา

เห็นป้ายนี้โฆษณา Toy Trainอีกแล้วจุดขายเลยล่ะ

เดินขึ้นมาด้านบนกันบ้าง

แถวนี้ก็เป็นท่ารถจี๊ปตอนเช้าเหมือนกันค่ะ

ที่เราจะไป Tiger Hill ต้องมาขึ้นจุดนี้สักตี 5

ศิลปะหอนาฬิกานี้ น่าจะได้อิทธิพลจากอังกฤษ

คนที่นี่ก็ชอบเดินตลาดกันนะคะ เต็มเลย

แถวนี้จะมีร้านขายเป้ อุปกรณ์เดินป่า สำหรับแบ็คแพคเกอร์ด้วย

ขนมที่เห็นอยู่เค้าเรียกว่า พุชช่า ไม่รู้สะกดไง ออกเสียงตามไกด์เคยบอกไว้

ลูกกลมๆในถุงเป็นเหมือน แป้งทอดกลวงๆ

เค้าจะมีจานให้ถือคนละใบ แล้วก็ตักน้ำราด น้ำจะเปรี้ยวปรี๊ด

แอบซกนิดนึงดูจากคุณพี่แขกล้วง

เป็นขนมแบบบ้านๆ เห็นขายเยอะ คนที่นี่เค้าชอบกินกันมั้งค่ะ

พวกเจ้ชิมเสร็จออกมา ไปเข้าซอยอื่นดูของต่อ

เดินเข้าซอยนั่นทะลุซอยนี้

จนมาเจอร้านขนมหวาน นับว่าเป็นของขายดี

เพราะขนมหวานมากกกกกกกก ต้องแก้เลี่ยนด้วยชา

แต่ร้านนี้ไม่มีโต๊ะนั่งไว้บริการให้ซื้อกลับอย่างเดียว

ในตู้ ที่เป็นเหลี่ยมแหลม น่าจะเป็น Kaju Katli

กลมๆชั้นล่างสุด สีขาวครีมน่าจะเป็น Peda

หน้าตาดีมั้ยค่ะ

ตามที่มิสเคยแนะนำไปขนมหวานชื่อดังคือ กุกลาบจามุน (Kulab Jamun)

ทำจากแป้งผสมนมปั้นเป็นลูกกลมๆทอดในเนยราดน้ำเชื่อมใส่ลูกกระวานและน้ำดอกไม้เทศ

อย่าลืมค่ะต้องค่อยๆกิน เพราะรสชาติย้ำ หว๊าน หวาน

ใครอยากทานบ้านเราไปเดินแถวพาหุรัด มิสเคยเห็นว่ามีขายค่ะ

เราก็สั่งแบบใส่ห่อ เดินไปกินไปเพราะความไม่รู้

 ที่จริงควรเอากลับไปกินกับชาที่บ้านมากกว่า

แต่ก็ยัดเข้าปากจนหมดค่ะ

ขอมานั่งในร้านกับเค้าบ้าง

ร้านนี้ชื่อ Glenary ค่ะ

(ภาพหน้าร้านไว้ดูตอนต่อไปช่วงกลางวันเห็นชัดกว่าค่ะ)

โห... แขกมุง

โอ๊ย..ชิมขนมจนตาลาย

หลักๆร้านนี้จะเน้นขายช็อกโกแล็ต

ทั้งเค้กช็อค ช็อคบอล ช็อกโกแล็ตเม็ดใส่บรรจุภัณฑ์สวยงาม

เหมือนจะมีอาหารจานหลักขายด้วยนะคะ อยู่คนละโซน

แต่เราทานกันมาแล้ว ร้านนี้ที่ตั้งก็ไม่ไกลจากที่พักมากนัก

สัญลักษณ์หนีไม่พ้นตู้โทรศัพท์

มิสบอกตะกี้ว่าเค้าได้อิทธิพลจาก...

ชอบชิ้นไหนสั่งแล้วจ่ายเงินแคชเชียร์

เดินมารอที่โต๊ะ

เค้กชิ้นโตมาเสิร์ฟให้แล้วค่ะ พร้อมกาน้ำชา

ชิมจนแน่นท้องกันไปข้าง รสชาติโอเค

มิสและเจ้ก็แยกกันไปซื้อของฝากและเตร็ดเตร่

ช็อปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

มิสไปซื้อชา ชาที่ขายมีตั้งแต่ถูกยันแพงเค้าจับมัดเป็นห่อๆ ไปนั่งดมที่ร้านได้

จะมีใส่เป็นขวดโหลไว้ จะบอกว่ารายละเอียดพันธุ์อะไร เก็บเกี่ยวปีไหน

เค้าจะแยกเป็นห่อเงินถูกหน่อย สีทองแพงหน่อย

แต่ไม่ใช่ว่าของถูกจะแย่เสมอไป มิสเอาของเจ้มาดมหอมมาก

เห็นไปซื้อกับชาวบ้านห่อเงินได้ราคาถูกกว่าเยอะไม่เสียค่ายี่ห้อ

มิสซื้อร้านค่อนข้างแพงค่ะ เค้าแนะนำมา มีบริการส่งทั่วโลก

มิทราบเก็บนามบัตรไว้ไหนแล้ว ชื่อ ขึ้นต้นด้วยตัว N

เป็นร้านสีเหลืองอยู่ใกล้ร้านหนังสือ Oxford

แต่หากใครเลือกชาเป็นลองมาดมมาชิมดู อาจได้คุ้มยิ่งกว่าเจ้กับมิสซื้ออีกนะคะ

ไม่ลืม..ที่จะซื้อของให้ตัวเองที่ร้านหนังสือ Oxford

หนังสือไม่แพง แต่เหมามาได้แค่นี้ค่ะ

นึกถึงตอนขากลับไหนต้องแบกชา กับกระเป๋าเดินทางท่องเที่ยว 10 วันของมิสอีก

ไม่ไหวแน่ ..นกน้อยขอทำรังแต่พอตัวดีกว่าค่ะ

โดย missvanda

 

กลับไปที่ www.oknation.net