วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นามแห่งธัม นามแห่งเรา พระอุโบสถหลวงพ่อโต วัดพระพุทธชินราช


พระอุโบสถหลวงพ่อโต

หลังจากที่กรมศิลปกรบูรณะ พระอุโบสถวัด พระพุทธชินราช จ.พิษณุโลก

เป็นโอกาสที่ได้ร่วมถวายปัจจัยร่วม บำรุงศาสนะสถาน ครั้งยิ่งใหญ่ ครั้งหนึ่งของชีวิตข้าพเจ้า

เพราะนับว่าช่วงที่มีจิตศรัทธา ในครั้งที่กลับจาก อเมริกาของข้าพเจ้าหลังจาก

ได้ไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าหัวเขา อ.วังทอง จ.พิษณุโลก ชีวิตที่ตั้งใจเดินทางให้ช้า...

ก็พยายาม ฝึกใจให้ระงับลดความอยาก...ให้เหลือไม่มาก เพราะความทะยาน ในใจ

กำลังแรงไม่ยอมถอยจึงเหมือนกับว่า บนเส้นทางที่พุ่งไปนั้นมันราบรื่นแบบไม่มีวันสิ้นสุด

แต่ในใจนั้นก็รู้อยู่เสมอว่า เราพอแล้ว ไม่ต้องการมากกว่านี้อีก ดังนั้นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดคือ

หยุดดูภายในตัว

พอภายในใจเริ่มปิติสิ่งที่หลั่งไหลออกมาจากความรู้สึกคือ ต้องร่วมกุศล

แบบไม่ต้องหวังสิ่งใด เพียงให้มีส่วนร่วมบำรุงศาสนะสถานนี้สมบูรณ์แบบและได้มาเห็น

ความใหม่สมบูรณ์เพื่อยึดอายุสิ่งปลูกสร้างที่ มาจากพลังศรัทธา ของสาธุชนทั้งปวง

โอ้...ช่างสง่างามที่สุดในขณะจิตที่มองเห็น เขตที่สงฆ์ปฏิบัติ สังฆะกิจ

ภายในมีบานหน้าต่าง และมีประตูพระอุโบสถ ทางเข้าเพียง ประตูเดียวเท่านั้น

มีแรงศรัทธา ของคนโหยหาถิ่นเกิดแผ่นดินแม่ ก็เป็นเช่นเดียวกับคนไทยคนอื่นๆ

ข้าพเจ้า...คิดถึงบ้าน คิดถึงกลิ่นไอของลูกชาวนา ที่เป็นสายเลือด

หากแต่ว่า เราแตกจต่างกันของวาระ...กรรมที่ต่างก็ไม่เหมือนกันตรงต่างก็เป็นไปตาม

การดำเนินชีวิต ที่ไม่เหมือนกับญาติพี่น้องคนอื่นๆ ช่อฟ้าที่ประดับตั้งโดดเด่นสูงสุด

สองในสี่ช่อฟ้าของพระอุโบสถแห่งนี้ ข้าพเจ้าระลึกถึงทานบารมีตรงนี้แล้วยิ่งปิติในใจ

เพราะประชาชนธรรมดาคนหนึ่ง ได้มีส่วนเป็นเจ้าภาพถวายปัจจัยบำรุงช่อฟ้า

พระอุโบสถหลวงพ่อโต พระอุโบสถมหาอุด ประตูเดียวที่เป็นสถานที่ปฏิบัติของ

สังฆะกิจเท่านั้น...ด้วยประวัติศาสตร์ ที่ยิ่งใหญ่แห่งองค์ปฐมผู้ดำริสร้างพระเจ้าลิไท

สมัยเมื่อแรกแห่งกรุงสุโขทัย โน่นเลย ช่างเป็นมหากุศลของประชาชนทุกคน

รวมทั้งข้าพเจ้าด้วยที่ตั้งใจเก็บเงินดอลล่าร์เอามาถวายแด่พระศาสนา ที่จะได้ยึดอายุ

ศาสนาะสถานให้ยาวไปอีก ตามที่ได้ทราบก็คือพระอุโบสถหลวงพ่อโตนี้บูรณะมาแล้ว

หลายครั้ง และมีครั้งหนึ่งที่สมเด็จพระนเรศวร มหาราชได้เป็นแม่กองบูรณะบำรุง

ขึ้นใหม่เพื่อถวายพระราชกุศลแด่พระเจ้าลิไท ผู้ริเริ่มสร้างวัดพระพุทธชินราช แห่งนี้

และพระอุโบสถหลวงพ่อโตก็เป็นสถานที่ ปฏิบัติสังฆะกรรมสวดพระคาถาศาตราวุธ

เช่นดาบ หอก ในสมัยสมเด็จพระนเรศวร ทำศึกรักษาปกป้องบ้านเมืองประเทศไทย

สมัยของพระองค์ท่านที่รับผิดชอบอนาคตลูกหลานไทยจนถึงรุ่นเราวันนี้อีกด้วย

ความสำคัญของพลังศรัทธา พลังยิ่งของความรักเผ่าพงษ์ของตัวเราเอง มันช่าง

แผ่ไพศาลจนถึงรุ่นเรา ข้าพเจ้าเชื่อว่าจิตมนุษย์นั้นเป็นไปตามกระแสแห่งกระทำของตนเอง

ตามหลักพระศาสนา ที่พระพุทธองค์ทรงค้นพบและตรัสรู้ ว่าธัมมานั้นมีอยู่ เกิดขึ้นอยู่

และดับ เสื่อมสลายไป เช่นนั้นเอง การเกิดดับ มีจริงแบบไม่สงสัย เมื่อตายไปก็เกิดขึ้น

เปลี่ยนรูปและเปลี่ยนนาม ตามธรรมชาติที่มีจิตที่สะสมหน่วยกิจพลัง ดี หรือพลังร้าย

ของแต่ละคนได้กระทำ สะสมมา เป็นอาหารของการเกิดขึ้นอุบัติขึ้นอย่างนั้น แน่นอน

 

เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าได้มีโอกาสเข้าในพระอุโบสถแห่งนี้ จึงรู้สึกว่าที่ตัวเองยืนตากแดด

แหงน คอ ตั้งบ่าเงยหน้า มองจุดที่สูงสุด สวยงามสง่าประดับความยิ่งใหญ่แห่งความศักดิ์

ศรัทธาล้วนๆ ของพระมหากษัตริย์สมัยกรุงสุโขทัย ถึงสมัย ต่อๆมา และสมัยนี้ อย่างไม่รู้สึก

ว่าแดดไม่ร้อนเลย เหมือนแสงพระอาทิตย์ส่องสว่างถึงกลางใจ ...กราบ กราบ กราบ

น้อมรำลึกบูชพระพุทธองค์และพระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ด้วยเศียรเกล้า

กราบ กราบ กราบ ความสมบูรณ์ ทั้งปวงในรู้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งในใจ เพื่อนผู้สูงวัยในญาติธัม

ได้ตั้งใจไปกราบพร้อมกับข้าพเจ้าด้วยนั้น พอข้าพเจ้าได้อธิบายให้ทราบความเป็นมาที่แห่ง

การเกิด แห่งพลังศรัทธา ถึงกับน้ำตาคลอ หันมากราบข้าพเจ้า ตัวข้าพเจ้าเองก็กราบคุณยาย

ผู้สูงวัยที่มาพบกัน ที่วัดป่าที่ได้ไปปฏิบัติธรรม ในป่านั้น เราต่างก็จากกันไป ด้วยปิติใจแห่งบุญ

ของการชำระความหม่นหมองของจิต ที่ได้เรียนรู้ฝึกฝน ดูลมหายใจ เราเอง ด้วยความสงบ

ข้าพเจ้าอ่านคำสรรเสริญในใจด้วยบทพุทธคุณเสมอๆ มิได้ขาด เพราะปัจจัยที่ต้องหาหลักยึดให้จิต

ไม่ฟุ้งซ่านออกไปมาก จึงเป็นความอ่อนแอที่ ตัวข้าพเจ้าเองยอมรับว่า ความทุกข์นั้นคือธรรมะ แท้จริง

ไม่เห็นทุกข์ ไม่เห็นธรรมะ นั้นที่สุดของการเข้าใจ ความเป็นธัมมาที่เป็นสัจจะธรรมโดยแท้

น้อมจิตขอถึงพระพุทธ พระธัม พระสงฆ์ เป็นสารณะ ที่พึงของจิต ขอมีดวงตาเห็นธรรมตาม

ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ด้วย แม้จะไม่ทั้งหมด ก็ขอให้ได้เดินตามทางที่

พระพุทธองค์ชี้แนะแล้วนี้ด้วยเทอญ

ภาพวาดที่ผนังภายในพระอุโบสถหลวงพ่อโต แห่งนี้ทำให้ข้าพเจ้า ทราบความยิ่งใหญ่ของ

ความเป็นไทย ที่สุดของยิ่งใหญ่ ต้องเอาชีวิตเข้าแลก จึงมีตัวข้าพเจ้าอีกคนหนึ่งที่

ได้เป็นชีวิตอยู่ทุกวันนี้ ยามได้เงยหน้าขึ้นเห็น พระพักตร์ หลวงพ่อโตของชาวบ้านอย่างเรา

ที่สุดแสนจะสมบูรณ์ ช่างงาม...สง่าสวยที่สุด

น้อมคำนับ นะโมถึง หนึ่งตรงหน้า

งามสง่า เหลือบแล แผ่มาให้

กระทบจิต กระทบกลาง หว่างดวงใจ

ซาบซึ้งใน พุทธคุณ บุญบำรุง

...

จงแผ่บุญ กว้างไกล ให้ไพศาล

ทุกสถาน ทั่วทุกหน บนเรืองรุ่ง

สามโลกรับ ผลกุศล ดลผดุง

และเฟื้องฟุ้ง บุญบำ ในธัมมา

...

ประพันธุ์โดย

ซันญ่า

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่าน

ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของสังคม และจิตใจคนที่สับสน มากมายในชีวิตประจำวัน

ขอเพียงให้จิตเรามีที่พึงในทางสงบ เราก็ไม่ฟุ้งไป ให้นาน พร้อมตังใจ หันมา สงบระงับ

ความปรุงแต่งทางภายนอก สักเพียง ลมหายใจ หนึ่งก็นับว่า เป็นกุศล สูงสุดแล้ว

ขอส่งความสุขใจ สุขกาย แด่เพื่อนๆ

 ด้วยจิตคาราวะ

.
.

โดย ซันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net