วันที่ พุธ พฤษภาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ชอบชีวิตกับมิตรญาติ


ชอบชีวิตกับมิตรญาติ


ทุกครั้งที่อยู่ประจำที่นานเกินสองชั่วโมง
ท่านจันทร์มักจะมีอาการง่วงซึมอยู่เสมอ
ความสบายมักเป็นอันตรายต่อการหรี่หลับ
บ่ายคล้อยเย็นจึงออกจากมูลนิธิเพื่อนช่วยเพื่อน
นั่งรถเมล์สาย๗๑กะว่าจะไปลงวัดศรีบุญเรือง
แต่รถเมล์ไปทางบางกะปิ จึงลงที่บางกะปิแทน
พขร.หนุ่ม และ พกง.หนุ่ม ช่วยดูแลเราดีมาก
ทำให้รู้ว่าลงที่บางกะปิดีกว่าลงที่วัดศรีบุญเรือง
เดินไปลงเรือประเดี๋ยวเดียว มีรถเมล์หลายสาย
นั่งเรือไปจนถึงประตูน้ำ ต่อเรือไปถึงผ่านฟ้า
ทักทาย พขร.และ พกง.และขอบคุณทุกคน
ฝากความคิดถึงไปยัง "คุณลุง"ของชาวเรือด้วย
ทักทาย "อาม่าท่าเรือ"แม่ค้าแผงลอยที่ท่าเรือ
นั่งรถแท็กซี่เลยไปโรงพยาบาลกลางมิไกลนัก
พร้อม "ลุงแก้ว" คนคุ้นเคยครอบครัวนายห้างเกรย์
เยี่ยมนายห้างเกรย์ถึงชั้ง๑๕ และเยี่ยมคนข้างเตียง
คนงานของโรงพยาบาลทักทาย พยาบาลยิ้มแย้มให้
เดินทางโดยรถแท็กซี่กลับบ้านนายห้างเกรย์ ทำงาน
แต่งบทกวีไทยโพสต์จนค่ำก็ได้เวลาเดินทางกลับวัด
วิสาขาจะเหมาแท็กซี่ให้ก็บอกเธอว่าขอไปเรือดีกว่า
ชีวิตของอาตมาเป็นอิสระมากที่ได้นั่งรถเมล์และเรือ
เดินทางจากบางกะปิ นั่งรถเมล์กลับวัดที่ถนนนวมินทร์
ได้รับความรู้จาก พขร.รถเมล์ว่ารถเมล์จะออกเกียร์๒
ลงรถเมล์หน้าตลาดอินทรารักษ์ เดินต่อไปเยี่ยมพี่สาว
ที่ร้านขายผักอ่างทอง พี่สาวเข้ามาปรับทุกข์หนักใจ
ยินดีที่ได้เป็นที่พึ่งทางใจให้กับพี่สาวในคราวขัดข้อง
ถ้านั่งรถส่้วนบุคคลมักไม่ได้แวะเยี่ยมพี่สาวแบบนี้
การนั่งรถเมล์ช่วยให้เราได้สัมผัสความจริงรอบข้าง
ทำให้เราได้เป็นเพื่อนกับคนระดับล่างหลากหลาย
ทำให้เราได้เห็นวิถีชีวิตของคนทำงานทรมานยิ่งนัก
วันนี้ได้เห็นรอยยิ้มทักทายของหญิงสาวในเรือด้วย
เธอเล่าว่ายายของเธอฟังรายการท่านจันทร์ประจำ
เธอต้องออกจากบ้าน ๐๕.๓๐ กลับถึงบ้าน ๒๑.๐๐

โดย ท่านจันทร์

 

กลับไปที่ www.oknation.net