วันที่ ศุกร์ มิถุนายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

All My Love ::: ตอบ tag เพลงเดือนแห่งรักจากรินรู้ดี (สี่เดือนให้หลัง) ... เอนทรี่น็อครอบ 2 ปีพอดีภายใต้ชายคาโอเค


                              วันที่  1  มิถุนายน  2555

 

เคยได้ยินมั้ย...กับคำพูดเกี่ยวกับเหตุการณ์สำคัญๆ
ที่มีการพูดกันว่า วันนั้นคือวันที่ทุกคนจำได้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

 

ท่ามกลางสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานของบ้านเมือง
เรากำลังจะเงื้อง่าอัพบล็อกครบรอบ 2 ปี แล้วนี่จะดูผิดกาลเทศะไปมั้ยนะ?
และการตอบ tag จากเพื่อนที่ส่งมาตั้งแต่เมื่อเกือบ 4 เดือนก่อนจะช้าไปหรือเปล่า
แต่ใครสนล่ะ .......... ก็จะตอบแล้วนะ อย่างน้อยเค้าก็รักษาสัญญานะเพื่อน

 

เมื่อคืนก่อนนอนฝัน 

ปกติเป็นคนฝันอะไรจำไม่เคยได้เลย  ใครก็ตามที่อยากมาเข้าฝันมอบโชค
...คงต้องผิดหวังกลับไปเพราะข้าพเจ้าจะจำอะไรไม่ได้ซักอย่างหลังจากตื่นแล้ว 

แต่ครั้งนี้จำได้รางๆว่าในฝันพาเด็กผู้หญิงคนนึงออกไปหลังบ้าน แล้วเห็นสาวน้อยแปลกหน้าในชุดขาว
นั่งนิ่งอยู่ที่ระเบียง กับตุ๊กแกตัวนึงที่มองไม่เห็นตัวแต่รู้ว่ามันแอบอยู่ในหลืบใกล้ๆด้านหลังประตู
แต่แปลกที่ในฝันไม่ยักนึกกลัวทั้งเจ้าสัตว์ที่เกลียดกลัวที่สุดในชีวิต
และสภาพของสาวเจ้าในความฝันให้ความรู้สึกชัดมากว่า เธอ เป็น ผี แน่ ๆ

จะยังไงก็ช่างเถอะ มันก็แค่ความฝันที่เป็นศูนย์รวมของความฟุ้งซ่านและเหนือจริง
ต่อมาฝันถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเห่าดังขรมของหมาฝูงใหญ่จากที่ไหนซักแห่งไม่ใกล้ไม่ไกล
เสียงเห่าเหมือนสงครามระหว่างแกงค์ แต่ให้คิดเล่นๆเดาว่าอาจมีหมาต่างถิ่นซักตัวผ่านมา
และแกงค์อันธพาลสี่ขากลางซอยกำลังรักษาพื้นที่ด้วยการรวมตัวกันเป็นหมาหมู่

 นี่เดาจากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเกิดขึ้นจริงเมื่อครั้งยังเด็ก
ตอนนั้นช่วงกลางดึกคนในบ้านเคยออกไปช่วยหมาต่างถิ่นที่หลงมาโดนหมาในซอยรุมยำ

ซักพักใหญ่...ที่นานพอทำเอาตาค้างเสียงหมาก็ดูเหมือนเลิกรากันไป
ถัดจากนั้น ค่ำคืนกลับมาสงบอีกครั้ง
แต่จนแล้วจนรอดเราก็ข่มตาหลับไม่ลง  จึงหันไปทางซ้ายเพื่อจะมองดูเวลา

อูแม่เจ้า !!!  นาฬิกาหายไปไหน ???

ทำไมมีแต่ผนัง และมันก็อยู่ใกล้จัง แล้วโครงสีดำๆทีเห็นนั่นมันคืออะไร ???
และแล้วทั้งที่นอนไม่หลับ...แต่เราก็ถึงบางอ้อ โอเค ไอ้ที่เห็นดำๆข้างซ้ายนั่นคือหัวเตียง
เอาเป็นว่า...อันตัวเรานั้นนอนดิ้นและกำลังอยู่ในท่านอนเกือบพาดขวางเตียงซะงั้น
ขั้นตอนที่ต้องทำต่อไปก็แค่ขยับนอนให้เหมือนผู้คนที่เขานอนกันตามความยาวของเตียง
จากนั้นง่ายๆ ก็แค่พลิกมองไปทางซ้ายอีกครั้ง
นั่นไง เจอแล้ว นาฬิกาตั้งโต๊ะที่เป็นของแถมจากเซ็นทรัลเมื่อสิบกว่าปีก่อน

และตอนนั้นมันบอกเวลา ตีสี่ : เก้านาที

หลังจากเครียดกับสถานการณ์บ้านเมือง และวีนัส วิลเลียมส์เล่นออกทะเลกู่ไม่กลับ
ตกรอบเฟรนช์โอเพ่นกองเชียร์อย่างเราเลยอ่อนใจ  ตัดสินใจเค้งมันแต่หัวค่ำเลย
พักหลังนี้บ่อยครั้งที่เรานอนเร็วกว่าปกติ แล้วต้องมาตื่นเอาเช้ามากแบบนี้

 นั่นมันอาการของคนแก่ชัดๆ คุณหมอ-แม่ยายมาตามี-เคยบอก

 โอ...เวลกัม ไม่จริ๊งงงงงงงงงง (เสียงสูง)  ฉันยังไม่แก่ เพื่อนฉันพูดจาหยาบคาย !!!
เคืองเว้ยเฮ้ยยยยย !!!  ถั่วเหลืองอบเกลือ ที่บอกจะส่งไปให้ฉันจะเก็บไว้กินคนเดียว

                                             โกรธตะเองแระ !!!...

 

 

กลับมาที่บนเดียง
หลังจากนั้นอาการข่มตาหลับ-ไม่-ลง-ก็เริ่มขยายความฟุ้งซ่าน
.........ความคิดจิตใจนึกย้อนไปไกลถึงบ้านและซอยที่คุ้นเคย.........
ถึงเจ้าหมาตัวน้อยหลงทางที่มาเจอหมาหมู่รุมยำกลางซอยในชีวิตจริงเมื่อครั้งกระโน้น
ช่วงนั้นกำลังอินมากกับเจ้าบัคเพราะเพิ่งอ่าน เสียงเพรียกจากพงพี มาหมาดๆ

นึกถึงชีวิตแต่ก่อนที่-เดิน-วิ่ง-เล่นหัวซอยยันท้ายซอยตั้งแต่ชั้น ป.1 จนจบมหาวิทยาลัย
นึกถึงคันสะดุดที่มีเป็นระยะๆในซอย กับความน่าเบื่อเวลาที่ต้องชะลอจักรยานคันสุดจ๊าบ

นึกถึงร้านอาหารตามสั่งปากซอยที่สั่งอะไรก็ทำได้อร่อยไปซะทุกอย่าง
แถมยังเป็นร้านที่แอบคุณลุงออกไปซื้อเชี่ยงชุนหนึ่งเป๊กใส่ถุงมาให้คุณย่าเมากรึ่มเกือบทุกเย็น
(คุณย่าจะรู้มั้ยน้า...ว่าทุกวันนี้อาจถูกตำรวจจับเอาได้ โทษฐานส่งเด็กน่ารักขนาด! ออกไปซื้อเครื่องดื่มมึนเมาให้) 

นึกถึงร้านอาแปะที่ขายของชำ (โชว์ห่วย) ทุกชนิดที่เผด็จการ ระเบียบจัด และดุโคตร
เพราะวางกฎห้ามผู้ซื้ออย่างเราๆหยิบของเอง และก่อนเข้าร้านต้องถอดรองเท้าซะก่อน
มาถึงทุกวันนี้ทุกคนเมินแปะและบ่ายหน้าไปเข้าเซเว่นกันหมด ฮาฮาฮา (แอบสะใจ)

 นึกถึงสัตว์ที่รักทุกตัว และเพื่อนรักที่คบหากันมาในวัยเยาว์ (ท่าทางจะแก่จริงแล้วละฉัน)
นึกถึงรายการเพลงสุดโปรดของไนท์สปอต ที่คุณวิโรจน์ และ เจ๊วาสเจ้าแม่จอมติสต์จัด
และนึกถึงเพลงนี้ขึ้นมาได้...ที่เคยหาญกล้าโทรไปขอเจ๊วาส    และเจ๊แกก็เปิดให้
จนสร้างความตื่นเต้นและภาคภูมิใจให้และเอาไปคุยฟุ้งอยู่หลายวัน

 นกยังไม่เจื้อยแจ้ว ไก่ก็ยังไม่ขัน...แต่เช้ามืดนั้นไม่ต้องนงต้องนอนกันแล้ว
เราลุกจากเตียงเพื่อไปรื้อหาเพลงนี้ แล้วเปิดฟังเพื่อความสะใจ
โดยกดที่อ๊อพชั่น-เล่นซ้ำ-จนได้หลับอีกรอบก็ตอนฟ้าสางแล้ว อ ย่ า ง ไ ม่ น่ า เ ชื่ อ 

All my love เป็นบทเพลงที่รักชอบด้วยใจตั้งแต่วัยละอ่อนนัก แต่ทั้งที่เติบใหญ่มาถึงวัยนี้
ก็ยังหาความนัยของเพลงนี้ไม่ได้อยู่ดี เพราะกับภาษาต่างด้าวข้าพเจ้าก็ยังงูๆ ปลาๆ เหมื้อนเดิม
แถมพวกเจ้าของภาษาเองก็ยังถกกันจนจะชกกันตายว่าเพลงนี้มิสเตอร์แพลนท์แกแต่งขึ้นมาเพื่อ.....

เพื่อลูกชายที่ตายไปแล้วของตัวเอง?...หรือเพื่อเลือดอารยันหรือไงไปโน่น? (งง...) หรือว่าตอนนั้นพี่แกพี้หนัก?
แถมเจ้าตัวเองก็ยังไม่เคยมาบอกแจ้งแถลงไข   ว่าความนัยที่ผู้คนเขาถกเถียงกันมันคืออะไรกันแน่
ที่ว่ามาไม่ได้พูดเองนะจ๊ะ  แต่ผู้คนที่บ้านเขาเมืองเขาเม้าธ์กันมาตามนี้เองจ้า

 

 

ขอขอบคุณภาพจากอินเตอร์เนต
และขอขอบคุณยูทูบ
http://www.youtube.com/watch?v=qBI_Av00_Fo
เพลง all  my  love : ศิลปิน led  zeppelin
Uploaded by MythKiller77 

  

(::: และเหนือสิ่งอื่นใด  :::)

เข้ามาอาศัยที่นี่ก็ครบ 2 ปีแล้ว


ขอขอบคุณชุมชน OKnation.net ชายคาพักผ่อนใจที่เข้ามาแล้วอบอวลไปด้วย
ความสุขสบายใจ เปิดโลกกว้างให้เราผู้เป็นสมาชิกได้รับความรู้
และจุดประกายความคิดให้มากมายมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

@

@

@

@

@

@

 


 

ขอขอบคุณภาพของท่านสุวิริโย : http://www.oknation.net/blog/19/2012/05/30/entry-1

 

โดย rosawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net