วันที่ เสาร์ กรกฎาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่าวันเก่าๆ ของเด็กหญิงซันญ่า ...กับน้องชาย และยายจีน...


สิ่งที่เปลี่ยนแปลง
จากเก่าเป็นใหม่ ไม่ย้ำความเดิมอยู่กับที่เดิม

คนเดิมเปลี่ยนความคิดใหม่
กล้าที่จะเดินไปเส้นทางใหม่
กล้าเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่
เราจึงเป็นคนที่เปลี่ยนแปลง ก่อนคนอื่นที่ไม่ยึดติด แม้แต่ตนเอง
...


ยายจีน ...พ่อให้หนูมาขอ ว่านสะเลสพังพอน สักหนึ่งกำมือ
น้องชายเขากอดปลาในบ่อที่วิดน้ำและปลาดุก ยัก(ปัก)ทิ่มแทงที่ต้นขาซ้าย
ตอนนี้ร้องไห้ไม่หยุด เจ็บปวดน่าดู...
เด็กหญิงพี่สาวของน้องชายวัยไล่เรี่ยกันได้ ว่านสะเลสพังพอน 1 กำมือ
วิ่งไปหามะนาวสดๆ อีกสองผล เพื่อจะได้ขยี้ปนกับใบว่านและโปะลง
บนรอยแผลนั้น สารสกัดจากใบว่านจะทำปฏิกิริยาดูดพิษปวด บรรเทาลง
 
และค่ำวันนั้นตัวพี่สาวเองถูกปลาแขยง ปักกเข้าที่ข้อนิ้วก้อย ยังไม่ปวดมาก
หากแต่พอกลับถึงบ้านแล้ว ก็วิ่งไปนอนดมกลิ่นคาวปลาที่พ่อ จับขึ้นมาใส่
รังปลาใบใหญ่สามสี่ใบ ...ช่างแปลกนักว่าทนกลิ่นคาวปลาได้อย่างไร
น้องชายได้ยินเสียงกระซิกๆ โผล่หน้ามามองทั้งน้ำตา ร้องเรียกบอกพ่อว่า
...พ่อครับ...พี่สาว...นั่งร้องไห้อยู่ที่บนรังปลา จะมึดค่ำยังร้องไม่หยุดเลย
มันชักบบรรยากาส ไม่ดีเสียแล้ว แมลงยามค่ำ ออกหวิด...วี๊ดบิน ออกดังหึ่ม
พ่อขึ้นมาล้างตัวจาก ตม...ที่จับปลามาทั้งวัน ดูเหนื่อยๆ แต่พ่อก็แข็งแรง
พ่อเรียกลุกสาวด้วยเสียงดังเหมือน...ผู้มีอำนาจ ...ขึ้นมานี่สิลูกทำไมไปทำอะไร
อยู่ที่นั่นส่งเอาว่านสะเลสพังพอนมา พ่อไปขุดหัวไพล และตำทุกอย่างลงในครก
แล้วเรียกลูกสาว และลูกชายให้นั่งใกล้ๆ พร้อมกับ บอกให้นั่งนิ่งๆ
และพ่อก็สวดบท อิติปิโส...แล้วก็ว่าคาถา สกัดผีป่า ผีโป่ง ผีโพง ผีพราย ผีตายโหง
ฯ สารพัดผี ช่างมากมายเสียเหลือเกิน พอกล่าวจบ พ่อเป่าที่ศรีษะลูกสาว
...เพี้ยง...แรงๆ สามครั้ง ...น้องชายพรวดเข้ากลางวง จากแสงตะเกียงรำไร
พ่อพูด...ดุๆ ...ว่า ไป๊ ...อย่ามากวนอีกนะ เท่านั้น เสียงประตูหน้าบรรได
ก็ปิดดังปัง... แล้วน้องชายก็เล่าว่า ...พี่น่ะ ไปเอาว่านสะเลสพังพอนมา
แต่ตัวเองร้องไห้กระซิกๆ ไม่หยุด ...น่ากลัวเพราะผิดปรกติ
จึงอดทนไปกระซิบพ่อว่า มาแปลกมาก คนโดนปลาดุกยัก น่าจะปวดมากกว่า
แต่ก็ปวดนั่นแหละ ทำไมพี่สาวถึง อาการน่าเป็นห่วงกว่า
...
ตอนนี้รู้แล้วว่า ผี...ปอบ ที่ชาวบ้านเข้าใจ ตามมาโลมเลียคนป่วย
ใจไม่แข็งคงมีอาการหนัก แน่นอน ...ทั้งๆที่ไม่เคยเชื่อเรื่องผี...วิญญาณ
พ่อเล่าว่า ...ข้างบ้านยายจีน เป็นคนไททรงดำ เขาจะเลี้ยงวิญญาณ
บรรพบุรุษ ...ก็อาจมีมาแอบแฝงบ้าง ...
อดีตที่เราไม่เชื่อ แต่ก็มีในสัมผัส จึงเป็นมิติที่ไม่ยั่งยืน ไม่ต้องยึดมั่น
ก็ไม่มีอะไร ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงไปตาม อนิจจัง...
...
ยายจีนใจดี วันนี้ได้จากเราไปแล้ว ยายจีนที่ยิ้มละไม ของหลานๆ
ขอกล่าว...คำอโหสิกรรม จาก วาจา ใจ กาย ขอขมา...ทุกประการ
และไม่มีกรรมใดๆ เกี่ยวข้องกันอีก ให้ดวงวิญญาณ ยายจีนถึงที่สุขคติ
ด้วยรักอาลัย ...เคารพที่สุด
...
 
 ต่อจากนี้ไปอาหารเสริมที่หลานได้สั่งให้ส่งไปถึงยาย เพื่อให้ยายได้รับสาร

อาหารครบ ต่อจากนี้ต้องระงับการสั่งเพราะไม่มียายให้ส่งสิ่งดีๆ ให้อีกแล้ว

แต่หลานก็ยังมีใจคิดถึงยายส่งใจถึงยายเสมอ นะคะยายจ๋า

http://www.omoneycenter.com/TA/806498/Oriflame/Wellness-Shake/Oriflame

ขอบคุณลิงค์ของคุณกนกานต์ สมณี ที่ทำให้ยายได้สิ่งดีๆ สม่ำเสมอมาวันนี้ขออนุญาตเผยแผ่

ลิงค์และขอบคุณมาก จากใจ

อีกไม่กี่เดือนก็

ใกล้ปีใหม่แล้วจะส่งของขวัญไปให้ญาติผู้ใหญ่ที่ยังมีชีวิต ให้ของขวัญที่ท่านรับแล้ว

มีสุขดีแจ่มใสตามวัย ตามอายุของท่าน ขอแนะนำเพื่อนๆ ส่งสิ่งดีๆ กับญาติของเรา

ขอบคุณภาพดอกชบาบานท่าแดด ถ่ายได้จากวัดร่องขุน

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่าน วันนี้ซันญ่าเล่าเรื่องยาย ที่คิดถึงมาก

ด้วยจิตคาราวะ

ซันญ่า


โดย ซันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net