วันที่ พุธ กรกฎาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สิ่งล้ำค่า..ที่ได้มาจากการสูญเสีย



เมื่อจำเป็นจะต้องอยู่ท่ามกลางความสูญเสีย
ไม่ว่าจะต้อง

“เสียเงิน เสียของ เสียเวลา เสียอารมณ์ เสียความรู้สึก”
จะปล่อยให้ใจเป็นทุกข์ไปกับสิ่งที่สูญเสีย

หรือจะตั้งหลักรับมือกับมัน
แล้วปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นผ่านไปด้วยใจสงบ

จะเลือกทางไหน..ใจเราเป็นผู้กำหนด





การจะปล่อยวางและไม่ยึดติดในสิ่งที่ทำให้เราเกิดทุกข์
ไม่ใช่เรื่องง่ายดายนัก

หากแต่..การได้พบพระพุทธศาสนา
ความเชื่อมั่นและศรัทธาในพระธรรมคำสอนของพระพุทธองค์
จะนำพาชีวิตไปสู่เส้นทางสายสงบได้อย่างแท้จริง






“อุบัติเหตุ”
เมื่อเกิดขึ้นแล้ว
ย่อมก่อให้เกิดความสูญเสียทั้งหลายที่ว่ามา

เมื่อปลายเดือนมิถุนายน ๒๕๕๕
นรองประสบอุบัติเหตุ
ขณะกำลังชะลอรถจะเข้าจอดเพื่อรอให้รถคันหน้าสุดเลี้ยวกลับรถ
รถยังไม่ทันหยุด ยังไม่ทันเปลี่ยนเกียร์ ยังไม่ทันดึงเบรค
รถคันหลังสุดขับมาด้วยความเร็ว กระแทกท้ายรถนรองอย่างแรง
ด้วยจุดเกิดเหตุเป็นตำแหน่งคอสะพานบวกกับแรงส่ง
รถนรองไปกระแทกท้ายรถ(เบ็นซ์)คันหน้าที่จอดต่อจากรถคันแรก
โอ้โห..ยุบไปเลย..ทั้งหน้าทั้งหลัง
แม้เราจะเป็นฝ่ายถูก แต่หากเราไม่รอบคอบ

ขาดความรู้ ขาดประสบการณ์
และ..เมื่อถึงคราวซวยจริงๆ อะไรก็คงจะหยุดความวุ่นวายไว้ไม่ได้

ในที่เกิดเหตุประกันคู่กรณีได้ออกเอกสารมาให้คนละใบ
สำหรับติดต่อทางอู่เพื่อประเมินราคาค่าซ่อม
(ยังไม่ใช่ใบเคลม)
เมื่อเห็นว่าเหตุการณ์จบลงด้วยดีต่างคนต่างแยกย้ายยกรถไปเข้าอู่





กัลยาณมิตรที่เคารพนับถือ

ผู้ซึ่งมีประสบการณ์มาก่อนเตือนให้ทราบว่า
น้องต้องเตรียมใจไว้บ้างนะ พี่เคยเจอกรณีแบบน้อง
ต้องเสียเงิน เสียเวลา เสียอารมณ์ เสียความรู้สึกไปมาก
แต่พี่ก็ภาวนาว่าขออย่าให้เกิดกับน้องเลย





เมื่อได้รับคำเตือนตั้งแต่วันที่เกิดเหตุ
ก็ได้แต่ภาวนาให้ตัวเอง
“โปรดเถิด...ขออย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย”

และไม่ลืมที่จะถามตัวเองว่า

“ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริงๆ เราพร้อมจะรับมือกับมันหรือไม่”
ใช้เวลาไม่นานก็ได้คำตอบว่า...ไม่รอดแน่เรา...
ไหนจะเรื่องงาน ไหนจะเรื่องลูก ไหนจะเรื่อง..อูย..อีกแยะ




รู้ดีแก่ใจว่าไม่แข็งแรงพอจึงต้องหาตัวช่วย

ขอลาลูกและสามี
ไปพักค้างที่ “เสถียรธรรมสถาน” สามวันสองคืน
ไปทำบุญ
ไปทำให้ใจสงบอยู่กับปัจจุบันขณะ




คืนแรก
หลังจาก
โยคะสมาธิ – ทำวัตรเย็น – สมาทานศีล ๘
ทำให้นอนหลับสนิทตั้งแต่สี่ทุ่ม





ตื่นตีสี่ของเช้าอีกวัน
ทำวัตรเช้า – โยคะสมาธิ – ใช้หนี้สงฆ์(กวาดถูพื้น, ล้างห้องน้ำ)
พิจารณาอาหารเช้า – ธรรมบรรยาย - พิจารณาอาหารกลางวัน
สมาธิภาวนา – น้ำปานะ – ทำวัตรเย็น – สมาธิภาวนา
ทำให้คืนต่อมาหลับตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง





ปฏิบัติโยคะสมาธิบน
พรมสีเขียวผืนใหญ่




นุ่มมากๆ





มาถึงการปฏิบัติในวันสุดท้าย

สวดมนต์บูชา
"พระพุทธรูปองค์ดำนาลันทา"


 
 
 

กราบลาเสถียรธรรมสถาน
ก่อนหิ้วกระเป๋ากลับบ้านด้วยความรู้สึกเบาสบาย

 
 
 

ชีวิตในวันต่อมาก็ได้พบกับความวุ่นวาย
ปัญหารถยังไม่จบ (เป็นเหมือนที่พี่เค้าเตือนไว้เลย)
ปัญหาบริษัทประกันของคู่กรณีจะปัดความรับผิดชอบ
ปัญหาการเดินทางไปทำงาน...และก้อ..อีกแยะ

ก็ได้แต่เตือนตัวเองว่า
..ทำใจสงบนะ..เดี๋ยวเราก็จะผ่านมันไปได้
ในที่สุด...ก็ได้ผลจริงๆค่ะ





คืนต่อมาที่บ้าน

ชวนลูกๆ สวดมนต์ก็ตอบรับได้อย่างง่ายดาย


คืนถัดไปต่อจากนั้นจนบัดนี้ลูกเป็นฝ่ายชวนเอง
“แม่คะสองทุ่มพบกันที่ห้องพระนะคะ” “แม่ครับไปรอที่ห้องพระก่อนนะครับ”

ชีวิตคน(ใต้)อยู่เมืองกรุง
แต่ละวันกว่าจะกลับถึงบ้านไม่ต่ำกว่า ๑ ทุ่ม
การสวดมนต์ในห้องพระจะสวดหลายบท
ใช้เวลาไม่ต่ำกว่า ๔๐ นาที
แต่ลูกๆ ตั้งใจสวดมนต์ ตั้งใจขออโหสิกรรม ตั้งใจแผ่เมตตา





พบพระธรรมวันละ ๔๐ นาที
แม้ว่าในหลายๆ นาทีอาจจะยังไม่เข้าใจนัก
แต่สักวัน..คงจะเข้าใจ

แต่ในวันนี้

"ได้พบพระธรรม ได้พบความสุข"

นี่คือ

“สิ่งล้ำค่า..ที่ได้มาจากการสูญเสีย”





บุญกุศลที่สั่งสมไว้ได้ถูกเบิกมาใช้

ช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบา
ช่วยทำให้ใจเราเป็นสุขได้ภายใต้ความสูญเสีย
ช่วยทำให้ได้พบเจอกับผู้คนที่จิตใจดีมีเมตตา
ช่วยทำให้คืนวันอันโหดร้ายผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ช่วยทำให้หัวใจที่อ่อนแอได้แข็งแรงขึ้น

ผู้ใหญ่ท่านสอนว่า
"เสียอะไรเสียไปแต่อย่าให้ใจเสีย"
ร่างกายไม่เป็นอะไร
ใจไม่เสีย
เดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีขึ้นเอง






หนทางข้างหน้า
ยังอีกไกลหรือใกล้ไม่อาจรู้
สิ่งที่รู้และต้องทำคือ “สั่งสมบุญ” ต่อไป
ไว้ใช้ระหว่างทาง

ทุกชีวิตงดงามและมีคุณค่า
แต่ลมหายใจสุดท้ายก็อาจเกิดขึ้นได้เสมอ
อย่ารอช้าที่จะรักและห่วงใยกัน
ดูแลกันให้ดีๆ เท่าที่จะทำได้
ทำแต่ละวันให้เต็มที่
ทำชีวิตให้มีความสุขในทุกๆ วัน
...นะคะ...

_/\_

ขอขอบคุณ
ความรัก ความห่วงใย ความใจดี
จาก
"กัลยาณมิตรที่เคารพรัก" ทุกท่าน
ขอบคุณค่ะ

_/\_





ขอบคุณบทเพลง "ทะเลใจ" วงคาราบาว
ขับร้องโดย ป๊อดโมเดิร์นด๊อก


โดย นรอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net