วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไก่ไม่ขัน ตะวันไม่ขึ้น


ภาพจาก : bicycle2011.com

                     เมื่อวานได้อ่านบทความของคุณกิเลน ประลองเชิงเลยได้ข้อคิดที่คิดไว้นานแล้ว ผมขับรถไปทำงานทุกวันก็จะผ่านร้านค้าต่าง ๆ แม่ค้าถั่วต้มเป็นยายแก่ๆ แม่ค้าหมูปิ้ง แม่ค้าข้าวแกง และอีกมากมาย ไม่ว่าจะมีเหตุการณ์ทางการเมืองใดเกิดขึ้น จะมีการประท้วง เสื้อสีโน้น สีนี้ มาชุมนุมอะไรกัน วิถีชีวิตชาวบ้าน ก็ไม่เคยเปลี่ยน คุณจะมาเรียกร้องอะไร จะหาทางเอาใครกลับ ชาวบ้านเข้าไม่สนหรอกครับ เพราว่าชีวิตมันต้องดำเนินต่่อไป ทำให้นึกถึงบทความที่ว่า ซึ่งกล่าวถึงหนังสือของท่าน ว.วชิรเมธี เป็นนิทานเรื่อง ไก่ไม่ขัน ตะวันไม่ขึ้น เป็นเรื่องหลงตัวเองของพ่อไก่ตัวหนึ่งที่คิดว่าตัวเองสำคัญ ที่พระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้าเพราะตัวเองร้องขัน หากตัวเองไม่ขัน พระอาทิตย์จะไม่ขึ้น หากไม่มีฉันแล้ว โลกนี้จะไปไหนไม่ได้ จะถึงกาลดับสลาย ทำให้ได้ข้อคิดว่า ผู้ที่หลงอยู่ในอำนาจ หลงอยู่ในอัตตา ไม่ยอมปล่อยวางทั้งหลาย นี่แหละเป็นตัวการถ่วงความเจริญของบ้านเมือง หากคนพวกนี้ไม่สำคัญตนเองว่า ต้องเป็นตนเองเท่านั้นที่จะนำพาประเทศไปได้ ต้องเป็นตนเองเท่านั้นที่จะกำหนดสิ่งต่าง ๆ ต้องเป็นตนเองเท่านั้ที่จะต้องคัดค้านทุกเรื่องให้มันร่ำไป ปล่อยวางเสียเถิด สาธุชนทั้งหลาย

โดย ครูช่าง

 

กลับไปที่ www.oknation.net